ANS-Online

Duffe opsommingen of ultiem entertainment? Iedere maand verschanst ANS zich in de collegebanken om een genadeloos oordeel te vellen over het onderwijs aan de RU.

College:
Analyse van Muziek, Tekst en Beeld, maandag 8 december, 13:45 – 15:30, TvA 1.0.02

Docent:
Dr. V. Meelberg

Uitstraling:
Sympathieke, hyperactieve Star Wars-fan

Publiek:
Kleurrijke medley van alternatieve meisjes en een verdwaalde jongeman

Inhoud:
Luisteren naar filmfragmenten

Eindcijfer:
7

‘Het allerbelangrijkste in een film is het geluid, maar ik ben natuurlijk bevooroordeeld,’ opent docent Vincent Meelberg. De colleges worden normaliter gegeven door professor Anneke Smelik, maar speciaal voor het onderwerp ‘geluid in film’ is Meelberg opgetrommeld. Zijn schelle stem doet de oren van de studenten onmiddellijk spitsen. Enthousiast start de docent zijn eerste filmfragment.
De met ongeveer dertig studenten gevulde zaal valt stil bij een scène uit de film Blow Out van Brian de Palma. De toeschouwers zien John Travolta met een richtmicrofoon geluiden uit de omgeving opnemen, totdat hij een pistoolschot hoort en een auto het kanaal in ziet rijden. ‘Hier worden enkele mogelijkheden van filmgeluid geïllustreerd’, analyseert Meelberg. ‘Geluid brengt stemming, definieert het karakter en verduidelijkt het plot.’
Na deze waarneming zet hij de stof uiteen. ‘Geluid in films bestaat uit drie elementen: spraak, geluidseffecten en muziek.’ Vervolgens wordt elk element nader bekeken en toegelicht met een scène uit een blockbuster. Star Wars komt meerdere malen voorbij, naast Batman Returns en Wall-E. De visuele ondersteuning maakt de verhandeling aantrekkelijk. Aandachtig kijken de luisteraars naar de beelden, al houdt de concentratie daarna niet lang stand. Dit blijkt als enkele studenten in hun collegeblok kunstzinnige tekeningen krabbelen.
De docent gaat onvermoeibaar door. Hij blijft in een razend tempo vertellen over zijn grote passie. Wild met zijn armen gebarend maakt hij de luisteraars duidelijk dat geluid van grote waarde is voor films. ‘Het is in sterke mate een tempobepalend element.’
De geestdriftige stijl is kenmerkend voor het college van Meelberg. Hij probeert in alles zijn enthousiasme en interesse op de studenten over te brengen, wat slechts ten dele lukt. De levendigheid vertaalt zich namelijk ook in druk heen en weer geloop tijdens de uitleg, wat storend is. Zijn sympathieke uitstraling maakt veel goed, maar voorkomt niet dat hij verzandt in het voorlezen van de slides. Daarnaast is het verhaal door het hoge tempo soms moeilijk bij te houden.
Terwijl de klok bijna half vier slaat, vraagt Meelberg zich hardop af of er nog tijd is voor een allerlaatste scène. De zaal slaakt een zucht van verlichting bij het horen van de titel: Le Fabuleux Destin d’Amélie Poulain. ‘Het is een film waarin filmmuziek een grote rol heeft. Het is opmerkelijk dat de belangrijkste scène, waarin hoofdpersoon Amélie haar geliefde eindelijk kust, zich compleet geruisloos afspeelt.’ Iedereen kijkt ademloos toe terwijl Meelberg afsluit: ‘We eindigen dit college over geluid met stilte.’

Het Laatste Oordeel der Studenten
Omdat enkele studenten de reguliere docent kwalificeren als ‘vrij suf’, biedt Meelbergs enthousiasme een welkome afwisseling. Hij wordt over het algemeen als zeer levendig en aanstekelijk bestempeld. Kritische noten worden geplaatst bij het opgewonden loopgedrag en het tempo van spreken, maar zijn hart voor filmmuziek wordt alom gewaardeerd. Gevraagd naar een karakterschets antwoordt een studente: ‘Hij doet me denken aan een Duracell-konijntje.’

Tekst: Zef Faassen
Foto: Loes Perrée