Okieson: ‘In de Ooij viel alles op z’n plek.’
Uit de Ooijse klei getrokken country noir, dat is Okieson. Of hoe ze het zelf omschrijven: ‘Een laatmiddagwandeling door een zompig muzikaal landschap waar je traag, bijna onmerkbaar in wegzakt.’ Op bezoek in de polder van Okieson.
‘Eerst even mijn Super 60 uitproberen’, begint Sebastiaan van Bijlevelt, zanger en gitarist van Okieson, nadat hij een oude Fender gitaarversterker uit zijn verrotte busje tilt. De frontman heeft de versterker sinds zijn zestiende, vertelt hij. ‘Maar hij was al kapot toen ik hem kocht, daarom was hij betaalbaar.’ En nu is hij voor het eerst gemaakt. De bluesy gitaarklanken weerkaatsen in zijn studio annex repetitiehok, dat midden in het Ooij is verstopt. Bassist Ruben Trimbach, die zich later op de middag redelijk afzijdig houdt, geeft het oordeel: ‘Te gek.’
In de rommelige ruimtes, waar amper zonlicht binnenschijnt, liggen her en der gitaren en meer exotische snaarinstrumenten verspreid, op een boomstamtafeltje staan lege bierflesjes en in een hoek liggen stapels cd’s. Op de hoesjes, die vers van de pers zijn, staan in sierlijke letters de bandnaam Okieson en de plaatnaam ‘Cupboard Full of Things‘. Het is het tweede album van de groep dat zaterdag 26 september wordt uitgebracht in de Merleyn, en volgens Van Bijlevelt is het album heel anders ontstaan dan Tomorrow’s Gone, hun steengoede debuut.
‘Dat was een soort zolderprojectje van de toenmalige gitarist en mij. We pielden gewoon wat aan.’ Heel anders dan de tweede plaat, waarop slechts nummers van alleen Van Bijlevelt staan. Bij die nummers heeft hij vervolgens gastmuzikanten gezocht. En dat is een behoorlijk aantal: onder andere lokale hammondheld Mike Roelofs en gitarist BJ Baartmans, maar ook Tony Craw van Lambchop op toetsen en Paul Niehaus op pedalsteel. De plaat werd zelfs gemasterd door Mark Nevers, producer van onder andere Bonnie Prince Billy, Calexico en Andrew Bird. Voor de leek wellicht onbekende namen, voor de kenner zijn dit de groten van het genre, het zijn countrylegendes.
Verroeste auto en een crackpijpje
Met biertje in de hand verlaten Van Bijlevelt en Trimbach de kleine studio, om de Ooijpolder in te wandelen en hun inspiratiebron te laten zien. De rasmuzikant verklaart: ‘Vorig jaar stonden we in het voorprogramma van het Amerikaanse Lambchop. De frontman gaf me het nummer van de producer Mark Nevers en zei: “Neem eens contact op met die man.” Dat hebben we gedaan, en wonderwel zei hij: “Kom maar langs in Nashville.”‘
Daar hebben Van Bijlevelt en voormalig gitarist van Okieson Paul van Gogh een vakantie omheen gepland, die begon in New York. Van Bijlevelt lacht: ‘Toen bleek dat het erg duur was om daar te overnachten, ben ik gaan zoeken naar muzikanten in New York. Uiteindelijk vond ik trompettist Dennis Cronin [die ook bij Yo La Tengo en Lambchop heeft gespeeld, red.], ik mailde hem of hij wat wilde inspelen, en of we dan ook eventueel konden blijven slapen.’
Zo ontstond uiteindelijk ‘Cupboard Full of Things‘. Op de hoes worden legio mensen bedankt, onder andere Daryl en Mac, voor een ‘funky sightseeing tour‘ door het nachtelijke Nashville. ‘Het zit zo: naast het gebouw waar we in Nashville konden overnachten stond een complex waar allemaal ex-gedetineerden en junks woonden – dat wisten we toen nog niet. Twee gasten spraken ons aan, zij wilden ons wel naar de kroeg brengen. Ze namen ons mee in een ouwe verroeste auto en staken al vrij snel een crackpijpje op.’
‘Terwijl we op de snelweg zaten begon het te spoelen. De junkies gingen alleen maar harder rijden. Paul en ik keken elkaar aan en dachten: we zijn er geweest. Ze brengen ons mee naar een achtergelegen locatie, bestelen ons en vermoorden ons. Maar niets bleek minder waar, het waren hartstikke aardige gasten met wie we de hele nacht in verschillende kroegen hebben gehangen.’
Secret Love Lane
Na in sneltreinvaart door smalle paden, bezaaid met onkruid, te zijn gelopen, komen we nu aan bij een prachtig waalstrand. ‘Het mooiste waalstrand’, vindt Van Bijlevelt. ‘Maar er zit nooit iemand.’ Trimbach houdt zich nog steeds afzijdig. Slechts af en toe springt hij in, meestal met een mop of grap. In Belgisch accent begint hij: ‘We zijn hier vandaag bij Pokemon, Samson.’ ‘Gertje, neen, Okieson, Okieson.’ Vervolgens lacht hij smakelijk.
Okieson is duidelijk het verhaal van Sebastiaan van Bijlevelt, en daarmee van de Ooijpolder, waar hij ging wonen toen het slecht ging met zijn relatie. Eerst leefde hij er bijna als kluizenaar, maar met de ‘gigantische spinnen, kakkerlakken, muizen, ratten, gigantische killer-tijgermuggen’ en ander ongedierte ‘was ik nooit alleen’. Okieson bestond al voor de verhuizing, maar ‘in de Ooij viel alles op haar plek’.
Geen wonder dus dat meerdere nummers over de Ooij gaan: Het nummer Trees bijvoorbeeld, dat de rit vanaf de stad naar de Ooij beschrijft, en hoe de bomen langs flitsen. En Secret Love Lane, dat is de afgelegen weg waar stelletjes in hun auto liggen te vrijen. Althans, stelletjes? ‘Waarschijnlijk zijn het vreemdgangers. Waarom zou je anders zo’n afgelegen plek opzoeken?’
Wil je horen hoe Cupboard Full of Things live klinkt? Zaterdag aanstaande is de releaseparty in de Merleyn.
Tekst: Timo Pisart
Foto’s: Willie Kerkhof
