Loading...
Je bevindt je hier:  Home  >  Artikelen  >  Huidig artikel

Garrett Vander Leun: ‘Mijn hoofd zou uitstekend staan op een gigantisch gorillalichaam.’

Door   /   05/01/2009  /   2 Comments

Overdag is hij nanny, ’s nachts transformeert hij in een zinderend stripgenie. Oorspronkelijk ging Garrett Vander Leun (28) naar Los Angeles om een acteercarrière na te jagen. Zijn leven nam echter een andere wending: hij werd fulltime oppas en is nu een rijzende ster in de cartoonwereld. Zijn werk Talls versus Smalls siert deze maand de middenpagina. ‘Ik begin eindelijk succesvol te worden met mijn kunst.’

Momenteel werkt Vander Leun aan zijn tentoonstelling The Broken Heart Crew, die halverwege 2009 plaatsheeft in LA. Net als in zijn eerdere werk vormen filmkarakters, stripfiguren en McDonalds-mascottes de kern van deze expositie. Zij worden niet op een conventionele manier afgebeeld, maar in alledaagse situaties en met humane emoties. ‘Een gewone man met liefdesverdriet spreekt mij niet zo aan als Robocop met een gebroken hart. Het is een absurde situatie voor een onoverwinnelijk karakter als Robocop. Dit contrast versterkt de emotie. Ik probeer superhelden in menselijke situaties te plaatsen.’

Vormen filmkarakters in je kunst een schuilplaats voor je eigen emoties?
‘Vaak wel. Ik verberg meestal persoonlijke elementen zoals kleine objecten, aantekeningen en initialen in mijn kunst, ook in Talls versus Smalls. De initialen van een meisje waarmee ik nu date zijn erin verborgen. Door dit soort elementen in mijn kunst te verwerken vereeuwig ik ze. Hoewel, niets is voor altijd. Op deze manier kan ik echter wel terugkijken op eerdere ervaringen.’
‘Soms identificeer ik me met de situaties waarin mijn karakters zich begeven. In Talls is duidelijk woede te herkennen. Kennelijk was er bij mij een agressief gevoel aanwezig op het moment dat ik er mee aan de slag ben gegaan. Ik weet niet wat andere mensen voelen als ze naar mijn kunst kijken, maar ik zie een verhaal. Mijn emoties zorgen ervoor dat ik geïnspireerd raak.’

Waarom hanteer je een cartooneske stijl?
‘Vroeger was ik stripfanaat. Veel van deze karakteristieke figuren gebruik ik nu. Strips weten mij uit te dagen. Zo is een cartoonist in staat om beweging te creëren in een stilstaand plaatje. Talls was de eerste keer dat ik beweging in mijn kunst verwerkte. Ik krijg nooit precies op papier wat ik in gedachten had, maar ik ben tevreden met het uiteindelijke resultaat. De constante drive voor perfectie zorgt voor vooruitgang.’

Waarvoor staat populaire cultuur, zoals strips, films en McDonalds, in je kunst?
‘Kunst staat bij mij voor nostalgie. In mijn werk zitten veel figuren uit tekenfilms en stripfiguren waarmee ik ben opgegroeid. Op deze manier blijf ik met een voet in mijn jeugd staan. Bovendien is het leuk om karakters te gebruiken waar je in je jeugd veel plezier aan beleefde. Vaak kies ik niet de voor de hand liggende figuren, liever verbeeld ik de karakters die in films de tweede viool spelen. In sommige opzichten identificeer ik mezelf met hen.’
‘Jeugdherinneringen houden me jong. Daarom is het belangrijk onderzoek te doen naar figuren uit mijn jongere jaren. Dat is de vijver waaruit ik momenteel vis. In een volgend werk van mij speelt Princess van de Mario Brothers een rol. Iedereen heeft herinneringen aan Super Mario.’
‘Ik hoop vooral dat mensen zichzelf herkennen in mijn kunst. Of dat ze denken: “Ik ken dat figuur”, of “Ik heb die film gezien”. Er moet altijd een vorm van entertainment in zitten. Het simpelweg kopiëren van elementen uit pop culture had voor mij geen waarde gehad. Mijn karakters moeten altijd geconfronteerd worden met een verhaal of een emotie.’

Op een aantal tekeningen worden insectenlichamen opgesierd met hoofden van bekende personen, zoals paus Benedictus en Grace Kelly. Welk verhaal schuilt daarachter?
‘Ik weet niet waar dat vandaan komt. Het zien van een natuurprogramma moet mij op de gedachte hebben gebracht dat insecten curieuze wezens zijn. Toen de kerk bijvoorbeeld Benedictus als de nieuwe paus had gekozen, vond ik dat hij een raar gezicht had dat zich wel leende om op een pissebed te plaatsen. Daarmee lever ik echter geen kritiek op zijn persoonlijkheid.’
‘Hetzelfde geldt voor Grace Kelly. Zij is zonder twijfel de mooiste vrouw op aarde. Het afbeelden van haar hoofd op een sprinkhaan zorgt voor een heel ander perspectief. Vrouwtjesexemplaren van sprinkhanen staan erom bekend de hoofden van mannetjes eraf te bijten. Zo staat de ideale vrouw op een schilderij met de gewelddadige natuur van het feminiene geslacht. Ik houd ervan dat soort conflicten te creëren op het doek.’

Op wat voor insect zou je je eigen hoofd plaatsen?
‘Eigenlijk vind ik insecten te angstaanjagend voor mijn eigen gezicht, daar zou ik mijn eigen hoofd niet voor willen lenen. Net als alle mannen zou ik mezelf willen zien als een grote, agressieve creatie. Een beer of leeuw bijvoorbeeld, als het maar mannelijk is. Een haai zou ook een optie zijn, maar ik zou nog niet weten hoe ik een menselijk hoofd op een haaienlichaam moet plaatsen. Ik heb het! Een gigantische gorilla met grote handen, dat zou er cool uitzien.’

Tekst: Timo Pisart en Mart Waterval


De middenpagina van ANS januari 2009 (klik voor groot formaat)

    Print       Email
Advertentie