ANS-Online » Heidebloempje

iFlut

Heidebloempje — Mon, 19 Apr 2010 14:09:54 +0000

Twee mannekes in de vlafliptrein tussen Zutphen en Arnhem op een zonnige vrijdagmiddag. De uitwonende helft van het reisgezelschap had zo’n dikke vliegtuigkoffer bij zich. Ik zie tegenwoordig steeds meer van zulke koffertjes op Heyendaal. Het zal wel hip zijn om een kiloton aan boeken en naar zweet stinkende t-shirts in zo’n ding achter je aan te zeulen. Enfin, de heren vertelden elkaar hoe moeilijk het is om een uitwonende student te zijn. De vliegtuigkofferman verhaalde over zijn hoge maandelijkse drankkosten want ‘ik ben tweehonderd euro per maand kwijt aan bier!’. Zijn metgezel keek hem met grote ogen aan en zette zijn verbaasde stem op: ‘Zo man, hoe doe je dat dan?’. Vervolgens volgde er een hele klaagzang over de hoge huur, de gasrekening, bonje in het huis en de ouders die niet wilden meebetalen aan het gros van zijn studiekosten. Einde van het liedje was dat bij beide heren voor een deel de leenkraan bij de IB-groep openstond of werd opengezet om de studie te financieren. Goed nieuws voor de centenknijpers van de VVD, GroenLinks en de PvdA. Er zijn dus toch studenten te vinden die willen lenen van vadertje Staat en wat debetstand in Groningen geen probleem vinden. Het eerste grote issue van de Kamerverkiezingen is daarmee meteen opgelost!

Of toch niet? Want twee minuten later herpakte het gesprek zich. Een van de heren gaf aan dat hij een iPad wilde kopen en ging daar de komende zomer voor werken. Naast het betalen van de studieboeken en wat sparen was het ook tijd voor zo’n chocoladetablet met aanraakscherm en een accu die na twee uur draaien in je gezicht ontploft. Het manneke was lyrisch over de iPad want het zou hem gezeul met de laptop schelen. Na al het gezeur over te zware rugzakken vol zware boeken breekt tegenwoordig de pleuris uit over de hoeveelheid Powerpoint-sheets en nu dan ook het zeulen met een laptop die maar enkele kilo’s weegt.

Het was een verbazingwekkende treinrit. Half Nederland lijkt op financieel vlak volkomen debiel te zijn en deze jongeman was volgens mij het exponent van die groep debielen die geld wegzet bij vage banken en niet de juiste boom in het oerwoud van de keuzevrijheid weet te kiezen. Zijn reisgenoot was net zo’n sukkel: ‘Ik krijg negentig euro per maand en ben de helft daarvan kwijt aan mijn telefoonabonnement!’. Ook zo’n lekkere gozer. Maar dat is niet het grootste punt. Mijn grote vraag is wat zo’n vent in vredesnaam met een iPad wil gaan doen. Zo’n ding is ideaal om tijdens het verjaardagsfeestje van oma met oordoppen op porno te gaan zitten kijken of nog even wat te rotzooien maar het wezenlijke nut van zo’n ding ontbreekt volkomen.

De vliegtuigkofferman is dus ook ten prooi gevallen aan de jongens en meisjes van Appel. Die gasten weten nog stront met een stekker te verkopen. De fans zijn vervolgens lyrisch over de textuur en de geur van de stront, inclusief de bobbeltjes en de heldere bruine kleur. De slechte service en lege accu’s nemen ze op de koop toe. Het is zelfs een zomer buffelen waard om zo’n draadloze pornokijktablet te kopen of te laten importeren uit de VS wanneer de vliegtuigen weer gaan opstijgen. Over keuzes maken gesproken…

I have a dream

Heidebloempje — Tue, 23 Mar 2010 09:20:26 +0000

Afgelopen zondag wandelde ik in het mooie Megen, het Assisi aan de Maas. Die koosnaam heeft het stadje gekregen vanwege de aanwezigheid van een tweetal kloosters. Bij de dames, de Clarissen, zit de poort in het slot. Gelovigen en zoekende schapen mogen zich alleen tijdens de avondmis melden.
Bij de broeders, de Fransiscanen, ligt het allemaal minder gecompliceerd. Zij hebben een mooie, muf ruikende, kerk in de binnenstad waar regelmatig diensten worden gehouden. Je mag zelfs een keertje op een zondagochtend mee naar hun refter voor een kopje koffie. Uiteraard geserveerd met mariakaakjes.

Waarom moet ik bij die uitnodiging toch meteen denken aan de mediahype over seksueel gefrustreerde nonnekes en paterkes? Wellicht is mijn ziel te benepen om die hype goed te volgen. Bij ons protestanten ging en gaat het anders. Daar komt oom, opa, vader of ouderling – let wel: het zijn altijd weer de mannen! – eens paardje rijden of uitleg geven over de bloemetjes of bijtjes tussen de bomenkwekerijen in Opheusden. Of je krijgt stichtelijke bijbelteksten voorgelezen en de manspersoon wil even laten voelen hoe het met die ene rib van Eva zat terwijl zijn behaarde hand ondertussen te diep naar beneden zakt.

Nee, de rooms-katholieke misbruikers hebben meer gevoel voor decorum! Wat te denken van de Nijmeegse pater die als tuinman fungeerde en tekeer ging in zijn zelfgetimmerde hokje vol gereedschap. Zo’n man gehuld in een lange leren jas, met modderige laarzen aan zijn voeten. Hij neemt je mee naar het tuinhuisje na de mis op zondagochtend. Zogenaamd om de glorie van Zijn schepping te ervaren, maar dan in een meer visuele context. Ondertussen besluipt hij je van achteren terwijl zijn broek op de knieeen hangt en hij een voet op zijn tuinbankje laat rusten. Het schurende geluid van de leren jas bij iedere beweging, de muffige lucht van modder en verse planten. Door het tuinhuisje komt een spleetje licht naar binnen terwijl buiten de vogels zingen en een koude lucht door het huisje waait.

Het zou een goed filmscript kunnen zijn. Het is helaas de realiteit van een verdord geloof dat alleen een verticale en verbiedende leiding kent. Welkom in de 21ste eeuw: tijd voor de Rijksuniversiteit Nijmegen!

Twitterend de verkiezingen door met Rambon Barends

Heidebloempje — Wed, 03 Mar 2010 07:00:41 +0000

Verkiezingen verloren. Weer geen aanvulling op mijn uitkering. Aah!
Less than 1 second ago via web

Nog even flyeren bij de kleuterschool om de hoek. Niemand wil de flyer pakken. #D66sucks
1 hour ago via web

Vannacht gedroomd van Chantal Theunissen. Lekker ding. Helaas katholiek.
1 hour ago via web

Ben aan het dromen van zachte stoel in raadszaal. Lekker zacht. #Plucheplakt.
3 hours ago via web

Nieuw college in Nijmegen CDA, PvdA, D66, Ramon Barends! #Grijs1
5 hours ago via web

Mailbox aan het leeghalen. Alleen maar raadsstukken en viagraspam.
7 hours ago via web

@MargreetVanGastel: ik wil weer in Arnhem komen inspreken vanwege Nijmeegse belangen!
8 hours ago via web

@RobJetten: morgen coalitieonderhandelingen he? Wil geen tomaten en komkommers in B en W!
10 hours ago via web

Morgen afspraak met mijn campagneteam om Big Bang te evalueren.
12 hours ago via web

Morgen naar de kerk. Lekker spelen met Elder John in de biechtkamer.
14 hours ago via web

Bezig met voorbereiding maidenspeech. Eindelijk SP uit het college?! #zooo1989
15 hours ago via web

Hé, ik moet nog een nota over het welstandsbeleid in Heumen schrijven.
15 hours ago via web

Ff naar huis voor kopje thee. Daarna flyeren.
15 hours ago via web

@JanVdMeer: ja, ik heb ook geitenwollen sokken. Tofu erbij?
15 hours ago via web

Weer flyeren. Oma duwde mij in hondendrol aan de Voorstenkamp.
16 hours ago via web

@StijnVerbruggen: nee, we gaan straks lekker twitteren in raadszaal.
19 hours ago via web

@StijnVerbruggen: fiets jij ‘m er ook in?
19 hours ago via web

Politiek Café in in Café Lenthe kansloos. Ze floten mij uit! #linkseklotestad
17 hours ago via web

Kwam bij flyeren gisteren nog oude docent onderzoeksmethoden tegen. #dropout!
24 hours ago via web

Opzouten met de groeten van Bas!

Heidebloempje — Wed, 03 Feb 2010 07:00:58 +0000

Hatsjikidee! Oude tijden herleven dankzij de ploeteraars in Den Haag en ons oude Nijmegen. Het is crisis, de bezuinigingen komen eraan en de studenten zijn uiteraard weer de pineut. Het is de tijd van hakken, snijden, besparen en lampen uitdoen wanneer je de zaal verlaat. Tijd voor aksie!!!

Dat hebben enkele collega’s goed begrepen toen ze maandagochtend dat peeskamertje in het Erasmusgebouw barricadeerden en vervolgens hun spandoek gingen beschilderen. Wat een charme! Sjakie neemt zijn volgespoten witgele laken mee en Sjaantje gaat blikken verf ritselen. Ondertussen vergadert het Aksiekomitee over de slogan. Iets met de bezuigingen. Nee, de managers zijn het probleem. Ja, dat ook maar de studenten worden ook voor eenvijfde weggekort. Weet je wat? We kalken iets op het spandoek met bezuinigingen. En ondertussen lurkt een kwade genius aan zijn pijpje met gestopte tabak en wijst hij op de invoering van het BSA van Bas. Knettergoede inval, dus dat moet zeker op het spandoek komen te staan. Ontroer de massa: geen bezuinigingen en geen BSA van Bas. Maar het pandemonium eindigt in de slogan “BSA nee, stufi JA”. In toepasselijk GroenLinks roodgroen gekalkt, een eerbetoon aan de studentvriendelijke partij die nu het grachtengordelsocialisme bedrijft en ons, klapvee van Bas Kortmann, laat barsten. Het brein achter deze spinnende slogan wordt ooit nog benoemd tot woordvoerder van premier Kortmann: kleurloos, gedachtenloos, inspanningsloos. De wereld in het klein en in het groot, samen verenigd op een drager. Een ondergekalkt spandoek dat op een kille maandagochtend half uit het raam van Nijmeegs hoogste gebouw hangt. Bravo!

Maar nu terug naar de essentie. Laten we toch leven met het feit dat de studiefinanciering de nek wordt omgedraaid. De uitvinding van 1986 heeft ook dezelfde hoogte van 1986, terwijl de inflatie gierend over de kop is gegaan en je voor het halve brood van destijds nu drie sneetjes kunt kopen. Het kind van Wim Deetman is dood en de geestelijk vader is er niet rouwig om. Het kind heeft een ware transformatie van het hoger onderwijs teweeggebracht. Geen kouwe blanke kak maar een warme smeltkroes van etniciteit, lagere sociale klassen en Brabantse boeren is onze universiteit binnengedrongen. Eindelijk democratisering, een grote bek terug en rendementen die de curve van de grafiek pijlsnel naar beneden laten gaan. Dat kunnen we ook via een studieloon met aflossing naar draagkracht instandhouden.

Een andere kwestie is het BSA van Bas. Dat is een domme maatregel die de democratisering juist de nek omdraait. Net zo kansloos als het verplichte werkgroeponderwijs want je gaat lekker studeren voor de zes om de moet, niet om de heb. Ik zie slechts een goed punt: het houdt die domme Brabantse boerenkliek ver van onze katholieke universiteit. Kunnen ze tenminste ook geen domme en kansloze slogans meer kliederen in een lokaaltje dat met twee tafels en een stoel van de buitenwereld wordt afgesneden. Houzee!

Professor weetnietveel

Heidebloempje — Thu, 07 Jan 2010 09:26:02 +0000

Hoogleraren zijn er in alle soorten en maten. Het zijn zelfs net echte mensen, hoewel sommigen zich natuurlijk een superieur element van het menselijk ras wanen. Je bent in elk geval een flinke vrouw of vent als je een professor bent.

Vaak gaan daar jaren van ploeteren als UHD aan vooraf. De UHD is een subspecies van het professorenras. Soms zijn het eminente grijsaards die ooit zijn ingehaald door een jonger talent van buiten. Dat jonge talent werd dan uit zijn UHD-positie aan een andere universiteit gehaald en kreeg enkele taakjes, een budgetje en enkele vakjes aan onze RU cadeau. Vaak is er natuurlijk ook sprake van eigen kweek. Zo’n kwekeling begint onderaan de ladder als student-nogwat en eindigt twintig jaar verder in de zwarte toga. Dat is natuurlijk de ideale route.

De echte UHD-en van de toekomst zijn natuurlijk de talloze promovendi die onze universitaire gemeenschap bevolken. Zij houden zich bezig met een tweetal elementaire dingen: de wetenschapper uithangen en regelmatig uithuilen van alle emoties die zo’n stressvol bestaan met zich meebrengt. Het publiceren van een boekje vermag immers veel. Sommigen van hen zullen ongetwijfeld Onder professoren van W.F. Hermans op het nachtkastje hebben liggen, eigenlijk zo’n beetje het handboek “waarom jij eigenlijk nooit professor wil worden”.

Er zijn ook promovendi die onderwijs mogen geven. Een normale sterveling moet minstens een tweejarige of vierjarige opleiding volgen om een klas vol basisschoolscholieren of pubers op de middelbare school iets van kennis bij te brengen. Een promovendus of promovenda wordt meteen geschikt geacht om in het diepe te springen en een vak te doceren aan een zwijgend clubje studenten, die vaak ook nog eens half of onvoorbereid te werk gaan.

Als “klant” van deze instelling heb ik een zwak voor zulke ploeteraars. Zij krijgen een leuk middenmootsalaris, mogen regelmatig allerlei strontvervelende klusjes oplossen. Klusjes weigeren is erg onverstandig als ze nog ooit een echte professor willen worden. Met een beetje mazzel staan ze nog uren per week voor een zwijgende club studenten een doceerkunstje te vertonen. En dat vijf, zes, soms zeven jaar lang. En ondertussen dreigt altijd de knoet van het publiceren en uithuilen bij de promotiebegeleider. Arme wezens!

Zo’n bestaan ongetwijfeld wel wat charme: ze krijgen geld om een boekje te schrijven en mogen na jaren keihard werken uiteindelijk 45 minuten lang zweten tijdens een toneelshow in de Aula. Je krijgt een mooie bul met lakzegel cadeau en kan de dag na de promotie met een gerust hart het gemeentehuis binnenwandelen en dr. als titel opgeven.

Na het publiceren van hun proefschrift hopen te worden geciteerd door andere wetenschappers. Misschien wel door belangrijke professoren. Professoren waarvan de gewone sterveling nog nooit heeft gehoord. En dat is wederzijds. De voorkant van de januari-ANS is hier het sprekende bewijs van. Daarvan ben ik compleet ontgoocheld. Naarmate de mens hiërarchisch stijgt, neemt zijn kennis van de onderste mechanismen en bewoners van de organisatie af. Er zijn zelfs professoren die denken dat studenten 1000 euro per maand van de staat vangen wanneer zij het thuisnest verlaten. Een duidelijk bewijs van een prof die zijn eigen roots is vergeten. Het is een hard leven, daar in de academische ivoren toren!

Eurlings-proof rijden

Heidebloempje — Wed, 18 Nov 2009 11:30:32 +0000

“ Goedemorgen, met de staatsinlichtingendienst”

“Goedemorgen, met De Boer, moet u gegevens van mij hebben of…?”

“Nee meneer, we weten alles al. Ik zie in het derde vak op mijn scherm wat uw telefoonnummer is, en daaronder al uw burgerservicenummer. Waarmee kan ik u van dienst zijn?”

“Nou, mevrouw, het zit zo. Ik ben gisteren niet naar de supermarkt aan de Paul Krugerstraat in Nijmegen geweest en ook niet teruggereden naar mijn mooie woning in de Weezenhof, 60e straat. Dus kunt u verklaren waarom ik vanochtend een e-mail van de RDW kreeg met de mededeling dat er overmorgen een saldo van 0,57 eurocent van mijn rekening wordt afgeschreven?”

“Meneer ik begrijp uw probleem….” Zegt de telefoniste, terwijl ze haastig klikkend door allerlei schermen heenvliegt. “Maar volgens onze GPS-tracker bent u weldegelijk gisterochtend om twee minuten over elf van huis vertrokken, daar twintig minuten later gearriveerd, en vervolgens om een uur weer naar huis gereden. Dus u krijgt een heffing van elf cent per kilometer in rekening gebracht. Dus dat maakt, ehh…”

“57 eurocenten over vijf kilometer”.

“Ehh, dat is correct meneer. Maar wat wilt u nou?”

“Nou, die rekening klopt niet want gisteren was ik rond dat tijdstip bij de huisarts. Daarna reed ik door naar mijn werk en daar ben ik tot vier uur ‘s middags gebleven. Zonder mobiele telefoon. Dus waar haalt uw collega in de ivoren toren dan die gegevens vandaan?”

“MENEER! U STAAT IN DE GPS-TRACKER! Ik kan zien waar u gisteren was. U kunt naar www.kilometerheffing.nl/maakbezwaar gaan, daar inloggen met uw DigID-code en vervolgens een bezwaarschrift indienen. Dit bezwaarschrift wordt binnen dertig weken door de RDW afgehandeld. Maar u moet binnen negen dagen bezwaar maken, anders kunnen wij niets voor u doen. U heeft verder geen vragen meer, he? Nou, goedemiddag meneer”. Tuut tuut tuut.

Meneer de Boer blijft het proberen. Dertig weken later wordt zijn rekening eindelijk kwijtgescholden en krijgt hij zijn 0,57 eurocent terug. Met een rente van dertig cent als vergoeding voor de gemaakte kosten. Enige tijd later zal uit zijn GPS-records, het OV-chipkaartgebruik, de opnamen van dertig camera’s en natuurlijk de meetgegevens uit het kastje van minister Eurlings blijken dat hij die ochtend naar de hoeren is geweest.

Welkom in Nederland anno 2025. Eurlings is minister van burgerbescherming en publieke dienstverlening in het zesde kabinet Wilders-Wiegel. De OV-chipkaart heeft al miljoenen zwartreizigers tegengehouden. Tegenwoordig zit er bijna niemand meer in de bus want de tarieven zijn sinds de invoering met 45% gestegen. De camera’s rond de grote steden hebben een terroristische aanslag met een zwarte Suzuki Swift bij Maastricht verijdeld. Uit de logbestanden van het kastje van Camiel bleek dat de bestuurder een blanke man op hoge leeftijd was die uit boosheid de tuin van minister Eurlings wilde omploegen. Hij zit nu in extra-beveiligde bewaring in het politiebureau en komt over 140 dagen vrij.

De Radboud Pornouniversiteit

Heidebloempje — Mon, 02 Nov 2009 14:33:43 +0000

Soms verlang ik terug naar de goede oude tijd op de middelbare school.
Die school was gebaseerd op goede protestants-christelijke principes. Dat betekende het instampen van Normen en Waarden, het instampen van de Bijbel en het instampen van enkele passages van het CDA-verkiezingsprogramma. Sommige docenten waren – toen nog – op de hand van de meer Reformatorisch ingestelde mannenbroeders en spraken openlijk over hun afgunst ten opzichte van linkse mensen, krakers, kakkers en homo’s. Allemaal naar volk dat de hel dichterbij bracht.

Destijds kregen we ook internet in het informaticalokaal. Dat geouwehoer met floppy’s en zwarte schermen met een knipperende prompt behoorde net tot het verleden. We moesten nog leren hoe een telefoonlijn om zeep geholpen kon worden en dat zo’n inbraak nare consequenties kon hebben, zoals het leegroven van de Pennyrekening van de Postbank.
Een schok van verbazing en afschuw ging door de klas.

Die leraar begreep er zelf ook geen reet van. Dat heb je met al die schaal B-leraren in het voortgezet onderwijs. Hun beroepsvorming heeft vaak al jaren geleden op het HBO plaatsgevonden. Daarna worden ze ergens op een middelbare school gedropt. De koppen veranderen, er komen regels bij en ministers van Onderwijs krijsen wat over budgetten en exameneisen. Aan de vakinhoud wordt amper gesleuteld. En zo slijt de gemiddelde docent in “het VO” zijn arbeidzame jaren.

De informaticaleraar was ook zo’n pipo. Het normale volk mocht nog steeds aanklooien met floppy’s en kraakbare verbindingen. Zelf had men maar liefst één computer achterin de lerarenkamer staan. Dat ding had een peperdure internetaansluiting, een luxe voor die tijd. Tijdens de biologieles konden de docenten dan even snel de klas uitglippen om enkele foto’s van een grasparkiet van het internet te plukken. In dat lokaal bevond zich ook een aantal katheders met stopcontacten en aardgaskranen, een uitvloeisel van de inmiddels ter ziele gegane basisvorming. Enkele klasgenoten, waaronder ikzelf, hadden een voorkeur voor spelletjes met aardgas. Het stonk zo lekker en je kon er leuke vlammetjes mee maken. Eén van die spelletjes was “boterhamzakje blazen”. Dat ging zo. Eén collega haalde zijn platgewalste bammetjes met chocoladehagel uit het zakje en vouwde dat zakje om de mond van de gaskraan. Vervolgens draaiden we de knop open en vulde het zakje zich in enkele seconden met aardgas. Dat deed vervolgens “plof” en weg was het zakje. Nog leuker waren de capriolen van een klasgenoot met aansteker. Het boterhamzakje blazen werd dan veel leuker want je kreeg op het einde een blauwe steekvlam te zien. Dat kostte een vrouwelijke klasgenoten haar wenkbrauwen en enkele tranen van de schrik. De kleine pyromaan werd bestraft met twee uur onkruid wieden in de moestuin.

Die internetaansluiting werd enkele maanden later uitgerold tot alle computers in het informaticalokaal. We kregen ook gefilterd internet van de EO dus de hormonen en het drugsaanbod werden buiten de poort gelaten. Dat is inmiddels al jaren geleden.

Laat ik aan die hormonen denken terwijl ik pasgeleden de benedenverdieping van de UB inliep. Het was een donkere en koude herfstavond en ik had nog wat colleges voor te bereiden. Mijn eigen facultaire bibliotheek is op zulke momenten een sterfhuis en de UB biedt dan stilte, rust en warmte voor de dolende student. Al is het alleen maar omdat alle PC’s staan te draaien en de CV-ketel zijn werk verricht.

Terwijl ik de computerruimte binnenliep viel mijn oog op een jongeman. Dit heerschap zat schuin onderuitgezakt op zijn stoel en keek naar een beeldscherm gevuld met blank, lillend vlees. Daaronder viel nog een stuk blank, lillend vlees te bekennen, dat bezig was met vreemde ritmische bewegingen, op en neer en dat enkele keren achter elkaar. De rest van de scène deed mij denken aan een slachter die nog even de koe knuffelt voordat hij het mes door de slagaderen haalt. Blijkbaar is de internetverbinding thuis afgesloten of is er sprake van ontspanning na gedane arbeid door het bekijken van vercommercialiseerde menselijke genoegens in bits en bytes.

De verdorvenheid heeft dus ook de academie, vrijplaats van het denken, in haar greep gekregen. Zou de studielast van veel opleidingen zodanig zwaar zijn dat vooral de heren hun genoegens in blank en lillend virtueel vlees zoeken of is er sprake van ontsexualisering onder de vroege zuidelijke twintigers die de universiteit bezoeken en niet aan hun trekken komen? Ik weet het niet en mijn grasparkietenhoudende, bebaarde, ex-docent biologie was toevallig zo’n ex-zuiderling met duidelijke tongval. Nee, laat de associaties maar zitten…

De lotgevallen van de VVDSB-bank

Heidebloempje — Tue, 13 Oct 2009 11:10:52 +0000

Ik houd van Antoinette Hertsenberg! Zij heeft recht op de Nipkowschijf, de Televizierring en al die ellendige incrowd prijzen voor kijkbuispulp. Volgens haar krijgt haar programma Radar nooit een nominatie voor zulke prijzen omdat de TROS nooit prijzen krijgt. Maar dat boeit niet. Laat de televisie-elite maar lullen: Antoinette krijgt van mij de warme douche! Moet de TROS wel even binnen de publieke omroep blijven, dat schijnt momenteel een probleem te zijn. Niet dat iemand de grootste familie van Nederland uit het lekkende en scheefgezakte omroephuis wil smijten. Dat durven ze nooit. Het codewoord ‘gemeenteraadsverkiezingen’ maakt de meute op het Binnenhof bang.

De lotgevallen van politieman Dirk S. zijn van een andere aard. Dankzij Antoinette, een lekkende ambtenaar en wat zeikende klanten gaat zijn welverdiende fortuin in rook op. Dirk S. houdt wellicht een schamele 45 miljoen euro aan zijn escapades met de Dirk Scheringa Bank Bank over. Dat kost hem wel 35 jaar werk maar soit, het jacht in Marbella is geregeld. Hij heeft goud geld binnengehaald met zijn pogingen om ook het normale volk aan een Nissan Sunny, LCD-televisies van de Aldi en een amorfe nieuwbouwwoning te krijgen. Wie geeft er nou een ruk om al die misinformatie, misleiding en manipulatie door de Dirk Scheringa Bank Bank?

Ja goed, Kamerlid Irrgang van de SP is volgens eigen zeggen ‘al tien jaar met die bank bezig’. Way to go Ewout! Want al die inzet heeft dus geresulteerd in een mooi moment voor de camera’s als Mister Anti-DSB. Nu de resultaten nog. Die zijn eigenlijk bedroevend want Nout Wellink en consorten konden al die jaren hun gang gaan. De waslijst is lang: het faillissement van de Tilburgse Hypotheekbank, de aandelenleaseaffaires, het faillissement van de bank Van der Hoop, Icesave, de totaal mislukte overname van ABN AMRO door Fortis en kornuiten. Fout op fout. Maar volgens Antoinette, Ewout en anderen moet Nout maar opzouten. Zijn termijn loopt af en de gemeenteraadsverkiezingen komen er binnenkort aan. Het codewoord is al gesproken. Nout gaat weg en vindt ergens binnen het CDA wel een muffe bureaucratenfunctie, bij voorkeur als toezichthouder. Jammer, 27 jaar werk in een jaartje tijd naar de plomp.

Het derde slachtoffer is natuurlijk de onvolprezen Peter Lakeman. Met zijn oproep tot een bankrun heeft hij de jacht op de Dirk Scheringa Bank Bank geopend. De arme man moet binnenkort zelf overlijdensrisicoverzekeringen tegen moordtarieven gaan afsluiten om de stress van het prooi-zijn te kunnen indekken. Misschien heeft hij nog ergens een claimbare woekerpolis in de boekenkast liggen om de kosten voor een advocaat binnen de perken te houden. Datzelfde geldt ook voor Gerrit Zalm en al die andere VVDSB’ers die door Dirk S. in de loop der jaren werden binnengehaald. Zij kwamen, zagen en vertrokken weer. Wellicht met een voorgevoel dat zaken niet in de haak waren en al die studenten op callcenters heel wat vrouwtjes in de schulden hadden gedrukt.

Maar ik heb geen sympathie voor de verliezers die verzuipen door het echec van de VVDSB-bank. Eigen schuld, dikke bult. Mensen met een te dure hypotheeklening hebben dat aan zichzelf te danken. Doe eerst eens onderzoek of je überhaupt wel dat mooie huis kunt kopen. Dat hadden die arme stakkers met hun leningen voor de Nissan Sunny, dakkapel en Aldi-TV ook moeten doen, vooral als blijkt dat je zo’n lening alleen kunt afsluiten met een veel te dure nonsensverzekering erbij. Helemaal hilarisch was het verhaal van een oudere dame die 100.000 euro – haar hele vermogen! – in een achtergestelde obligatielening had gestoken. Vervolgens trekt zo’n dame wel alle sympathie naar zich toe. Want televisiekijkend Nederland gunt niemand een paar jaar water en brood als consequentie voor het eigen falen. Mevrouw trok een pruillip: ‘Ik ben helemaal niet goed geïnformeerd!’. Een typische redenering van mensen die centen op waarde schatten en euro’s consequent misrekenen. Niet voor niets zegt zelfs Dirk S. tegen zulke stuntspaarders dat ze het risico lopen om bij een faillissement het geld te verliezen. Dat risico wordt geruild tegen een hogere rente dan op een normale spaarrekening. Wie risico’s wil lopen, moet ze ook durven dragen.

Het failliet van de VVDSB-bank toont wel weer glashard aan hoe mensen hun individuele stommiteiten op de verzorgingsstaat afwentelen. Natuurlijk hangt er rond deze zaak ook een zweem van belangenverstrengeling en vaandelvlucht. Om nog maar te zwijgen over het gemak waarmee mensen met een krappe beurs verder in de penarie worden geholpen. Maar de politiek zweeg en de toezichthouders keurden keer op keer de praktijken goed. Wie dan alsnog moedwillig met zo’n bedrijf in zee gaat hoort geen sympathie te krijgen, laat staan een grote mond vol rechten te hebben. Zij hebben recht op een ijskoude douche!

Stippen en vangrails

Heidebloempje — Thu, 01 Oct 2009 10:47:24 +0000

Ooit zal Heidebloempje in Arnhem wonen. Arnhem heeft hét gewoon: slonzige wijken, nieuwbouwwijken, veel stadsparken, een mooi museum voor moderne kunst, een incidentele hoer, wat wietzaakjes en natuurlijk een centraal station met een hippe hal en grote tunnels.
Er komt zelfs een heuse binnenhaven, waar je lekker aan een terrasje kunt gaan zitten. Ideaal. Met uitzicht op enkele skyscrapers aan de overkant van de Rijn. Want ja, natuur is natuurlijk mooi maar Ernem moest toch nog wat centen binnenhalen voor de bouw van het nieuwe station en het nieuwe centrum.

Leuke droom. Eigenlijk een semi-nachtmerrie. Want die binnenhaven is na de komende raadsverkiezingen in een bureaulade verdwenen en de bebouwing aan de overkant van de Rijn is een futiel droompje van futiele stadsbestuurders. Blijft over: het centraal station.
Deze week zijn er bij de uitgang borden met stippen geplaatst. Zo’n stip is het logo van het project en wijst je de weg naar bus en trein. Dat is in ieder geval een kwestie van stippen tellen in plaats van stappen tellen. Een kniesoor die nog over de totaal uit de hand gelopen kosten en planning wil beginnen. De stip als innovatie en verzachter van de smarten die de reiziger daar moet ondergaan. Ik vind het wel leuk dat een reclamebureau zoiets kan verzinnen en dat er een gemeente is die in zulke idioterij trapt.

Nee, dan Nijmegen. Daar gaan innovatie en stations ook heel goed samen!
Neem nou het centrale busstation. Ik dacht dat je op het busstation in de regen mocht schuilen, niet kon rekenen op betrouwbare reisinformatie en als extra beloning jezelf kon laten doodrijden door een haastige buschauffeur die de koffie in de kantine al ruikt terwijl hij nog over de busbaan sjeest.

De eerste twee problemen zijn opgelost. Oké, de reisinformatie functioneert nog steeds niet maar het schuilen tegen de regen gaat prima. Als je tenminste niet uitglijdt over de tegeltjes van de benedenburen. Enfin, dat is allemaal klein leed.
Het grote leed, het aanrijdrisico, is godzijdank verdwenen. Eindelijk heeft het centraal station de uitstraling die bij de oudste stad van Nederland past. Die vangrails zijn namelijk een mooie en architectonisch verantwoorde oplossing voor het oversteekprobleem. Het brengt orde, rust, discipline en overzichtelijkheid. Ze zijn onverwoestbaar en staan in het gelid opgesteld. Een soort oversteekjuf maar dan zonder al het gekwebbel en andere menselijke ellende.
De treinreiziger die voor het eerst in Nijmegen komt zal zich meteen op zijn gemak voelen. Om nog maar te zwijgen van al die jongelui die met keiharde muziek op hun kop gewoon oversteken, hopend op een snelle trap op de rem door meneer of mevrouw de buschauffeur.

Ik wil graag de naam van de dame of heer die verantwoordelijk is voor dit hoogstandje van beleidsvernuft. Diegene mag meteen een cursus kunst in de openbare ruimte volgen. Vangrails horen namelijk rood te zijn. Niet Balkenende IV-grijs maar gewoon bloedrood. Gewoon vanwege het waarschuwende effect. En de stip? Die is ook al in Nijmegen gesignaleerd. Een kwestie van goed zoeken!

Open brief aan Ronald Plasterk

Heidebloempje — Wed, 16 Sep 2009 08:35:28 +0000

Lieve minister van feest,

Het moet een enorme rotweek voor u zijn geweest. Dan heb ik het niet over die feestelijkheden in New York, waar de inboorlingen bij Amsterdam aan wiet en hoeren denken. Als ze al iets met Holland kunnen associëren. Ik doel ook niet op de uitreiking van de Radio 4 Prijs aan Theo Olof, afgelopen zondag. Of de feestelijke opening van het academisch jaar in Utrecht.

Nee, beste minister van feest, dat zijn allemaal dingen die een beetje swing aan uw leven geven.
Nee, ik doel ook niet op die vermeende mishandeling van uw oudste spruit. Wens hem maar beterschap. Misschien moet ik u ook maar beterschap wensen na die literaire mishandeling in NRC Handelsblad van twee weken geleden. Of bij voorbaat beterschap wensen na de komende taart die u te wachten staat of wanneer u zich een weg door woedende LSVb’ers moet banen.

Want dat lot staat u helaas wel te wachten. Dit jaar trekt de storm nog even voorbij maar volgend jaar gaat het mes in de begroting. Ook in de begroting van uw ministerie.
De eerste ballon is al opgestegen: wij studenten mogen al bijlappen door de gewraakte stufistop. ‘De harde waarheid is dat wij armer uit de crisis komen’, aldus vice-MP Bos.
Maar uiteindelijk zijn studenten, zieken, gehandicapten en werklozen de echte armen van deze crisis. En het onderwijs, want de praatjes over nut en noodzaak van de kenniseconomie liggen goed in het gehoor maar de realiteit is nog steeds anders. Sterker nog: het aantal nadelige maatregelen neemt alleen maar toe. U heeft nu vooral een waslijst van maatregelen op uw naam staan die het hoger onderwijs alleen maar dieper in de soep helpen. Misschien geldt hier wel het adagium dat de PvdA er de afgelopen decennia niet in is geslaagd om het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek op een hoger plan te tillen. Wetenschapper of niet, als lid van de sociaal-economische zeshoek is het goed toeven in de intellectuele discussies. Daar zit voor u wellicht de grootste winst van uw ministerschap. Voor de rest is het janken met de lamp aan.

Nee, excellentie, deze crisis verwachtte u ook niet toen u de burelen van OCW binnenstapte en aan de lange mars door de instituties begon. Eén economische crisis en een calvinistisch kabinet gooiden roet in uw eten. Nu is het de vraag in hoeverre het onderwijs buiten schot blijft.

Ik geloof daar niets van. De stufistop, de budgettair lekkere harde knip en wie weet wat nog meer volgt: het onderwijs gaat er alweer aan. Tien jaar van sluipende bezuinigingen hebben meer kwaad dan goed gedaan. Nu komen er nog tien jaar bij, want het calvinistenkabinet gaat in de paniekmodus en schuift in blinde paniek de opgeklopte problemen voor zich uit. Natuurlijk zullen die ambtelijke werkgroepen de komende vier maanden druk aan het rekenen slaan om die taakstelling van 20% te halen. Zo’n bezuinigingsdoel is natuurlijk onhaalbaar. Het is een oude truc: je stelt een hoge norm om flink te doen, maar haalt ‘m niet omdat de lat toch te hoog ligt. Nederland wordt de komende twee jaar dus niet geregeerd.

Volgend jaar maart zijn er verkiezingen voor de gemeenteraad. Dat wordt een tijd van oud zeer. Beste excellentie: houdt die ambtelijke werkgroep in de teugels en ga straks keihard campagnevoeren. Uw verblijf op het ministerie zou weleens van kortere duur kunnen zijn dan u zelf voorzag. Veel sterkte toegewenst! Wij hebben het nodig.