Na het debacle van het vorige diner was het tijd om eens de restaurants in andere gedeeltes van Nijmegen te verkennen; bijvoorbeeld De 4 Heeren (voorheen De Heeren van St. Anna). Recentelijk van eigenaar gewisseld heeft het pand een lik verf gekregen, waardoor het een stuk chiquer oogt dan voorheen. Een grote plus is natuurlijk het ruime terras, zeker met het weer van de laatste week.

Personeel
We worden geholpen door twee heren. Hoewel de een iets warrig is, zijn beiden erg vriendelijk en worden we snel bediend.

Special price for you
Hoewel op eerste gezicht de prijzen niet echt studentikoos zijn, valt het allemaal reuze mee als je gebruik maakt van het actiemenu waarbij je een tweegangendiner voor € 17.50 en een driegangendiner voor € 25.50 kunt krijgen.

Gerechten
De aangeboden gerechten zijn vrij apart en maken toch wel erg nieuwsgierig. Als voorgerecht kiezen we voor de boterzachte coquilles met gemarineerde inktvisringen in kruiden- en knoflookolie en voor het gevulde filodeegje met roombrie, tomaten, olijven en balsamicosaus. De coquilles maken hun naam waar en zijn dan ook daadwerkelijk roomzacht. De garnering van tomaten is echter te grof gesneden, waardoor de smaak van de rauwe tomaat te overheersend wordt ten opzichte van de vrij milde kruiden/knoflookolie.
Ook het filodeegje met roombrie kan op goedkeuring rekenen, vooral de gemarineerde champignons die erbij worden geserveerd krijgen pluspunten.

Als hoofdgerecht kiezen we voor de ‘Gevleugelde Vrinden’ (gegrilde struisvogelbiefstuk en kipfilet) met een aardbeidenhollandaise en de varkensmedaillons van het Livarvarkentje uit Echt. Het eerste wat opvalt wanneer de gerechten worden geserveerd zijn de porties. Het is wel duidelijk: bij de 4 Heeren is er geen enkele mogelijkheid dat je met honger naar huis gaat. Het fruitige van de aardbeienhollandaise blijkt een goede combinatie met de struisvogel en kip. De biologische kalfskroket die bij de varkensmedaillons wordt geserveerd wekt veel verbazing, maar beide zijn zeer smakelijk met de stevige sjalottensaus.

Bij de gerechten wordt er standaard gewokte groenten (pittig gekruid met verse zwarte peper), salade (sla, komkommer, lichte pestosaus) en friet geserveerd.

Voor het dessert wederom geen saaie hap, maar Dropshot panacotta en een stroopwafeltaartje met perenmousse. De panacotta werd met veel smaak weggewerkt, taartje van stroopwafeltjes ook, zij het dat de perensmaak niet te vinden was.

Duur?
Een voorgerecht kost 8 euro, hoofdgerecht 17.50 euro en een nagerecht 5.75 euro. Echter, door het actiemenu te kiezen kun je wat euro’s van deze prijs afhalen.

Michelin of matig
Hoewel we op zondag naar De 4 Heeren gingen, was het vrij rustig. Dat is jammer, want het was goed toeven bij dit restaurant. De gerechten zijn origineel, goed bereid, snel op tafel en het personeel vriendelijk. Een echte aanrader dus!

Nieuw Oost, een ruim restaurant met een Cubaans tintje. Veel succes heeft het pand tot nu toe niet gehad. Na een grondige verbouwing van een donker hol naar een oogverblindende witte ruimte was de omzet nog steeds niet wat het moest zijn en kwam er een doorstart met een nieuw thema en een nieuwe naam. Een goede keuze, want de ruimte oogt warmer en vriendelijker. Omdat het een grote locatie betreft, is Nieuw Oost uitermate geschikt voor groepsetentjes. Zeker omdat er voor groepen speciale prijzen kunnen worden afgesproken.

Personeel
We worden bediend door een tweetal. Het vrouwelijke gedeelte van het tweetal baalt er van dat ze moet werken en laat dit ook duidelijk merken. Nadat we voor haar moeten uitrekenen hoeveel broodjes met kruidenboter nodig zijn voor elf mensen, is wel duidelijk dat een baan in de horeca kwaliteiten vereist die zij niet bezit. Het mannelijke deel van het tweetal is vriendelijker, hoewel het behoorlijk lang duurt voordat hij de bestelling op komt nemen en ons überhaupt komt vertellen wat de menukeuzes zijn.

Aangepaste menukaart
Omdat we met z’n elven zijn, is de kaart enigzins ingekort. Hoewel de kaart graag een Cubaanse sfeer wil uitstralen, is dit mislukt: deze oogt behoorlijk standaard Hollands.

Gerechten
Als voorgerecht kon er gekozen worden tussen een tomatensoepje met basilicum en room en een mosterdsoep. De gelukkigen die de tomatensoep hadden gekozen waren tevreden. De mosterdsoep bleek echter een pijnlijke mislukkig. De soep had veel te lang op het vuur gestaan waardoor het veel de dik was en te zout. Een ander nadeel van het te lang laten staan van de soep was de verbrande smaak. Een enkeling die dapper genoeg was om toch door te eten, moest dit dan ook bekopen met een behoorlijke buikpijn.

Na een paar happen was het voor de schrijver dezes wel genoeg. Bij het afruimen werd er geïnformeerd waarom de mosterdsoep nauwelijks gegeten was. Nadat de verbrande smaak werd vermeld, werd de soep meteen meegenomen naar de keuken om zelf te proeven. Enkele minuten later volgde het oordeel. De soep smaakte inderdaad verbrand. Een paar meiden die wijn dronken krijgen een gratis fles wijn. De andere mensen die dom genoeg waren om de mosterdsoep te kiezen, moesten het doen met…niets.

Als hoofdgerecht kon er gekozen worden tussen een groentewrap, schnitzel, saté van de haas en visduo (op de kaart stond trio, maar blijkbaar waren de ingrediënten op). De tilapiafilet van de visduo was zo taai, dat deze meer leek op een stukje rubber (pas na het checken van de menukaart werd duidelijk dat het om tilapiafilet ging). De schnitzel met champignonssaus was prima. De saté van de haas bleek van een heel ander kaliber. Bij het vragen wat voor vlees de saté was, was het snibbige antwoord van de serveerster dat je geen haas van een kip kon hebben; haas komt van het varken, dus was het varkensvlees. Helaas had de serveerster het totaal fout. De saté was geen van beide: namelijk rundvlees. Nog een minpunt voor de bediening.

De ‘rundvleeshaas’ was in plaats van rosé gewoonweg rauw en niet op smaak gebracht. Dat gold overigens voor alle gerechten. Als garnituur werden hier aardappelschijfes, friet en salade bij geserveerd. De sla was droog, de aardappelschijfjes hadden te lang op een laag pitje in een pan gelegen waardoor ze vettig, taai en wederom af en toe verbrand waren.

Als nagerecht kon er gekozen voor koffie en thee. Of dit kan worden aangemerkt als een gerecht; daar zijn de meningen over verdeeld. Na zoveel zout, taai en vettig eten, waren de dranken welkom om de smaak weg te spoelen. Bij navragen konden er ook latte machiatto worden besteld. Degenen die besloten dat te bestellen, hadden geluk. Zij kregen een koekje, die gelukkig niet uit eigen keuken kwam. Toch nog een klein gelukje voor de luxe koffiedrinkers dus.

Duur?
Het driegangenmenu heeft in totaal € 15.50 gekost; exclusief drank. Bij een ander restaurant was dit niet duur geweest, maar vieze vettigheid kun je ook veel goedkoper ergens anders halen.

Michelin of matig
Een Amerikaanse docent zei tegen zijn studenten over het schrijven van recensies over restaurants het volgende: ‘Schrijf niet over nieuwe restaurants die een slechte keuken hebben. Zij gaan al snel genoeg over de kop’. Helaas waart de geest van de slechte keuken nog steeds rond op de Daalseweg 15. Voor een drankje in een mooie tent ben je op de juiste plek, maar haal je eten liever bij de friettent op de hoek.

La Pasta is een nieuw restaurant gelegen aan de Waalkade. Hoewel hier, zoals de naam al doet vermoeden, voornamelijk pasta’s geserveerd worden, kunnen de gasten ook pizza’s bestellen. Het interieur is vrijwel niets veranderd ten opzichte van Café Beauborg, dat voorheen in het pand zat. La Pasta blijft daarom de sfeer van een bruin café oproepen. Dit zorgt in combinatie met het mooie uitzicht op de Waal voor een romantische sfeer.

Personeel
Het personeel is vriendelijk, maar jammer genoeg is het niet erg druk. Het overgrote deel hangt daarom maar aan de bar. Voordeel is wel dat we een ontzettend snelle service ontvangen en we zelf mogen bepalen hoe lang het duurt voordat de volgende gang wordt geserveerd.

Mini menukaart
De menukaart bestaat uit een langwerpig a-5je, waar alle gerechten met kleine letters op elkaar gepropt beschreven staan. Niet voor mensen met slechte ogen dus. Er is een ruime keuze aan voor-, hoofd- en nagerechten.

Gerechten
Als voorgerecht gingen we voor de gevulde portobello met gorgonzola, walnoten, prosciutto en verse oregano en de klassieker prosciutto met honingmeloen. De portobello was goed gevuld en smaakte heerlijk. La Pasta hecht overigens wel erg veel waarde aan de natuurlijkheid van de gebruikte ingrediënten, gezien het gras dat we in de rucolasalade vonden. De prosciutto was niet bedekt met honingmeloen, maar met stukjes galiameloen en rucolasla. Het bord was opgemaakt alsof het gerecht carpaccio in plaats van prosciutto betrof en omdat er ook nog verse munt op was gestrooid, bestond er in het gerecht een teveel aan smaken. Bitter, zoet, zilt en fris; dat alles was teveel van het goede. Pas nadat de rucolasla was weggeschoven, ontstond het een mooi geheel en was het een lekker gerecht.

Als hoofdgerecht kozen wij voor de radiatore met scampi, courgette en basilicumsaus en de tagliatelle met kip, bospaddestoelen en mascarpone. De scampi was vrij smakeloos, maar de rest van het gerecht was goed gekruid en daarom erg lekker. Ook de tagliatelle was zeer smaakvol, jammer alleen dat de tagliatelle nog als nestjes aan elkaar bleef plakken. Als dessert kozen wij voor een panna cotta. De vruchtencompote was een bramencompote die iets te overheersend was, maar desondanks wel erg goed smaakte.

Duur?
Een voorgerecht kost 8 euro, een hoofdgerecht tussen de 8 en 11 euro en een nagerecht 4 euro. Ook voor een studentenbudget dus niet onoverkomelijk.

Michelin of matig
La Pasta is een prima plek om te eten als je een niet al te dure, snelle hap wilt. Een aanrader voor studenten die de schnitzel en saté beu zijn en niet al teveel geld kwijt willen.

Lees hieronder het artikel, dat verscheen in de ANS uit juni 2005

Is Rutte de man die het hoger onderwijs gaat maken of breken? ‘Het debat over de kwaliteit van het hoger onderwijs is nog maar net begonnen’, concludeerde het NRC Handelsblad. Na twee demonstraties en een Maagdenhuis-bezetting is in ieder geval duidelijk dat de staatssecretaris er anders over denkt dan de gemiddelde student. Staatssecretaris Mark Rutte ontvouwt zijn routekaart naar de ideale universiteit.

Tekst: Bram Balk
Foto’s: Persarchief Ministerie van OC&W

‘Mark wil je een biertje?’ Vriend en vijand staan in de rij voor staatssecretaris van Hoger Onderwijs Mark Rutte (38). We schrijven 25 april 2005. Het HAN-debat, gehouden in de bezielende gewelven van LUX, is voorbij. Over twee dagen keurt de Tweede Kamer het leerrechtenstelsel en de voortekenen zijn gunstig voor de beleidsman. In het debat over de toekomst van het hoger onderwijs kon de oppositie geen potten breken. De HAN-sprekers, onder leiding van voorzitter Marcel Wintels, sneuvelden door onderlinge gekissebis over salarisschalen en irrelevante discussies over experimentele onderwijssystemen. Het Interstedelijk Studentenoverleg en de Landelijke Studentenvakbond zaten er door het HAN-gezwets er een beetje voor spek en bonen bij. En hoewel Mark en collegevoorzitter Roelof de Wijkerslooth van de Radboud Universiteit elkaar eerder in de haren vlogen, was vanavond alles pais en vree tussen de hoge heren. Alleen de Kamer kan die leerrechten nog tegenhouden.
‘Mark, wil je met ons praten? Wij hebben ook bier.’ Fans te over voor de staatssecretaris. Achter hem staat een club terwijl studentenvakbond AKKU zijn aandacht probeert te krijgen. Mark neemt het bier beleefd aan en steekt een sigaartje op. ‘Ik ben benieuwd hoe de plannen woensdag door de Kamer komen. Ik heb ingezet op anderhalf jaar uitloop, het zou op twee jaar uit kunnen komen. Dat is ook oké.’
Een week later zoeft de staatssecretaris over de snelweg voor de zoveelste afspraak. Hij heeft een halfuurtje tijd om handsfree wat vragen te beantwoorden. Het leerrechtenstelsel passeerde de Tweede Kamer zonder al te veel brokken. De leerrechten zijn onderdeel van de Begeisterung: Ruttes pakket van plannen die de universiteit meer schwung moet geven. Want het hoger onderwijs mag dan redelijk scoren, van de toekomstige elite van Nederland wordt meer dan ‘redelijk’ verwacht. ‘Ze moeten hun rol in de samenleving kunnen pakken.’

Duimen voor topfuncties
‘Universiteiten en hogescholen stellen de student onvoldoende centraal. Om heel eerlijk te zijn, zal dat mij een worst wezen. Ik wil dat het hoger onderwijs studenten aanzet tot eigenzinnigheid, creativiteit en dwarsigheid. Dat is hard nodig. Alumni zijn degenen die later een enorme impact op hun omgeving gaan hebben. Ze gaan leidinggevende functies vervullen of zijn anderzijds zichtbaar in de samenleving aanwezig. Het hoger onderwijs moet studenten zo opleiden dat zij op een positieve manier leiding kunnen geven en samen het werkproces fundamenteel ter discussie kunnen stellen. Om dat te doen moet het hoger onderwijs aanzetten tot begeisterung. Moet het aanzetten tot kritisch nadenken. Het moet in discussies tussen studenten en docenten niet gaan over de hoeveelheid hertentamens, maar over “wat een mooi vak, geef mij meer!”. Mensen moeten niet alleen stuiterend in, maar ook stuiterend uit het hoger onderwijs komen. Dat is namelijk voor de toekomst van Nederland, waarin het hoger onderwijs een enorm grote rol speelt, heel belangrijk. ‘In Leiden heb ik zelf een ongelofelijke mooie studie Geschiedenis gedaan. Ik herinner me nog colleges waar alle studenten met de duim in de mond over het collegebankje lagen, aan de lippen hangend van die professor die twaalf keer twee uur vertelde waarom nou op dat ene plekje in de wereld, in Athene omstreeks 400 voor Christus, het wonder van democratie, van sport, van alles kon ontstaan. Dat soort dingen vergeet je nooit meer.’

Ruttes pretpakket
‘Ik wil dat de kwaliteit van het onderwijs binnen universiteiten en hogescholen weer bovenaan de agenda staat. Dat lukt mij alleen als ik het voor studenten binnen die instellingen mogelijk maak die kwaliteit af te dwingen. En dat bereik ik op drie manieren. Ten eerste door studenten zo te positioneren dat als zij kiezen voor een bepaalde universiteit of hogeschool, het geld de student volgt naar die instelling. Dat zijn de leerrechten. Ten tweede gaan we volstrekt transparant maken hoe de opleidingen op niveau presteren. Het derde element is de medezeggenschap versterken zodat bestuurders met knikkende knieën naar het gezamenlijk overleg met de studentenraad gaan.
‘Voor dat hele pakket vraag ik van de studenten maar een ding terug, namelijk dat zij in een redelijk tempo hun studie doen. In het oorspronkelijke plan stond maximaal anderhalf jaar uitloop. Dat is uiteindelijk twee jaar geworden, maar ik ben heel blij dat de Kamer deze belangrijke pijler onder het hele Begeisterungsverhaal accordeert en zegt: wij zijn het eens met een systeem waarbij universiteiten en hogescholen geld krijgen op grond van de vraag of ze studenten binnenhalen en binnenhouden. In het nieuwe stelsel zijn universiteiten blij met je komt, want ze krijgen geld voor iedere student die binnenkomt. Nu krijgen ze het geld toch wel. Universiteiten krijgen nu zelfs een vergoeding voor studenten die vertrekken. Belachelijk.’

Via X, Y of Z naar Afrika?
‘Op grond van “Waar kan ik een kamer vinden? Waar gaan mijn vrienden heen? En waar zitten goede kroegen?” maken studenten vaak hun studiekeuze. Dat gebeurt niet omdat zij de kwaliteit van onderwijs onbelangrijk vinden, maar omdat ze die informatie simpelweg niet hebben. Die gegevens zijn nergens te vinden.
‘Wat ik nu wil regelen – en dat hoef ik niet te doen via de wet – is dat die informatie wel beschikbaar komt. Zodat studenten een echt gedegen keuze kunnen maken en eindelijk zichtbaar wordt hoe studenten de opleiding waarderen. Zodat jij weet dat als je in Afrika bent geïnteresseerd, instelling X de beste keuze is voor Afrikaanse talen en instelling Y of Z beter is in ontwikkelingssamenwerking. Door de transparantie van informatie over het onderwijs kan eindelijk vergeleken worden hoe die instellingen presteren. En dat is zeer nuttig: uiteindelijk vinden die bestuurders van universiteiten en hogescholen het ook niet leuk om slecht uit de vergelijking te komen. In Leiden leek dit jaar de Rechtenfaculteit ongelofelijk door het ijs te zakken na een onderzoek. Dit heeft een enorme boost gegeven om de zaak weer goed te krijgen.

Student: waakt voor uw onderwijs!
‘In de jaren zeventig hadden we een doorgeschoten democratisering van de medezeggenschap: eindeloos doorpraten over de kleur van het wc-papier. Tegenwoordig is de opkomst van de studentenraadsverkiezingen heel laag. Zo rond de vijftien procent. Mensen hebben gewoon geen zin meer om te stemmen voor medezeggenschap die nergens over gaat.
‘Er moet voor gezorgd worden dat de medezeggenschap alle informatie krijgt die noodzakelijk is om haar functie goed te vervullen. Dat ze op de aangelegen thema’s inspraak en instemmingsrecht hebben. Dat gebeurt nu te weinig en ik wil dat dit in de wet geborgd is. Dit zeg ik niet omdat ik studenten zo lief vind, maar omdat ze de kwaliteit van hun onderwijs moeten afdwingen.
‘In Eindhoven zie je dat de opkomst bij de universiteitsraad veel hoger is dan in de rest van Nederland. Zelfs boven de 50 procent. En waarom? Omdat de raadsleden daar wel de benodigde informatie krijgen. Omdat it matters you’re part of it.’

Brozems met leenangst
‘Waarom is het verkeerd om een student na zes jaar te vragen een hogere eigen bijdrage te betalen? Ik had het geen enkel bezwaar gevonden als er iemand in mijn studententijd tegen mij gezegd had: “Hé joh, weet even dat je geld voor anderen zit te verwateren. En als je er langer over doet dan zes jaar, kan dat, be our guest, maar dan betaal je er gewoon meer voor”. Dat vind ik volstrekt logisch.
‘Het is toch vreemd dat iemand zich op z’n zestiende in de schulden steekt voor een brommertje of een mobieltje – allemaal spullen die bij aankoop meteen hun waarde verliezen – en er moeite mee heeft om extra te betalen voor onderwijs. Het is een investering in je toekomst. Alles wat je meer betaalt, kun je lenen. Alles wat je leent, kun je inkomensafhankelijk terugbetalen. Als je onverhoopt in de bijstand terecht komt, hoef je bijna niets terug te betalen. En bovendien vervalt de schuld na vijftien jaar. Overigens steekt bijna iedereen die afstudeert in het hoger onderwijs zich tot over z’n oren in de schulden voor een eigen huis. Dat vindt iedereen volstrekt normaal.
‘Ik begrijp ook echt niet waarom een studie van vier jaar met twee jaar uitloop niet te doen zou zijn. Waarom zou je met een studiebelasting van twintig uur in de week geen tijd hebben voor je bijbaantjes en bestuursfuncties? Studenten die wel een zware studie doen, zoals Geneeskunde, hebben weinig uitloop en zijn in veel gevallen buiten hun studie actief. In Amsterdam bijvoorbeeld, op de Vrije Universiteit, draait praktisch de hele beweging die zich bezighoudt met gehandicapte studenten op lotgenoten binnen de geneeskundeopleidingen. Die bestuursleden hebben het dubbel zwaar: een hele drukke studie plus hun handicap.
‘Wat ik graag met die hele Begeisterungsagenda wil bereiken is dat die “parttimestudies” met twintig uur in de week verdwijnen. Dat studenten weer gewoon studies krijgen met meer dan dertig uur studiebelasting. Ik ben erg voor parttimestudenten, maar ik erg op tegen dat als studenten fulltime gaan studeren geconfronteerd worden met een opleiding met vijf, zes uur in de week. Dat mag gewoon niet waar zijn.
‘Dat moet de student zelf bevechten in mijn nieuwe stelsel. Wat ik wil regelen is dat de instelling zowel financieel als in de reputatie het onmiddellijk voelt als zij opleidingen aanbieden die geadverteerd worden als fulltime maar als parttime uitpakken.’

You gotta fight! For your right!
‘De Begeisterung is een drieslag: Ten eerste gaat de universiteit publicitair voelen of zij het goed of slecht doet. Het wordt immers zichtbaar voor iedereen wat de prestaties en onderscheidingen zijn van opleidingen. Mijn tweede punt is het leerrechtenstelsel. Universiteiten gaan merken of zij goed onderwijs bieden. want als ze dat niet doen, kiezen de studenten niet voor hun opleidingenen komt ook het geld hun kant niet op. Ten slotte verwacht ik van studenten dat zij verantwoordelijkheid nemen als de kwaliteit van hun opleiding niet goed is.
‘Het onderwijs is namelijk geen consumptief goed. Als een consument in de V&D komt en het bevalt hem niet, dan gaat hij naar de Bijenkorf. Maar een student kan niet zeggen: “Oh, het bevalt me hier niet; ik ga naar een andere universiteit”. Dat kan hij in de rest van zijn leven ook niet maken, dan moet hij zijn positie gebruiken om ervoor te zorgen dat het wel goed komt. Studenten moeten, als de kwaliteit van hun onderwijs onder maat is, ervoor vechten dat deze verbetert. Ik moet ervoor zorgen dat ze daarvoor ook de middelen hebben.

Dronkenschap en vorming
‘Het studentenleven is heel vormend. Je raakt geïnspireerd door college-studenten, docenten die een heel mooi vak geven. Je leert schrijven. Ik heb geleerd verhalen te houden, logisch redeneringen op te bouwen. Ik heb er in die periode mijn politieke hobby ontwikkelt. Die is onderhand wat uit de hand gelopen. Je bent een paar maanden dronken en uiteindelijk ontdek je waar je wel en niet goed in bent. Tijdens je studietijd bouw je routine op in allerlei dingen die je in de rest van je leven kunt gebruiken. Dat heeft voor de rest van je leven zo’n ongelofelijke meerwaarde. Dat is niet te beschrijven.’

]]> http://www.ans-online.nl/uit-de-oude-doos/uit-de-oude-doos-de-ideale-minister-president/feed 0 http://www.ans-online.nl/uitgaan/weekendtip/weekendtip-tutten-bij-het-roc http://www.ans-online.nl/uitgaan/weekendtip/weekendtip-tutten-bij-het-roc#comments Sat, 22 May 2010 18:07:53 +0000 Jolene Meijerink http://www.ans-online.nl/?p=21235 Het weekend: de kater eruit slapen, die opdracht afmaken waarvan de deadline al is verstreken of ’s avonds naar de zoveelste herhaling van Friends staren. ANS-Online geeft elke twee weken een doldwaze tip om wel iets van je weekend te maken. Deze keer: je laten verwennen voor een schijntje

Wat: schoonheidsbehandeling bij de ROC
Tijd: maandag t/m vrijdag
Prijs: gezichtsbehandeling kan al vanaf 15,50 euro en een pedicure vanaf 8 euro. Volledige prijslijst is hier te vinden.

Van het vele studeren, het vettige eten en het weinige slapen krijg je natuurlijk een hele slechte huid. Nu kun je zelf wel in de weer gaan met maskertjes van de Kruidvat maar veel lekkerder is het natuurlijk om je door iemand anders in de watten te laten leggen. Dit kan al gauw rond de 50 euro kosten en is meestal te kostbaar voor menig student.
Gelukkig biedt het Regionaal Opleidingscentrum (ROC) hiervoor soelaas. Aangezien alle leerlingen van het ROC stage moeten lopen, heeft het ROC leerbedrijven opgericht. Deze worden gerund door de leerlingen van het ROC. Zo ook De Schoonheidssalon. Een behandeling van 90 minuten kost 22,50 euro en bestaat uit een massage van schouders en nek, scrub, masker en er kan worden gekozen voor een harsbehandeling of het verven van de wimpers.
De Schoonheidssalon is wit met gedimd licht en met de rustgevende muziek kom je al snel tot volledige ontspanning. Wel moet je net geluk hebben met de meisjes die je verzorgen. Sommige denken namelijk dat, wanneer je de wattenschijfjes op je ogen krijgt, je ook niet meer kunt horen. Ze vertellen dan honderduit over die vervelende docente, uitgescheurde vagina’s bij bevalling et cetera.
Helaas geldt er wel een voorwaarde: je moet vrouw zijn. Na toch meer aanvragen dan gewild van hijgerige mannen die graag een happy ending willen bij hun massage heeft De Schoonheidssalon immers besloten voortaan mannen te weren.
Alhoewel je vader dus niet meemag, is dit wel een leuke activiteit om je moeder mee te nemen of om met je vriendinnen te bezoeken. Heerlijk uitgerust en met een perzikzacht huidje kun je er weer helemaal tegenaan.

]]> http://www.ans-online.nl/uitgaan/weekendtip/weekendtip-tutten-bij-het-roc/feed 3 http://www.ans-online.nl/opinie/columns/vanuit-het-ans-kantoor-week-19 http://www.ans-online.nl/opinie/columns/vanuit-het-ans-kantoor-week-19#comments Fri, 14 May 2010 19:16:46 +0000 Jolene Meijerink http://www.ans-online.nl/?p=21094 Iedere vrijdag becommentarieert een redactielid zijn of haar week in ‘Vanuit het ANS-kantoor’.

Ik heb veel rare trekjes en daar ben ik me zeer zeker van bewust. Zo kan ik er niet tegen als een docent het bord uitveegt en dan nog een klein streepje laat staan of als een labeltje uit iemands kleding hangt. Ik kan er dan minutenlang naar kijken, ergeren en soms leidt dit er toe dat ik bijvoorbeeld bij een wildvreemde stiekem de labeltjes naar binnen zit te stoppen. Ik ben er zelfs zo goed in geworden dat de personen in kwestie het soms nog niet eens merken.

Een andere vervelende gewoonte begint mijn andere leven te worden. Het neemt steeds meer over van mijn echte leven. Het leven op Facebook welteverstaan, een gedeelte van Facebook in ieder geval. Het interesseert me vrij weinig wat iedereen op dat moment aan het doen is en berichtjes als ‘genante opmerking gemaakt op werk’ en ‘mensen die anderen me laten bespioneren via mijn berichtjes op Facebook zijn echt sneu!’ (wat mij betreft degene die het schreef ook als je al je dagelijkse beslommeringen op Facebook zet zodat mensen je kunnen bespioneren). Maar goed, waar het bij mij dus misgaat zijn de spelletjes. Iedere dag zit ik te kijken bij welke event ik de meeste punten kan behalen om tot een volgende level te komen en welke andere personen ik moet aanvallen om zo nog meer punten te behalen. Blij was hij toen ik vertelde dat ik met hemelvaartsdag naar Eindhoven zou gaan. Ik zou daar gaan softballen. ‘Het zal je goed doen om eens een dag achter die computer vandaan te komen’ glimlachte hij. Ik glimlachte terug, zou het me lukken?

Het softballen was leuk, ik heb geen enkele bal goed het veld in geslagen en rennen was heel moeilijk want het gras was spekglad. Toch was het heel gezellig én er waren allerlei spelletjes. Met mijn liefde voor spelletjes en het gebrek aan Facebook kon ik het niet laten om te kijken wat voor spelletjes er in de aanbieding waren. Één van de spellen bestond uit een veld van anderhalf bij anderhalve meter. Hierin waren zestien vlakken getekend en om die vlakken stond een hekje. De organisatie had twee konijnen gekocht en deze zouden hierop worden losgelaten en daarvoor kon er dus gewed worden op welk vlak zij een amoureuze ontmoeting zouden hebben.

De muziek stond hard, er werd met bier gegooid en iedereen stond rondom het vlak. Na gewed te hebben om vakje 10 vroeg ik aan iemand wat er met de konijnen zou gebeuren na deze wedstrijd. ‘Het mannetje wordt door dat groepje mensen meegenomen, die willen al heel lang een konijn op hun studentenhuis’ antwoordde hij. ‘En met het vrouwtje?’ vroeg ik. ‘Dat wordt gewoon losgelaten, bos genoeg hier’.

Het spel begon en het vakje waar de ontmoeting tussen de konijnen was, was nummer vijf. Het vrouwtje was verstijfd van de angst en ik wist wat ik moest doen. Ik nam het konijn mee naar huis en gaf het eten en een naam: Saartje. En mijn vriend? Die zal nooit meer klagen over spelletjes op het internet, die kan ik namelijk niet mee naar huis nemen.

Jolene Meijerink

]]> http://www.ans-online.nl/opinie/columns/vanuit-het-ans-kantoor-week-19/feed 2 http://www.ans-online.nl/uitgaan/smakelijk-nijmegen/smakelijk-nijmegen-de-gelagkamer http://www.ans-online.nl/uitgaan/smakelijk-nijmegen/smakelijk-nijmegen-de-gelagkamer#comments Tue, 11 May 2010 13:03:21 +0000 Jolene Meijerink http://www.ans-online.nl/?p=20992 Genoeg van de Refter of de snackbar om de hoek en ontbeer je kooktalent? ANS laat al wat de Nijmeegse cuisine te bieden heeft over de smaakpapillen glijden. Bij welk restaurant krijg je voor geen geld goud op je bord en welke ranzigheden moeten worden vermeden? Deze keer: De Gelagkamer

Na het eindexamenfeest enkele jaren geleden, hing je de jurk/rokkostuum weer in de kast in de hoop hem ooit nog weer eens te dragen. Gelukkig biedt het studentenleven je genoeg mogelijkheden om jezelf wederom voor een avond helemaal op te tutten om je daarna helemaal lam te zuipen. Elke sport-/studie-/gezelligheidsvereniging heeft er namelijk wel een. Voor een sjiek zuipfestijn moet er natuurlijk ook een goede bodem worden gelegd. Aangezien er al genoeg geld aan galakaartjes, kleding etc. moet worden betaald mag het eten niet al teveel kosten. Aan deze eisen voldoet de Gelagkamer.

Personeel
Bij binnenkomst worden we al meteen begroet door een enthousiaste jongedame. Ook al zijn er meer groepen aanwezig in het restaurant, lang hoeven we niet te wachten op drinken en op de gerechten.

Eten in thema
De eigenaren hebben zich laten inspireren door de middeleeuwen. Dit betekent dus donkere houten vloeren en ridderschilden aan de muur. Helaas was het personeel niet in thema gekleed, het menu was echter weer wel in thema. Een vissalade heet een ‘Vickingsalade’ en de mixed grill ‘Roversvlees’.

Gerechten
Hoewel de namen als ‘Vickingsalade’ en ‘Roversmaal’ erg spannend klinken blijkt het menu toch vrij neutraal. Als voorgerecht kozen mijn date en ik voor de kipspiezen gemarineerd in piri piri en de salade met de gerookte zalm, garnalen en gefrituurde calamares. Helaas was de kip minimaal gekruid waardoor er totaal geen smaak aan zit en had het te lang op de grill gelegen waardoor het erg droog was. De yoghurtsaus die erbij geserveerd werd bood gelukkig wat soelaas, wegens zijn frisse smaak en zorgde daarvoor dat de kip iets minder droog werd. Met de vissalade waren ze niet zuinig geweest, helaas met de dressing wel. De sla die erin zat was knapperig maar helaas niet gewassen. Door het zand kreeg de salade iets meer bite dan nodig was geweest.
Als hoofdgerecht kwamen onder andere de lamsschenkel en de mixed grill van varkenshaas, biefstuk en gemarineerde kipfilet aan bod. De lamsschenkel was een groot stuk vlees dat goed gestoofd was. Hierdoor was het mals en viel het zo van het bot af, een aanrader dus. Over de mixed grill was men minder over te spreken. De kipfilet was wederom niet gemarineerd en de biefstuk was taai. De pepersaus die was beloofd was nergens te vinden. Wel werd er een tomatensaus bij geserveerd, deze had wel wat peper kunnen gebruiken aangezien het een erg flauw geheel was.
Als nagerecht werd er gekozen voor de hangop met fruit en de tiramisu. De tiramisu maakte gelukkig veel goed. Deze was namelijk wel lekker en niet droog. De borden voor de hangop waren mooi opgemaakt en de hangop was lichtzuur en romig en lekker. Jammer was alleen dat er wel vers fruit rondom de hangop lag, maar dat de stukjes perzik in de hangop gewoon uit blik kwamen. Niettemin was het een erg lekker nagerecht.

Duur
We kozen ditmaal voor het studentenarrangement. Voor een driegangenmenu betaal je dan € 14,95. Voor een tientje extra kun je de drank afkopen en heb je onbeperkt bier, huiswijn en fris. Met het uitserveren van deze drankjes is het personeel zeker niet kinderachtig. Nieuwe drankjes werden al aangevoerd zodra het oude op was, vaker zonder dat hierom gevraagd moest worden.

Michelin of matig
Aan het eind van de maaltijd was het nog zo gezellig dat we er nog wel langer wilde blijven zitten. Het eten was niet altijd goed gekruid, maar het was veel en er werd een flinke bodem gelegd. Door de gezellige sfeer, het vriendelijke personeel en de lage prijs is dit zeer zeker een aanrader voor mensen die graag een leuke avond willen hebben maar niet al teveel geld hebben om uit te geven.

]]> http://www.ans-online.nl/uitgaan/smakelijk-nijmegen/smakelijk-nijmegen-de-gelagkamer/feed 1 http://www.ans-online.nl/blog/studentenkrijgeneigenkieswijzer http://www.ans-online.nl/blog/studentenkrijgeneigenkieswijzer#comments Thu, 06 May 2010 18:00:02 +0000 Jolene Meijerink http://www.ans-online.nl/?p=20824 De Landelijke Studenten Vakbond (LSVb) heeft, in samenwerking met het Interstedelijk Studenten Overleg (ISO) en de Landelijke Kamer voor Verenigingen (LKvV) een kieswijzer opgesteld die speciaal gericht is op jongeren. Hierin krijgt de student 18 stellingen voor zich die gaan over de onderwerpen huisvesting, kwaliteit van het onderwijs en de toegankelijkheid/betaalbaarheid van het onderwijs.

Volgens vice-voorzitter Dennis Wiersma van de LSVb was een kieswijzer speciaal gericht op studenten nodig: ‘Bij een normale kieswijzer mag je al van geluk spreken als er één stelling over het onderwijs gaat, laat staan over het hoger onderwijs. Je kunt van studenten niet verwachten dat ze alle verkiezingsprogramma’s gaan doornemen. Daarom hebben wij dit voor hun gedaan en dit vertaald naar de studentenkieswijzer.’

Met de laatste verkiezingen maakte de LSVb ook al een studentenkieswijzer. Deze keer is ervoor gekozen om dit in samenwerking met het ISO en de LKvV te doen, ‘om een zo breed mogelijk studentenpubliek te bereiken’, aldus Wiersma. De vorige keer werd de studentenkieswijzer door meer dan 25.000 studenten gebruikt.

Over de vraag wat te doen met studenten die niet geïnteresseerd zijn de politiek en die dus ook niet gaan stemmen is Horssen duidelijk: ‘Als je niet stemt mag je ook niet klagen. Sommige studenten stemmen niet omdat ze geen keuze kunnen maken of dat ze geen zin hebben om de al die verkiezingsprogramma’s door te nemen. Voor die groepen biedt de studentenkieswijzer uitkomst.’

De studentenkieswijzer zal aanstaande maandag om 12.00 gelanceerd worden.

]]> http://www.ans-online.nl/blog/studentenkrijgeneigenkieswijzer/feed 7 http://www.ans-online.nl/blog/duo-berekent-naamsverandering-toch-niet-door http://www.ans-online.nl/blog/duo-berekent-naamsverandering-toch-niet-door#comments Tue, 27 Apr 2010 12:50:12 +0000 Jolene Meijerink http://www.ans-online.nl/?p=20516 Wanbetalende oud-studenten die niet weten dat IB-groep tegenwoordig Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO) heet, moeten hiervan melding krijgen. DUO zelf was niet al te happig om al haar debiteuren hiervan te vergewissen. Deze brief gaat dan namelijk via de deurwaarder en kost € 75,-. Deze kosten worden door de deurwaarder doorberekend aan de wanbetaler.
Daarom vroeg DUO de deurwaarder, volgens soggen.nl, deze brief niet al te royaal rond te sturen. Helaas waren de enkele brieven die verstuurd waren genoeg om klachten te genereren bij de Nationale Ombudsman. De uiteindelijke beslissing is dan ook als volgt: wanbetalers die de brief kregen met alleen melding van de naamsverandering, kunnen een klacht indienen bij DUO. Deze zal dan bekijken of de kosten vergoed worden of niet.

]]> http://www.ans-online.nl/blog/duo-berekent-naamsverandering-toch-niet-door/feed 0 http://www.ans-online.nl/blog/student-slaat-ei-kapot-op-hoofd-minister http://www.ans-online.nl/blog/student-slaat-ei-kapot-op-hoofd-minister#comments Wed, 21 Apr 2010 08:36:27 +0000 Jolene Meijerink http://www.ans-online.nl/?p=20291 Met de aankomende verkiezingen voor de deur zijn uiteraard alle kamerleden zoveel mogelijk zieltjes aan het winnen zoveel mogelijk debatten af aan het lopen om de standpunten van de partij zo goed mogelijk aan de man te brengen.
Hoewel de tegenstanders van demissionair minister van Financiën Jan-Kees de Jager gisterenavond bij een debat op de Hogeschool van Amsterdam middels de microfoon van repliek konden dienen, waren toehoorders niet van deze luxe voorzien. Dit pikte een student aan de Universiteit van Amsterdam niet en deze sloeg een ei kapot op het hoofd van De Jager alvorens hij iets onduidelijks riep in de microfoon.

Wat de student riep is nog niet duidelijk, evenals zijn beweegredenen.

]]> http://www.ans-online.nl/blog/student-slaat-ei-kapot-op-hoofd-minister/feed 9