Het College van Bestuur, dat al 1,2 miljoen aan de begroting van 4 miljoen van het USC bijdraagt, subsidieert de velden eenmalig met een miljoen euro. Omdat de velden vervolgens wel moeten worden onderhouden en vervangen moet de student toch ook meer gaan betalen. Volgens Rob Cuppen is hierover overlegd met de NSSR, die dit geen probleem vond.

Naast de velden staat er nóg een uitbreiding op het programma. Over twee jaar zal de fitness ook onder handen worden genomen. Het goede nieuws is dat deze een extra verdieping krijgt (de personeelsvereniging gaat hiervoor wijken). Het slechte nieuws dat wanneer dit gaat plaatsvinden de student wederom in de buidel moet tasten. Rob Cuppen: ‘Ook dan zal dat om ongeveer 10 euro gaan.’

Inderdaad, terwijl het CDA studenten probeert te paaien met behoud van studiefinanciering, krijgen de studenten een mes in de rug gestoken. Via de achterdeur wordt de stufi namelijk ook weer teruggevorderd. Van Dam: ‘Blanksma bevestigt dat collegegeld in de CDA-plannen kan oplopen tot bijna 20.000 euro!’

Het politieke moddergooien lijkt begonnen met deze onthutsende mededelingen. Jan-Jacob van Dijk, CDA-woordvoerder voor Onderwijs, was (nog) niet beschikbaar voor commentaar. Wellicht later meer nieuws hierover dus.

UPDATE De Onderwijswoordvoerder van het CDA, Jan Jacob van Dijk, wil niets weten van de kritiek op zijn partij: ‘In tegenstelling tot anderen gaan wij niet morrelen aan de basisbeurs. Die blijft gewoon zoals deze nu is. Wanneer je langer dan vijf jaar studeert vinden wij het echter wel te rechtvaardigen om een hoger collegegeld te vragen.’ Ook over de quote van zijn partijgenote laat hij geen onduidelijkheid bestaan: ‘Mevrouw Blanksma heeft dit gisteren niet gezegd en mocht ze dit gisteren toch hebben gezegd, dan was dat niet terecht.’

26.000 Studenten hebben uiteindelijk hieraan meegewerkt, en de getallen liegen er niet om. Volgens de LSVb betaalt 67 procent van de aanstormende academici te veel. ‘Sommige studenten betaalden zelfs 100 euro te veel per maand.’ De studenten die te veel betalen worden gemiddeld voor 65 euro per maand opgelicht.

Nijmegen voert de koppositie wat betreft aantal te dure kamers, en staat op de tweede plek betreft te veel betaalde huur (na Enschede). In de keizerstad doet een gemiddelde kamer €265,84. Daarvoor krijgt de student gemiddeld 17,24 vierkante meter. Helaas wordt daarvoor wel €78,41 te veel betaald.

Om dit probleem landelijk onder de aandacht heeft de LSVb ‘een heuse studentenkamer’ nagebouwd. Ook werden politici Mark Harbers (VVD), Ineke van Gent (GroenLinks), Jan Paternotte (D66), Bas Jan van Bochove (CDA), Jasper van Dijk (SP) en Lea Bouwmeester (PvdA) aan een heuse ouderwetse quiz onderworpen. Winnaar Van Gent kreeg een medaille overhandigd, verliezer Harbers werd uitgenodigd onder het genot van een etentje eens een kijkje te komen nemen in een echte studentenkamer.

Ook kregen zij het rapport toegestopt dat de LSVb’ers hebben opgesteld naar aanleiding van de cijfers, opdat dit bovenop het rapport Veerman in een stoffige la van een ambtenaarsbureau kan verdwijnen.

‘Nee. Nee! NEE!’ Ik stel mij zo voor hoe oud ANS-hoofdredacteuren het Algemeen Nijmeegs Studentenblad lezen. Of achter hun computer zitten om ANS-Online.nl te bezoeken. Ik heb overwogen er een sappige column te schrijven: over twee vriendinnen van me, die sindskort geen vriend meer hebben. Maar ik zie de reacties van de ‘reagurende’ ex-redacteuren al.

‘Nee. Nee! NEE! Hoe haal je het in je hoofd? Waarom denk je in vre-des-naam dat ik wil lezen over het “neuken” van een “klein Zweedje”. Of hoe een tripje naar Münster eindigt in een orgie op een pooltafel. Dat Klaartje al iemand te logeren had toen ze een scharrel mee naar huis nam, waardoor ze uiteindelijk schroeiplekken op haar knieën opliep van het tapijt voor de voordeur.’

Maar ook offline, tijdens de redactievergaderingen, kunnen emoties hoog oplopen. Na bijna 25 jaar ANS moeten er nog steeds originele onderwerpen worden bedacht. Sommige mensen schudden de briljante ideeën zo uit hun mouw. ‘Laten we een nostalgie-ANS maken!’ ‘Laten we oorlogsfotografen interviewen.’ Van die ideeën waar uiteindelijke iedereen achter kan staan.

Soms lijkt de redactietafel echter wel een burgeroorlog. Aan de zuidelijke kant de confederatie van intellectuelen, aan de noordelijke kant de verenigde ‘populairen’. Ikzelf hoor bij het kamp van de populairen. Zij die vinden dat er best wel wat laagdrempeligere onderwerpen in de ANS mogen staan. Het hoeft niet elitair filosofisch intellectueel te zijn wat de klok slaat. Het interview met Mental Theo vond ik dan ook briljant. De geconfedereerden hebben hier uiteraard een andere mening over.

Als de burgeroorlog van de VS als analogie wordt gebruikt, dan is de VOX wel ons Verenigd Koninkrijk. Noordelijk en zuidelijk ANS staan verenigd tegenover het universiteitsblad. Het spreekt voor zich dat ANS meer inhoud heeft dan VOX. ‘Voxiaanse’ onderwerpen komen niet in de ANS. Wellicht zijn we jaloers. Misschien mogen we wel een keertje op bezoek komen.

Martijn Wehrens

Voor de Universitaire Studentenraad, het hoogste medezeggenschapsorgaan boven de facultaire studentenraden en de opleidingscommissies, barst de strijd tussen David en Goliath binnenkort weer los. SIAM neem het op tegen reus AKKUraatd.

Dat AKKUraatd ‘luistert’ naar studenten, en studenten piekfijn op waarde kan schatten blijkt wel uit de enthousiasmerende tekst die men ertoe moet bewegen het verkiezingsprogram te lezen: ‘Het kost je niet meer dan acht minuten’!

Net als iedereen staat AKKUraatd voor ‘goed en stimulerend onderwijs voor alle studenten’. Daarom staat het voor kwalificaties en coaching van docenten, alsmede voor kleinschalig en persoonlijk onderwijs. Opvallend is dat zij ook een participatieplicht bij werkcolleges (in plaats van een aanwezigheidsplicht) voorstaan, zodat je ‘voortaan alleen met gemotiveerde studenten in werkcolleges zit’. Zou AKKUraatd studenten dan eindelijk aan het studeren krijgen?

Of gaat AKKUraatd meer zetels van SIAM afsnoepen door cv-neukerij te propageren? De ‘raatd’ werkt naar eigen zeggen aan ‘het opzetten van een vacaturesite voor studentenbanen en een eigen uitzendbureau, zodat je als student makkelijk een bijbaan kunt vinden’. Ook andere nevenactiviteiten worden blijkbaar toegejuicht: ‘Om het studenten- en verenigingsleven bruisend te houden vindt AKKUraatd dat de universiteit haar waardering moet laten blijken voor actieve studenten, onder andere door hen vrij te stellen van barrières zoals de p-in-2 regeling.’ AKKUraatd wil een regeling waarmee examencommissies worden verplicht nevenactiviteiten als commissie- en bestuurswerk mee te wegen in hun beslissingen betreffende het bindend studieadvies (BSA)/P-in-2.

Naast al deze ‘nevenactiviteiten’ moet de student het land uit worden geschopt met de leus ‘internationaliseer!’. Om hem daarop voor te bereiden moet de mogelijkheid bestaan ‘een vak academisch Engels te volgen binnen de Bacheloropleiding’. Om het zorgvuldig opgebouwde geile cv te verzilveren zouden studenten tijdens hun studie ’serieus bezig moeten zijn’ met loopbaanoriëntatie en hun toekomst.

Na al dit gebral kennen we de oude aktivistische streken van AKKU toch nog terug in een milieu praatje. De geitenwollensokkendragers willen ‘hoge duurzaamheidseisen voor de inkoop van producten en diensten en innovatie op het gebied van energiebesparing. (..) Bijvoorbeeld met een CO2-neutrale computerzaal zoals aan de UvA.’ Staan er volgend jaar zonnepanelen en windmolens op de Radboud Universiteit die wel significant energie opwekken?

Willem Hooglugt, woordvoerder van de Radboud Universiteit, is zich in elk geval van geen kwaad bewust. ‘Wij doen dit voor onze eigen studenten’. Verder heeft hij geen commentaar en verwijst naar de Dienst Studentenzaken (DSZ). Een baliemedewerker legt uit dat deze regeling bedoeld is om te zorgen dat studenten die hier al studeren niet voor verrassingen komen te staan. Ze durft ook geen garanties te geven betreft de houdbaarheid van de regeling: ‘hij geldt in elk geval voor dit studiejaar’. Het lijkt erop dat hier een fijn Nash evenwicht is bereikt, waarin alle universiteiten hun studenten angstvallig vasthouden omdat de anderen dat ook doen.

Ook is de partij voor een meer vergaande maatregel, namelijk het verder opsplitsen van hogescholen en universiteiten. ‘Voor de diverse studentenpopulatie zijn maar twee typen onderwijs beschikbaar: HBO en wetenschappelijk onderwijs. Voor sommigen is het onderwijs te zwaar, en voor anderen niet uitdagend genoeg. Er komt ruimte voor nieuwe onderwijsvormen en maatwerk.’ De socialisten vertrouwen erop dat de uitval omlaag gaat door meer lessen en het opsplitsen van niveau. Mocht dat niet werken, hebben zij nog altijd een onrealistisch plan in de koelkast liggen: ‘Studenten moeten collegegeld terug kunnen vorderen als hun opleiding qua niveau of organisatie beneden de maat blijkt. ‘

Verder komt het niet als verrassing dat de student meer moet gaan betalen. Volgens de salonsocialisten moet de toegankelijkheid van het hoger onderwijs niet in gevaar komen. ‘Nederlands hoger onderwijs is toegankelijk voor studenten uit rijke en arme families. Dat willen we graag zo houden.’ Toch wordt enkele zinnen later vrolijk de basisbeurs afgeschoten: ‘De PvdA wil de basisbeurs in het hoger onderwijs op termijn omzetten in een sociaal leenstelsel waarmee de studiefinanciering naar draagkracht wordt gefinancierd door diegenen die hoger onderwijs hebben genoten.’ Wel blijven aanvullende beurzen behouden.

Hebben de spindoctors van de partij een mooi verhaal neergepend, of staat oud rector magnificus Job Cohen te springen om het rode geluid te verkondigen?

In het dagelijks leven zijn we vaak bezig met oordelen en beoordelen: het weer is waardeloos, die film is saai, die plant ziet er mooi uit, dat paard doet gek, die politieke partij vinden we niks, maar die schaatser, die is top! Hierbij beseffen we vaak niet dat we ons waardeoordeel baseren op een norm. . Het “normale” is onze norm en wat afwijkt van het normale is “gek” of “helemaal te gek”, maar in ieder geval abnormaal. In de dierenwereld gaat het net zo, al zullen de meeste dieren zich van niet van normen bewust zijn.

Bij de mens en de meeste zoogdieren is het normaal dat er sprake is van ‘vrouwen’ en ‘mannen’, een hermafrodiet (man en vrouw tegelijk) is bijvoorbeeld op zijn minst opmerkelijk. Bij slakken is dit absoluut niet het geval.

Zo is het bij de poelslak Lymnaea stagnalis heel uitzonderlijk als je een mannetje of vrouwtje vindt. Niet alleen is het een hermafrodiet, hij kan bovendien zichzelf bevruchten (niet alle hermafrodiete diersoorten kunnen dat). En aangezien poelslakken ieder dag een paar honderd eitjes leggen, kun je met één poelslak dus jarenlang doorfokken! En seksuele omgang? Dat doet het beestje ook hoor, maar uitsluitend voor de lol!

Grappig is dat andere slakkensoorten weer heel anders in elkaar zitten: eerst zijn ze mannetje en een tijdje later worden ze vrouwtje (‘protandrisch’); deze slakken hebben dus wel een partner nodig om zich te kunnen voortplanten. En als het vinden van een partner van het ander geslacht te lastig is? Dan hebben weer andere slakken daar iets handigs op gevonden; ze leven boven op elkaar waarbij ze een soort torentjes vormen. Met hun tentakels voelen ze wat het geslacht is van de slak die onder hen zit; is dat een mannetje dan worden ze zelf vrouwtje, en is het een vrouwtje, dan … je raadt het al… worden ze mannetje. Is dat slim of niet? Wel… het is NIET slim, het is simpelweg het resultaat van aanpassing en evolutie….

Prof. dr. E.W. Roubos is professor in de cellulaire dierfysiologie aan de faculteit der Natuurwetenschappen, Wiskunde en Informatica.

De 15.000 extra docenten zijn nodig om de zogenaamde docent-studentratio op het OESO-gemiddelde van 15,3 te krijgen, Nu ligt dat rond de 26 voor het hoger onderwijs. Gerard Oosterwijk, voorzitter van de LSVb, legt uit: ‘Ik zie dat op mijn eigen universiteit ook. Docenten werken heel hard en hebben veel taken. Het is moeilijk meer van ze te vragen. Met meer docenten is er ruimte voor verbetering.’

Onderdeel van die verbetering is dat een studiepunt echt voor 28 uur zwoegen staat. Denkt hij niet dat het intensiveren van onderwijs juist impopulair is onder studenten? ‘Je gaat toch studeren om wat te leren! Je maakt mensen lui door ze niet uit te dagen. Als jij één keer per week college hebt, is de kans groter dat je dat laat liggen dan als je elke dag aan de slag moet.’ Daarom is hij ook tegen de BSA: ‘Je moet mensen niet bij hun hand nemen, ze moeten meer worden uitgedaagd.’

Wat zou de wereld mooi zijn voor studenten als al deze eisen worden ingewilligd. Is er enige kans op realisatie van deze utopie? Oosterwijk: ‘Er wordt zeker geluisterd. We stellen heel redelijke eisen, die aansluiten bij wat politieke partijen zouden moeten willen.’ Welke stappen gaat de LSVb dan precies ondernemen? ‘Dat ga ik nog niet precies vertellen. Er is een heel traject naar de verkiezingen toe. Momenteel gaan we congressen, vervolgstappen zullen daarop volgen.’ Zouden er spannende acties volgen? Zou er weer een busje met sovjetluidsprekers worden gehuurd om de ‘menigte’ toe te spreken? Vol verwachting klopt ons hart!

Deze week: de ANS in beeld editie.

Het ANS-kantoor. Het schuilhol van de intellectuele autisten die iedere maand hun literaire gepruts aan de man proberen te brengen ligt goed verscholen. Diep in de krochten van De Ondergang, achter het raam met de levensgrote ANS-leernicht-poster, ligt het ANS-kantoor. Een kijkje in deze wondere wereld.

De redactietafel. Het pronkstuk van het kantoor. De historie van de tafel wordt extra benadrukt door alle redacteuren die hun naam erin hebben gekerfd. Hier vinden elke week de redactievergaderingen plaats. Tijdens de beruchte maandelijkse deadlineavonden wordt hier tot diep in de nacht aan de ANS gewerkt. Daarnaast schijnt er ooit een wild sex-avontuur te hebben plaatsgevonden op de tafel.

Mr. Coffee. ANS mag dan bekend staan als notoire verenigingshater, toch kent het ook zijn tradities. Naar koffie wordt gerefereerd met ‘K’, op straffe van het zetten van een nieuwe bak.

De koelkast. Door de aderen van eenieder die bij ANS actief vloeit een toxische cocktail van “K”, ’schulties’ en ‘goldies’.

Het tosti-apparaat. Helaas recentelijk overleden, na jaren trouwe dienst kan hij ANS niet meer voorzien van zwartgeblakerde tosti’s, shoarma en substanties die het levenslicht niet zouden moeten zien.

Voorraad. Het logistieke centrum van het ANS-kantoor. Met behulp van links afgebeeld ALDI-winkelwagentje worden de 10.000 ANSen die elke maand binnenkomen verspreid over de campus en de binnenstad.

‘De tafel’. Als simpele voetveeg bij ANS ben je veroordeeld tot deze simpele werktafel. Onder het wakend oog van alle ANSen die als behang lijken dienen in het kantoor.

Het archief. Meters oude ANSen. Bijna 25 jaar terug in de tijd.

Hoofdredactiebureau. Voor de archiefkast en het inplanningsbord staat het bureau voor als je het echt gemaakt hebt en de baas mag zijn van de ANS.

ANS is overal. Althans, aan de muur. Hoe zal de ANS eruit zien die volgende maand naast Wim de Bie mag hangen?

Martijn Wehrens.