Plus:
Het vakmanschap van Corbijn toont zich weer. De film is een aaneenschakeling van mooie beelden en perspectieven, zeker de landschappen in de Abruzzen. Het langzame tempo, de stiltes, woeste achtergrond en Clooneys getroubleerde personage zorgen voor een grimmige sfeer. De regisseur weet in de smalle straatjes bovendien schitterend spanning op te bouwen.

Min:
Control, het fantastische debuut van Corbijn, was een creatieve explosie van een verhaal dat hij decennia bij zich droeg. Met dit verwachtingspatroon kan The American alleen maar tegenvallen. Hoewel goed gemaakt heeft het niet dezelfde kracht. Een ander punt is dat het uitgangspunt en de thema’s inmiddels niet bijster origineel meer zijn.

Dus:
Een visueel schitterende film van een vakman die je een spannende avond bezorgd, en veel ruimte laat voor je fantasie. Helaas begint de psychologie en leven van huurmoordenaars iets te bekend filmterrein te worden.

Film: The American
Regisseur: Anton Corbijn
Speelduur: 103 minuten
Genre: Thriller

Deze film draait in Lux.

‘Student vindt besturen niks’, kopte dagblad De Pers afgelopen februari. In dit alarmerende artikel waarschuwen landelijke studentenorganisaties dat zij steeds moeilijker bestuursleden vinden. Terwijl er voorheen voldoende belangstelling bestond, moet tegenwoordig worden gebedeld en gelokt. De oorzaak volgens de studentenorganisaties: invoering van de tempobeurs, het BaMa-stelsel en de harde knip tussen bachelor en master.
Ook in Nijmegen bestaan zulke zorgen. ‘Wij zien de toekomst van onze verenigingen en het studentenleven somber in’, schreven 57 Nijmeegse studentenverenigingen, -raden en -organisaties afgelopen maand in een brief aan minister Plasterk. Door hun angst voor ‘barrièreregelingen’ en de financiële gevolgen van studievertraging zijn studenten steeds minder actief naast hun studie. In de brief vragen ze de minister ‘actie te ondernemen om het studentenleven te redden.’ ANS onderzocht of de actieve student uitsterft met een enquête onder zo’n tachtig disputen, politieke en culturele organisaties, sport-, studie- en gezelligheidsverenigingen.

Bruisend Nijmegen?
Ondanks de problemen bij het samenstellen van besturen blijkt het Nijmeegse studentenleven verrassend levendig. Vrijwel over de gehele linie blijven ledenaantallen gelijk of groeien ze zelfs. Voor 85 procent van de verenigingen vormt de ledenontwikkeling geen aanleiding tot zorgen over het voortbestaan. Manon Haverkate (22), penningmeester van de Nijmeegse Studenten Sport Raad (NSSR), vertelt bijvoorbeeld trots: ‘Ieder jaar neemt het aantal leden en sportkaarthouders toe.’
Besturen vinden hun leden over het algemeen actief en betrokken. Gemiddeld blijkt ongeveer de helft van de leden wel eens gezellige activiteiten te bezoeken, hoewel dit tussen verenigingen sterk varieert. Bovendien kost het weinig moeite commissieleden te vinden. Slechts bij een kwart bleven dit jaar posities open. In deze gevallen nemen commissie- en bestuursleden taken over, zelden worden activiteiten geschrapt.
Het veelal vrijwillige commissiewerk zal studenten doorgaans niet veel stress bezorgen. Slechts 20 procent van de functies beslaat meer dan 2 uur per week. Hoewel de huidige situatie niet zorgwekkend is, geeft één op drie verenigingen wel aan een afname in belangstelling te bemerken.

Selectief geselecteerd
Op het gebied van bestuursfuncties is er meer reden tot zorg. Erik Bouwman, voorzitter van de Studievereniging Psychologie in Nijmegen (SPIN), geeft aan dat ze dit jaar moeite hebben een nieuw bestuur te vinden. ‘We hebben vijf bestuursfuncties te vervullen en hadden aanvankelijk vier aanmeldingen. Dan is van selectie überhaupt geen sprake. We hebben inmiddels wel twee of drie aanmeldingen meer binnen, maar daar is hard aan getrokken.’ Om een bestuur te vullen hebben de meeste verenigingen drie of vier mensen nodig, hoewel er uitschieters zijn met elf in te vullen functies. De belasting voor deze studenten is divers. Grote organisaties vragen tot 65 uur per week en het meest minimale bestuur kan toe met een wekelijks uurtje. Een gemiddelde functie van elf uur lijkt redelijk te doen naast een voltijd studie. Het merendeel van de besturen is op tijd gevuld, met sterk variërend gemak. De samenstelling vergt vaak de nodige creativiteit, aangezien de bron van potentiële bestuursleden verre van onuitputtelijk is. Selectie is helaas zelden een mogelijkheid.
Ruim een tiende lukt het niet alle functies in te vullen. Noodgedwongen verdelen zij functies over de rest van het bestuur of zelfs commissies. Daarnaast worden bij een groot deel – 17 procent – van de verenigingen bestuursfuncties door meerdere mensen vervuld, simpelweg omdat er geen geschikte kandidaat is voor de volledige functie. Pepijn van Erp, medewerker van Stichting Nijmeegs Universiteitsfonds (SNUF), herkent dit. ‘Ik ben nu zo’n drie jaar werkzaam bij SNUF en heb het idee dat de vijver van potentiële bestuursleden dit jaar aanzienlijk kleiner is dan voorgaande jaren. Ik spreek de laatste tijd veel besturen over hun problemen bij de zoektocht naar opvolgers.’

Bij gebrek aan beter
Die op een moeizame manier samengestelde besturen, staan niet garant voor een solide samenwerking. Relletjes en opschudding rondom verenigingen zijn geen uitzondering. Afgelopen november maakte GAG, de studievereniging van Engels, na twee maanden al bekend twee van de drie bestuursleden te vervangen. De studenten hadden een verkeerde inschatting gemaakt van hun planning dat jaar en bleken niet in staat hun functie te blijven vervullen.
GAG is bepaald niet de enige. Afgelopen jaar blijkt bij één op de vijf respondenten een bestuurslid vervroegd te zijn opgestapt. Ze blijken meestal ongemotiveerd, ongeschikt voor of teleurgesteld in hun functie. Zo bleek kort voor de rel bij GAG de nieuwe AKKU-voorzitter niet te voldoen aan de verwachtingen. Omdat haar functioneren na commentaar niet verbeterde, werd al na twee maanden besloten over te gaan tot ontslag. ‘De energie die in verbetering moest worden gestoken, stond niet in verhouding tot het mogelijk resultaat’, lichtte secretaris Leon Groenewegen dit besluit destijds toe. Vaak weten verenigingen zelfs bij voorbaat dat een bestuurslid niet de ideale keuze is. Zo bleek uit ons onderzoek dat maar liefst 37 procent van de verenigingen toegeeft dat komend jaar een bestuurslid aantreedt dat niet was gekozen indien er een alternatief was.

Toch maar niet
Naar de oorzaak van de problemen bij het vinden van bestuursleden kan enkel worden gegist. Pepijn van Erp wijt het aan de toegenomen druk van de onderwijsprogramma’s. ‘Met de toewijzingscommissie van SNUF, die voor een groot deel uit studenten bestaat, wordt het ook steeds moeilijker data voor vergaderingen te prikken. Studenten hebben meer verplichte werkgroepen en studiemomenten.’ Erik Bouwman merkt daarnaast dat veel potentiële bestuursleden zich laten tegenhouden door onzekerheid. ‘Mensen geven vaak aan dat ze niet weten wat ze van het plan voor de harde knip moeten verwachten en zijn bang dat bijvoorbeeld het collegegeld op korte termijn drastisch zal worden verhoogd.’ Aan de mentaliteit ligt het volgens Bouwman niet. ‘We zijn een jonge vereniging en hebben dus geen vergelijkingsmateriaal met vijf jaar geleden, maar ik heb het gevoel dat veel studenten wel enthousiast zijn. We hebben betrokken leden die actief willen zijn. Ze denken ook serieus na over een bestuursfunctie, maar haken uiteindelijk vaak af. Ze kiezen voor zekerheid en vertellen ons dan: “Toch maar niet.”’
Studenten lijken niet minder betrokken, enthousiast of bereid dingen naast hun studie te doen, zo blijkt uit onze enquête. Maar dat het vinden van bestuursleden een heikel punt is, blijkt onomstotelijk uit dit onderzoek. Aannemelijke oorzaken zijn onderwijsveranderingen zoals de invoering van de tempobeurs en de harde knip. Studenten kiezen, als gevolg van deze veranderingen, sneller voor ‘zekerheid’ dan voor bestuursfuncties, nemen liever niet te veel hooi op hun vork en besluiten dat ze het zich niet kunnen permitteren naast hun studie ‘te werken voor nop’.

Tekst: Loes Perrée en Rob Ramaker
Foto: Loes Perrée
Dataverwerking: Karin Fikkers

In een artikel in De Pers ageren zowel de landelijke studentenvakbond (LSVb) als het Interstedelijk Studenten Overleg (ISO) tegen de oneerlijke verschillen. Vooral de onderbouwing van onderwijsminister Plasterk dat een vast rentepercentage voor ‘zekerheid’ zorgt, is het mikpunt van kritiek. ‘Een mager argument voor zulke grote verschillen’, aldus Janos Betko vice-voorzitter van de LSVb.

Er zijn weinig aanwijzingen dat er binnenkort een einde komt aan deze situatie: ‘Helaas gaat [de ongelijkheid] ook niet veranderen als het nieuwe stelsel van studiefinanciering in 2012 wordt ingevoerd’, aldus Hidde Terpoorten, de ISO-voorzitter. De hervorming is vooral gestart om afgestudeerden te hulp te schieten die in problemen raken door hun afbetalingen.

In een reactie merkt Plasterks woordvoerder op dat rentepercentages nog steeds gunstiger zijn dan bij commerciële partijen. Het ziet er dus naar uit dat studenten voor een (onverwachts) veranderlijke rente naar de DSB-bank moeten.

Tenslotte: er is weer plek voor een nieuwe generatie enthousiaste studenten die willen schrijven, illustreren of fotograferen. Loop gewoon binnen bij ons kantoor onder het Gymnasion (N-1.250) of stuur een mailtje naar redactie@ans-online.nl.

UvA-tijdschrift Folia publiceert in de volgende editie een onderzoek dat werd uitgevoerd door socioloog Herman van de Werfhorst, namens de UvA en SCO-Kohnstamminstuut. Over dertien jaar analyseerde hij 2,5 miljoen cijfers en concludeerde op grond daarvan dat het gemiddelde cijfer daadwerkelijk met 0,4 steeg. Het aantal tienen verdubbelde zelfs, maar de toename is te zien over de gehele linie. Een oorzaak is niet gevonden.

Maar denkt dan niemand dat het de studenten zijn die intelligenter worden? Van de Werfhorst: ‘Het is niet ondenkbaar dat studenten steeds slimmer worden, maar het is onwaarschijnlijk.’

Vooraf was de verkiezingsduur traditioneel een heet hangijzer. Wederom haalde fractie SIAM haar punt voor een tweewekelijkse campagne binnen. AKKUraatd zou daarentegen het liefst maar één week campagne voeren, gezien de tijd die dit afsnoept van haar inhoudelijk werk. SIAM wijst op haar beurt op het belang van een hoge opkomst. De belasting van twee weken campagnevoeren neemt men voor lief.

Dat de campagne zwaar gaat worden denkt ook Bob van Dijk, AKKUraatd-lijsttrekker: ‘Het is vooral jammer dat ik mijn vriendin zo weinig kan zien.’ Toch heeft hij er zin in: ‘De spirit van de campagne wordt om echt voor acht zetels te gaan.’ AKKUraatd zal vooral ouderwets 1-op-1 campagne voeren en flyeren. Over de geplande ludieke acties wil Van Dijk nog niets kwijt. AKKUraatds sterkste punt volgens hem: de grote organisatie en contacten die de USR-fractie ondersteunen.

Niels Wenting, lijsttrekker van SIAM, is blij dat de campagne eindelijk is begonnen. ‘Afgelopen week was eigenlijk net zo druk, maar dit is leuker. Je spreekt nu echt met de mensen.’ Ook SIAM zet in op een traditionele campagne. Daarnaast zullen komende woensdag bij goed weer ijsjes en lolly’s worden uitgedeeld. Geheim wapen zijn de meegenomen laptops, waarmee studenten ter plekke kunnen stemmen. Volgens Wenting onderscheidt SIAM zich doordat zij niet vanuit een ideologie werken, maar pragmatisch ingaan op problemen van studenten.

Wil je meer weten over de ideeën van de fracties? Morgen is er rond 12.30 een speeddate met de kandidaten in het Cultuurcafé. Op ANS-online zie je de komende week foto’s en een inhoudelijke vergelijking, maar vooral: wie heeft de beste freebies?

In de brief wijzen zij op de positieve invloed die activiteiten naast de studie hebben op de vorming van studenten en de levendigheid van het studentenleven. Bedreigingen zien ze vooral in invoer van regelingen als de harde knip en de B-in-5 regeling. Bovendien zijn er veel financiële prikkels voor studenten om vooral snel te studeren, een bestuursfunctie past hier vaak niet in.
Iniatiefneemster Sara Struik van Studentenvakbond AKKU geeft aan dat ze het probleem in haar omgeving signaleerde: ‘Ik was op een gegeven moment voor vijf organisaties op zoek naar leden en dat ging ontzettend moeizaam.’ Gezien de omvang van de uiteindelijke actie had ze geen moeite om meer verenigingen met problemen te vinden. Het eerste slachtoffer van de problematiek lijkt de koepelvereniging Artes van Letteren, wiens misère bij de zoektocht naar een nieuw bestuur al eerder werd besproken. Als zij in juni geen nieuw bestuur vinden, zal opheffing plaatsvinden. Struik vermoedt dat de komende jaren meer verenigingen in vergelijkbare problemen kunnen komen. ‘Dat mag niet gebeuren, daar zijn bestuursjaren te belangrijk voor.’

Net als Vox wil ANS in deze discussie niet achterblijven. Door middel van onze grote verenigingsenquête brengen we in het juni-nummer de omvang van het probleem in kaart. Hoeveel verenigingen voelen de teruggang in belangstelling? Welke organisaties zijn dit? En zijn studenten überhaupt minder actief? Dit en meer dus in de ANS van juni.

Stel je voor: een luie journalist vist een artikel over studentenpolitiek uit een oude ANS of Vox, vervangt de namen en publiceert het opnieuw. Zou iemand het opmerken? Het lijkt onwaarschijnlijk. De verkiezingen voor de universitaire studentenraad (USR) zijn al jarenlang een rituele dans. De doorsnee student is niet geïnteresseerd, fracties zijn onzichtbaar en tijdens de campagne wordt gegooid met clichés door gebrek aan inhoudelijke verschillen. De studenteninspraak zit vast in een negatieve spiraal waar ze niet uit lijkt te kunnen ontsnappen. Is dit imago van onzichtbare nietsnutten terecht, en wat bereikt de studenteninspraak?

Imagoproblemen
De grootste achilleshiel van de USR is de gebrekkige communicatie. De schaarse PR bestaat uit een Vox-pagina en een wekelijks inloopuur dat nauwelijks belangstelling trekt. Van de individuele fracties is SIAM traditioneel het minst zichtbaar. Ook dit jaar is dat niet veranderd, geeft Lilian Wösten, USR-lid namens SIAM toe: ‘Ik snap dat mensen ons onzichtbaar vinden. Ik kan ze geen ongelijk geven en dat vind ik spijtig.’ Dat SIAM in kleine kring wel communiceerde, zoals op de algemene ledenvergadering van Ovum Novum, is niet meer dan een doekje voor het bloeden.
Ter verdediging voert Wösten aan dat er geen vereniging SIAM meer bestaat ter ondersteuning. ‘Je mist nu soms gewoon de tijd voor communicatie.’ Voorafgaand aan het collegejaar was er het voornemen om het helemaal anders aan te pakken, voegt Tim Clappers, vice-voorzitter namens SIAM, toe. Het jaar vloog echter voorbij terwijl promotie bleef liggen, met als pijnlijkste voorbeeld de website die maandenlang offline was. Wösten vindt het onterecht dat vooral SIAM wordt aangevallen op slechte PR, wat een algemeen probleem is van medezeggenschap. SIAM hoopt het tij te keren met de nieuwe site en meer actieve leden rond de fractie.

Goede voornemens
Dankzij de ondersteunende hulp van AKKU heeft AKKUraatd het beter gedaan. Er is een weblog, er zijn posters opgehangen en er is een debat georganiseerd. Daarnaast hangt op enkele studentencomplexen een informatieve ‘pleekrant’. Toch bereiken ook zij maar weinig mensen buiten de geïnteresseerde studenten. Maaike Verhoek, USR-voorzitter namens AKKUraatd: ‘Het is echt moeilijk het grote publiek, de student die niet zo geïnteresseerd is in medezeggenschap erbij te betrekken.’ Niemand lijkt te weten hoe deze studenten – die zich nauwelijks in het universitaire leven mengen – kunnen worden bereikt. De raadsleden benadrukken dat hoewel de opkomst van studenten met 27 procent erg laag lijkt dit percentage hoger is dan in veel andere studentensteden. Daarnaast voeren zij aan dat lijsten voor de Nijmeegse ondernemingsraad (OR) in tegenstelling tot de USR moeite hebben kandidaten te vinden.
De medezeggenschappers tonen veel zelfkritiek, wat hen siert. Behalve dat men energie het liefst besteedt aan inhoudelijk werk, vinden studentpolitici het moeilijk hun subtiele invloed en prestaties te verkopen. Ze vinden dat de gehele raad in de toekomst zichtbaarder moet worden en dat op dat gebied tekort is geschoten. Het is onzeker of er in de praktijk iets van deze voornemens terecht komt. Zulke vrijblijvende zelfanalyse van USR-leden is immers iedere verkiezingsperiode te horen. Daarnaast heeft niemand een panklare oplossing voor de desinteresse van de kant van studenten. Wil de raad dat het cynisme en de vooroordelen van studenten verdwijnen, dan moet er in ieder geval tijdens het collegejaar in daden worden geïnvesteerd.

Achterkamertjespolitiek
Dat de raad moeite heeft haar prestaties aan studenten over te brengen, geeft al aan dat haar macht vooral subtiel is. Clappers beaamt dat de raad maar op weinig punten echt instemmingsrecht heeft. Dit zijn voor de campagne meestal niet de meest aansprekende onderwerpen. Toch is de raad volgens Clappers: zeker niet machteloos ‘Waar bij ons de invloed ligt, is eerder in de totstandkoming van beleidsstukken.’ De invloed van al dat lobbyen op het denken van medewerkers vertaalt zich in voorstellen die beter zijn voor studenten. Bovendien kon de raad dit jaar meespreken én stemmen over de universitaire koers in het strategisch plan.
Medewerkers die het functioneren van de USR van dichtbij volgen onderschrijven Clappers’ visie. Sylvia Hollander, OR-lid namens Abvakabo-lijst: ‘Ze krijgen zeker dingen voor elkaar. De studenten blijven echt hameren op hun punten, soms zelfs als ons al duidelijk is dat het CvB niet gaat toegeven.’ Ook Pepijn Oomen en Joop Pronk, beiden van het ambtelijke secretariaat dat de inspraak ondersteunt, waarschuwen voor onderschatting: ‘Vergis je niet, het CvB neemt vaak dingen over.’ Het secretariaat wijst op de initiatiefvoorstellen waarmee onderwerpen op de agenda belanden. Eenmaal op de agenda worden ideeën uitgebreid besproken. Deze komen vervolgens (in)direct in beleid terug en wordt dan uitgevoerd, hoewel soms pas jaren later.
Toch kan het gebrek aan echte macht schrijnend zijn. Toen de USR twee jaar geleden het onderwijs wilde verbeteren door nieuwe medewerkers verplicht deel te laten nemen aan een trainingstraject, mocht alleen de OR daarover stemmen. Aangezien zij geen oren hadden naar zo’n verplichting kreeg het voorstel een enkeltje prullenbak.

Ondanks zulke beperkingen heeft de USR zeker invloed. Deze uit zich alleen niet met gespierde veto’s en klinkende successen. Eerder is het de som van alle korte gesprekken met medewerkers, initiatieven en talloze uren vergaderen, die de universiteit een studentvriendelijker richting opduwen. Als het de studentenraad niet lukt om die boodschap aan studenten over te brengen, zal het wederom een jaar van voortmodderen worden. In dát geval hoeven er in dit artikel voor volgend jaar alleen een paar namen te worden veranderd.

Het artikel ontstond na Ryanairs dreigement te vertrekken van vliegveld Weeze bij een beperking van de openingstijden. Niet alleen raakten consumenten ongerust op de site van De Gelderlander, ook Gelderse en Limburgse politici benadrukten al snel de budgetvlieger te willen behouden. Nu het conflict is opgelost wil Van ’t Rot dat politici hun woorden in daden omzetten. Direct OV moet bewerkstelligen dat Weeze meer waarde krijgt voor de Stadsregio Arnhem-Nijmegen.

Concrete plannen die Van ’t Rot oppert variëren van realistisch tot politieke fantasie. Zo kan de oude treinverbinding tussen Nijmegen en Kleve, met een nieuw staartje naar Weeze, worden geopend in 2020. Een lange termijn project waar veel weerstand tegen bestaat. Het doortrekken van de in Nijmegen anno 2012 te openen tramlijn naar Weeze is daarom een tweede – even speculatieve – optie. De meest realistische optie lijkt een directe buslijn. AKKU overhandigde in 2008 hierover al plannen aan de Stadsregio die hierop positief reageerde. In de notitie sprak AKKU de voorkeur uit voor de lijn Boxmeer-Weeze boven Nijmegen-Weeze.

Denk je dat studenten niet liever vanuit Nijmegen vertrekken?
‘Als je het mij persoonlijk vraagt: natuurlijk, maar het moet wel te realiseren zijn. Je wilt een betrouwbare OV-verbinding, het is immers geen normale buslijn. Wanneer mensen te laat zijn voor de check-in missen ze hun vliegtuig. Je wil honderd procent garantie geven, met zo min mogelijk belemmeringen. Een eventuele pilot zou bovendien negatieve aandacht krijgen, als meteen drie mensen hun vliegtuig missen.’

Vind je jouw initiatief niet ongepast gezien AKKUs speerpunt duurzaamheid?
‘AKKU is voor mij een brede vakbond met naast duurzaamheid ideeën over huisvesting en OV. Aangezien studenten profiteren van een vliegveld zo dichtbij waardoor je bijvoorbeeld goedkoop naar congressen en studiereis kan.
‘Mensen vliegen nu al vanaf dat vliegveld, dat is een feit. Nu zorgen we in ieder geval dat ze met het OV daarheen reizen. Dat is gewoon winst.’

Onafhankelijk damesdispuut Principessa organiseert ter gelegenheid van haar 8e dies het Viva España-feest. Stieren, sangria en Spaanse schonen zijn aanwezig! Er wordt een fust bier weggegeven.
Bier/Wijn €1 en Fris €1,50

Waar? Tio Pepe
Wanneer? 13 mei, vanaf 23.00
Toegang? €2