Bar-o-meter: Café Jos
Door Andy Leenen op 16 September 2007 om 18:04 • Categorie Bar-o-Meter
Was de kroeg van afgelopen avond de kater niet waard? Om vergissingen te voorkomen zoekt ANS voor jou het nachtleven in Nijmegen tot op de bodem uit. Laat je adviseren door de Bar-o-meter. Deze maand: Café Jos.
Tekst: Laurens de Wit
Illustratie: Martijn Houben
Van buiten ziet Café Jos eruit als een dorpskroeg in Leuth waar tot in de kleine uurtjes Nederlandstalige hits van weleer keihard worden grijsgedraaid. Niets is minder waar. In dit café, gevestigd aan de Daalseweg in een pand dat stamt uit de jaren dertig, kan van maar liefst 140 verschillende biersoorten worden genoten. Voor een goed glas Oerbier, Lucifer, Moeder Overste of Orval, ben je hier aan het juiste adres. Door de ruime keuze is Café Jos populair onder studenten die zich rekenen tot de echte bierliefhebbers. In 1987 kreeg eigenaar Martien Evers als eerste in Nederland de titel Meesterschenker, een diploma voor het behalen van de hoogste graad van vakbekwaamheid in de drankverstrekkende sector. Mede daardoor staat de kroeg dit jaar op de tweede plek in de Café top 100, samengesteld door onafhankelijke juryleden op initiatief van horecamagazine Misset Horeca.
Biermenu
Van de tap alleen al worden zestien verschillende soorten bier geschonken. Wil je een nieuwe ervaring opdoen, neem dan een heus vijf gangen biermenu. De kennis van barman Hans is hierbij op zijn zachtst gezegd indrukwekkend. Op basis van de reeds genuttigde bieren raadt hij beargumenteerd een passend menu aan. Bij iedere gang vertelt hij wat me te wachten staat, terwijl hij het bier vakkundig inschenkt in het bijbehorende glas. Weer eens iets anders dan glazen voor de helft gevuld met schuim, geserveerd door een norse barman die wil dat je zo snel mogelijk ruimte maakt zodat hij de volgende klant kan uitmelken. Vol spanning neem ik de eerste slok van mijn Leffe Bruin. Een volle zoete smaak stroomt mijn mond binnen. Behalve de vele biersoorten is een grote verscheidenheid aan soorten whisky en wijn voorhanden, ook te nuttigen in menuvorm. Voor de geheelonthouders is een ruim assortiment aan frisdranken, vruchtensappen, koffie en thee aanwezig.
Erg druk is het niet op deze dinsdagavond. ‘Ach ja, soms zijn er van die rustige weken,’ verzucht Hans, die desondanks met een grote glimlach op zijn gezicht de mensen aan de bar van hun gerstenat voorziet.
De deuren, de muren en het plafond zijn volgehangen met oude reclameposters van allerlei biermerken. In combinatie met de beperkte verlichting straalt Café Jos hierdoor de warmte uit van een echte bruine kroeg. De muziek die gedraaid wordt is ‘van alles wat’. Gelukkig staat het volume op een dusdanig laag niveau dat de kans op suizende oren aan het eind van de avond nihil is. Aan de tafels wordt door enkele overjarige studenten een potje Magic of Triviant gespeeld. De echte sportievelingen verdrijven hun tijd aan het biljart. Aan de lange houten bar zet een beginnend stelletje, het is immers Valentijnsdag, voorzichtig de eerste stappen op het onstuimige liefdespad. Zij maken later op de avond plaats voor de vaste klandizie die na een lange dag werken of werkloos thuiszitten, komt uitblussen aan de bar.
Diepgaande discussies
Plots komt een man binnenstormen. Hij kijkt schichtig om zich heen, mompelt dat hij geen bekenden ziet en maakt rechtsomkeert. ‘Dat was Paulus. Vroeger was hij vertegenwoordiger of zo iets,’ meent Hans zich te herinneren. ‘In de dertien jaar dat ik hier kom, ken ik hem alleen maar als een zwakbegaafd persoon,’ merkt een vaste gast op. De rest van de aanwezigen knikt instemmend.
Naarmate de tijd verstrijkt en het bier rijkelijk blijft vloeien, nemen de discussies aan de bar toe. Diepgaande meningsverschillen over de binnenlandse scheepvaart, het falen van de Betuwelijn en de oneerlijkheid van de Olympische Spelen worden tot op het bot uitgevochten. Een van de barhangers weet zoveel van schepen dat ik vermoed dat hij kapitein is. ‘Nee hoor, ik vind het gewoon leuk om dat soort dingen bij te houden,’ is het ontluisterende antwoord.
Om een uur of twee is ook de laatste gang van mijn menu verorberd. Dat de verschillende abdijbieren toch enig effect op mijn fysieke gesteldheid hebben, merk ik wanneer ik van mijn barkruk probeer op te staan. Licht zwalkend en zachtjes lallend stap ik op mijn fiets. Wat kan een avondje barhangen toch heerlijk zijn.

-
S.






