ANS-Online

Was de kroeg van afgelopen avond de kater niet waard? Om vergissingen te voorkomen zoekt ANS voor jou het nachtleven in Nijmegen tot op de bodem uit. Laat je adviseren door de Bar-o-meter. Deze maand: The Matrixx

Tekst: Janneke Wijkmans
Illustratie: Martijn Nas

Uitgaan in Nijmegen bestaat niet alleen uit het meeblèren met de muziek van Guus Meeuwis of springen op System of a down met bezopen metals. Elke week komen van heinde en verre trance-liefhebbers vertier zoeken bij The Matrixx.
Het lompe gebouw heeft de uitstraling van een fabriek, maar de enorme speakers aan de voorkant verraden dat het om een discotheek gaat. Afgezonderd van overige Nijmeegse uitgaansgelegenheden en te ver om te fietsen, wekt The Matrixx de indruk geen populaire stapplek te zijn. Op zaterdagavond rond half twaalf is het aan de deur dan ook nog angstvallig rustig. Omdat je officieel 21 moet zijn om binnen te komen, heb ik mijn fictieve geboortedatum keurig uit mijn hoofd geleerd. Verbazingwekkend genoeg wordt er niet op leeftijd gecontroleerd en wandel ik met mijn achttien jaar zonder problemen naar binnen. Een vriendelijke uitsmijter wenst me een fijne avond toe.

Millermixx
Vanavond draait resident Jochen Miller, een van de bekendste dj’s van The Matrixx. In samenwerking met dj’s Yves de Ruyter, Ronald van Gelderen en Ton TB brengt hij Millermixx, the sound of Jochen Miller and friends. De muziek klinkt geweldig, maar dat is meer te danken aan de technische crew – die vanaf een balkon met laptops het geluid regelt – dan aan de trance zelf. Achter de draaitafel hangen grote videoschermen met daarop wisselende patronen, en in de hele zaal zijn spectaculaire lasereffecten te bewonderen.
Rond middernacht zit de sfeer er nog niet bepaald in, terwijl het feest toch al om tien uur begon. De weinige bezoekers kijken chagrijnig voor zich uit en niemand danst. Het publiek bestaat voornamelijk uit jongvolwassenen tussen de twintig en de dertig. Vrouwen hebben keuze genoeg vanavond. ‘Hoe harder de muziekstijl, hoe meer mannen,’ weet Marcel, een 27-jarige vaste bezoeker, te vertellen. ‘Je moet eens naar XXlerator gaan, daar komen bijna alleen maar kerels. De sfeer is dan heel anders, veel vijandiger. De Millermixx is daarentegen een heel vriendelijk feest.’
Inderdaad, de bezoekers stralen vanavond een en al vriendelijkheid uit. Wanneer een glazenophaler tegen een lookalike van Christina Aguilera opbotst, krijgt hij meteen een duw. Haar vriendinnengroep kijkt hem de rest van de avond vuil aan. De dresscode is duidelijk: less is more. Strakke hemdjes overheersen bij zowel vrouwen als mannen. Onder de laatsten lijkt een wedstrijd te worden gehouden om de meest gespierde bovenarmen. Hoewel de bezoekers er overdreven sexy uitzien, krijg ik, met veel meer kleren aan mijn lijf dan de meeste meisjes, evenveel aandacht van de mannen. De een na de ander kijkt me met grote ogen aan. ‘Hier wordt behoorlijk geslikt en gesnoven,’ zegt Marcel. En ik maar denken dat ik sjans had.

Drank en drugs
Achter de twee lange bars staat vriendelijk personeel, en ieder krijgt zijn drankje binnen een halve minuut. Dat mag ook wel, met prijzen variërend van 1 muntje (à twee euro) voor bier of fris, tot drie keer zoveel voor een mix. Er wordt opvallend veel water gedronken en sommige bezoekers zien eruit alsof ze zojuist een halve marathon hebben gelopen. ‘Die gasten moeten wel water drinken, anders drogen ze uit vanwege hun drugsgebruik,’ vertelt Marcel. ‘Zelf snuif of slik ik niet, zonder kan ik ook stampen.’ Alcohol lijkt een veel kleinere rol te spelen bij dit uitgaanspubliek. ‘De meeste mensen komen hier niet om zich helemaal lam te zuipen, maar voor de relaxte sfeer en de mogelijkheid helemaal los te gaan,’ zegt Johnny (29), die speciaal vanuit Leiden is gekomen voor Millermixx. ‘Miller is een waanzinnig goede dj, hij weet de juiste beat te vinden.’
Ook de gogodansers lijken de beat aardig te pakken te hebben. Vrouwen in strakke korsetten en mannen met gespierde en glimmende bovenlijven laten hun moves zien, en kijken vanaf de verschillende podia arrogant het publiek in. Om de podia heen vormen zich groepjes fans, en een enkeling doet een verwoede poging de dansers te overtreffen. Zo rond half vier is de wietlucht niet meer te missen. In verschillende hoekjes staan gabbers druk te onderhandelen. Wanneer de nieuwe anthem wordt gedraaid – als voorproefje op het aankomend dancefestival Emporium – gaat iedereen pas echt los. Ik besluit op dit hoogtepunt naar huis te gaan; het kan nu alleen maar slechter worden. De echte diehards zullen nog tot vijf uur doorstampen, maar wanneer ik de autoradio aanzet, ben ik blij weer een lekkere meezinger te horen. Jammer dat je na vier uur de kroegjes in het centrum niet meer inkomt; ik had me graag nog even onder studenten begeven.