ANS-Online

Het is mij niet duidelijk waar alle verwijten over gebrek aan visie etc. vandaan komen. Hoewel het vervelend is dat ik nu nog steeds wekelijks langer onderweg ben vanwege het gebrek aan treinen tussen Utrecht en Rotterdam, heb ik moeite met alle kritiek op Prorail.
In april vorig jaar ontstond maatschappelijke ophef en werden kamervragen gesteld over de prijsverhoging die Prorail wilde doorvoeren. De minister moest er aan te pas komen om te zorgen dat het onderhoud van het spoorwegnet niet veel duurder betaald zou moeten worden. Prorail wordt dus geacht om tegen zo min mogelijk uitgaven een volledige dienst te bieden.
Tijdens heftige sneeuwval was er eenzelfde maatschappelijke ophef over het gebrek aan voorbereiding op een dergelijke catastrofe. Als publieke dienstverlener had volgens de vele critici het spoorwegnet op vrijwel alle mogelijke omstandigheden en situaties voorbereid moeten zijn. Prorail wordt dus geacht om te zorgen dat ze een bijzonder robuuste en uitgebreide dienstverlening biedt.
Beide wensen, de zuinige en de robuuste dienstverlener, zijn simpelweg onverenigbaar met elkaar. De verwachtingen sluiten elkaar uit. Er zullen vast fouten zijn gemaakt, daar gaat het niet om. Maar op het moment dat Prorail voor een van beide patronen kiest, toont dat juist visie. Een gebrek aan visie zou zijn om aan beide verwachtingspatronen proberen te voldoen.

[...] enkele treinreiziger zal zich de vorige winter niet voor de geest kunnen halen. Reizen werden gedwarsboomd door maandenlange vorst en [...]

[...] en dat hebben we geweten. Na de maandenlange sneeuwval van vorig jaar, met de bijbehorende overlast op het spoor, was het dit weekend eveneens raak. Treinen liepen grote vertragingen op door de [...]