ANS-Online

De Refter stond vol tijdens het optreden van Jeckyll & Hyde op het afgelopen Diesfeest, maar dat is ook niet verwonderlijk als ze dergelijke vergeten meesterwerkjes opnieuw ten gehore brengen in een jumpstyle-jasje. Wat zou je in de Refter neer moeten zetten om de tent niet vol te krijgen, als zelfs een groep 8 rage jammerlijk faalt in dit streven?

Gelukkig was er in het Cultuurcafé ook iets te doen, namelijk het optreden van C-Mon & Kypski. ANS-online interviewde de band na hun fantastische optreden, waar de security zelfs nog aan te pas moest komen om het publiek een beetje in toom te houden.

C-Mon vraagt gedwee of er niemand meer in het drumstel wil vallen

Als studentenblad zijn wij natuurlijk erg benieuwd naar jullie eigen studentikoze ervaringen. Hebben jullie zelfs spannende ontgroeningen meegemaakt?
‘We hebben allemaal gestudeerd, maar niet lang. We kregen het veel te druk toen we met C-mon & Kypski begonnen, alleen Daniel had genoeg doorzettingsvermogen om zijn studie af te maken. Kypski woont in een studentenbuurt, en de ontgroeningen daar vinden bijna in zijn achtertuin plaats. Wij staan dan op het dakterras toe te kijken met een pilsje.’

Jullie hebben al veel gereisd, en voor de opnames van het laatste album zijn jullie zelfs vier weken naar Marokko geweest. Wat maken jullie allemaal mee op deze tochten?
‘Het was een heel avontuur om helemaal naar Afrika te reizen en vier weken in een camper te leven. We reden de hele dag en dan sliepen we op het strand of in een bos. Dan maakten we de hele nacht muziek en reden we de volgende dag weer verder. In het allerzuidelijkste puntje, zo aan het begin van de Sahara, heb je van die zandbergen. Die bergen lijken veel dichterbij dan ze in werkelijkheid zijn en Jori besloot om er naartoe te rennen. Op een gegeven moment kwam hij echter een dode ezel tegen en besloot hij het op te geven. We hebben de schedel wel meegenomen en achter op de camper gebonden, dat was een mooie trofee!’

C-Mon & Kypski voor de camper, v.l.n.r. Kypski, Daniel, C-Mon en Jori

Jullie zijn laatst ook naar Amerika geweest voor een mini-tour, wat hebben jullie daar allemaal beleefd?
‘Haha, C-Mon was daar een keer stoned en wilde kijken of hij onze bus nog iets verder naar achter kon zetten. Hij stak daarom zijn hoofd uit het raampje, maar had niet gezien dat het nog dicht was. Onze tourmanager is ook per ongeluk weggereden bij een tankstation terwijl de slang nog in de tank zat. Toen werd die hele slang er afgetrokken.
‘Een show was legendarisch, maar ook erg illegaal. Er was in die stad namelijk een festival aan de gang, waardoor er in alle kroegen bandjes speelden. Het festival is echter zo groot dat er onder de jongeren een soort anti-beweging is ontstaan, wat er toe leidt dat sommigen hun eigen geluidsinstallatie in een of andere opslagplaats zetten voor een illegaal feestje. Op zo’n feest speelden we dus, en er waren ongeveer driehonderd man aanwezig die allemaal in waren voor een feestje. De politie was echter al twee keer langsgeweest, dus als we zouden spelen zou de organisator een boete van 400 dollar krijgen. Die organisator is daarom met de pet rond gegaan om geld op te halen, maar hij kreeg niet genoeg geld bij elkaar. Uiteindelijk kwam er iemand aanzetten met een briefje van 100, waardoor we toch konden spelen en iedereen helemaal los ging. Op een gegeven moment kwam de politie alsnog, en ze hebben toen het hele feest opgedoekt. Dat was wel grappig om te zien, ze kwamen met loeiende sirenes aanrijden en gaven een speech als in een film. Er was ook nog een gast in het plafond geklommen. Die konden we net naar beneden trekken voordat de agenten binnenkwamen.
‘We hebben ook nog in een bos gespeeld. We kwamen terecht in een soort hippie-scene in Austin. Het was echt zo’n oude plek waar zwervers vroeger op de trein sprongen om door Amerika te reizen. Het was een soort van feestbos met lampjes, een discobol en zelfs een podium. Buiten spelen is echt leuk, net zoals vroeger!’

Dan nog een laatste vraag voor Kypski: Als ik jou live zie spelen kan ik me voorstellen dat je in al je enthousiasme je platenspelers aan gort mept, aangezien deze op je drumstel zijn bevestigd. Is dit je nog nooit overkomen?
‘Nee, ik drum en scratch al heel lang, dus ik schakel gewoon over tussen beide instrumenten. Alles in het drumstel heeft ook een vaste plek, dus ik ga niet ineens op een andere plaats slaan. Ik had wel ooit een gimmick bij scratchwedstrijden waar ik aan meedeed tussen 1997 en 2000. Ik drumde dan op mijn platenspeler, en dat hoorde je ook echt omdat ik een analoge platenspeler gebruikte. Als ik dat nu zou doen zou het niet erg boeiend zijn, omdat mijn platenspelers nu digitaal zijn.’

C-Mon & Kypski op de campus: geen agenten, wel feest!

Ook geen sirenes deze keer, maar wel toeters

Natuurlijk kunnen ze niet achterblijven bij de duizenden andere inzendingen voor de Kortmann-prijsvraag