ANS-Online

Website van het Algemeen Nijmeegs Studentenblad

LMSO: Geneeskundestudenten onevenredig hard getroffen

Het Landelijk Medisch Studenten Overleg (LMSO) vraagt aandacht voor de bezuinigingen en de negatieve gevolgen voor Geneeskundestudenten. Volgens het LMSO worden zij namelijk onevenredig hard getroffen.

Geneeskundestudenten vinden dat de huidige bezuinigingen nog meer pijn doen bij hen dan bij andere studies. Een student Geneeskunde heeft namelijk geen keuze om na de bachelorfase te stoppen met studeren, aldus het LMSO. Voor een plaats op de medische arbeidsmarkt is een master Geneeskunde noodzakelijk. De keuze om deze master wel of niet te doen bestaat dus eigenlijk niet. Deze moet dan net als bij andere studies door de student zelf betaald worden. En dan duurt de master Geneeskunde nog eens drie jaar.

Het OV-reisrecht wordt daarnaast ingekort tot nominale studieduur plus één jaar. Ook dat is niet eerlijk vindt het LMSO, omdat Geneeskundestudenten aan het eind van hun studie afhankelijk zijn van het openbaar vervoer als ze coschappen lopen.

De voorzitter van het LMSO, Sid Morsink, zegt: ‘Als studenten worden uitgeloot, gaan zij vaak een jaar iets anders studeren.’ Dit betekent al een jaar studievertraging. Morsink heeft het idee dat er over de gevolgen voor Geneeskundestudenten niet goed is nagedacht.

‘Maar’, zegt Morsink, ‘wij willen niet de zielenpiet uithangen. Dat is niet nodig, want wij zijn redelijk verzekerd van een goede toekomst op de arbeidsmarkt.’



  • Ceriel

    Zuur voor de geneeskunde student, maar aan de andere kant hebben artsen en chirurgen haast een zekere garantie dat ze minstens twee keer modaal gaan verdienen. Onder het mom van de breedste schouders, de zwaarste lasten is het verre van onredelijk dat de latere grootverdieners nu iets meer studieschuld opbouwen dan dat ze hiervoor gedaan hebben.

  • Pingback: student wordt weg bezuinigd: 19-23mrt afschaffen basisbeurs | Pearltrees

  • B.B.

    Ik ben het hier zeer mee oneens. Inderdaad is het zo dat artsen een goed salaris hebben, maar men lijkt soms te denken dat dit uit het niets aan komt waaien. Dit is echter niet zo. Na het afronden van de opleiding geneeskunde ben je immers nog geen specialist. Dat kan makkelijk nog een kleine tien jaar duren. In de tussentijd wordt er vooral hard gewerkt, vaak meer dan vijftig uur in de week, en niet hard verdiend.
    Veel specialisten in opleiding zijn rond de dertig en willen graag een gezin, door een hoge studieschuld en tijdelijke contracten zijn dingen als een hypotheek krijgen dan lastig.
    Daarnaast werk je tijdens de co-schappen onbetaald ook 45 tot 50 uur in de week. Het is dan lastig om een daarnaast nog genoeg bij te verdienen om zoiets simpels als je treinkaartje te kopen. Twee maanden co-schap in Tilburg kost aan treinkaartjes namelijk al 868 euro (21,70 voor tweede klas retour) en dat is heel reëel.
    Als laatste is het vreemd om degenen die wellicht in de toekomst sterke schouders krijgen nu al zwaar te belasten.

  • Ceriel

    Het is waarheid dat co-schappen al duur zijn voor deze maatregel en dat een specialisatie, die ook makkelijk geen tien jaar hoeft te duren, aanpoten is in een schraal bestaan. De zorgsector is hier echter geenszins uniek. Legio beroepsgroepen leggen jonge mensen na een universitaire studie een hoge werkdruk op zonder hiervoor een hoog salaris tegenover te zetten. Waar de zorg wel uniek in is betreft het feit dat het geneeskunde studenten zekerheid biedt na deze tijd van een zeer hoog inkomen (naar mijn mening wel terecht) dat al snel boven de ton kan prijken.
    Een geneeskunde studie en co-schappen blijven zo wat de beste investeringen die mensen kunnen doen in hun toekomst. Het rendement van een geneeskunde studie is zowat het hoogste van alle studies. Ondanks deze (belasting technisch gezien progressieve) maatregelen blijft een geneeskunde studie nog altijd een waarbij financieel zekere toekomst in het verschiet ligt, ondanks dat deze bij andere studies in zwaar weer verkeren.

  • Ceriel

    Het is waarheid dat co-schappen al duur zijn voor deze maatregel en dat een specialisatie, die ook makkelijk geen tien jaar hoeft te duren, aanpoten is in een schraal bestaan. De zorgsector is hier echter geenszins uniek. Legio beroepsgroepen leggen jonge mensen na een universitaire studie een hoge werkdruk op zonder hiervoor een hoog salaris tegenover te zetten. Waar de zorg wel uniek in is betreft het feit dat het geneeskunde studenten zekerheid biedt na deze tijd van een zeer hoog inkomen (naar mijn mening wel terecht) dat al snel boven de ton kan prijken.
    Een geneeskunde studie en co-schappen blijven zo wat de beste investeringen die mensen kunnen doen in hun toekomst. Het rendement van een geneeskunde studie is zowat het hoogste van alle studies. Ondanks deze (belasting technisch gezien progressieve) maatregelen blijft een geneeskunde studie nog altijd een waarbij financieel zekere toekomst in het verschiet ligt, ondanks dat deze bij andere studies in zwaar weer verkeren.

  • B.B.

    Dat ontken ik ook niet. Met jouw bovenstaande comment ben ik het ook eens. Dat neemt echter niet weg dat het raar is om mensen al prospectief zwaarder te belasten.
    Het is bovendien vreemd dat er enkel wordt gedacht dat studenten, in het algmeen, meer moeten betalen onder het mom van: de bakker betaalt voor de advocaat’. Het is namelijk zo dat hoger opgeleiden ook banen scheppen. De universitair geschoolde onderzoekers bij, laten we zeggen, Philips creëren banen voor velen lager opgeleiden. Zo wordt uiteindelijk maatschappijbreed geprofiteerd van hoger opgeleiden en zijn zij de investering zeker waard.

  • J.

    Inderdaad. Als je het principe “sterke schouders” wil aanhangen, belast dan de huidige veelverdiener, niet de spreekwoordelijke bakkerszoon die zijn opleiding tot arts nu al moeilijk kan betalen. 
    Mensen met uitzicht op hoger inkomen zwaarder belasten versterkt mijns inziens de huidige inkomensverschillen.