ANS-Online

Genoeg van de Refter of de snackbar om de hoek en ontbeer je kooktalent? ANS laat al wat de Nijmeegse Cuisine te bieden heeft over de smaakpapillen glijden. Bij welk restaurant krijg je voor geen geld goud op je bord en welke ranzigheden moeten worden vermeden? Deze keer: Popocatepetl

Nadat we ons een weg hebben gebaand door de zandhopen die de opgebroken Van Welderenstraat heden ten dage bevolken, hoeft er niet lang te worden gezocht naar Mexicaans restaurant Popocatepetl. Zowel de buiten- als de binnenkant is voorzien van knalkleuren. Het interieur bevat vele kitscherige decoraties, zoals glitterende sombrero’s en een door lichtjes omringd mariabeeld. De barman gaat gekleed in een felrode, glanzende rouchesblouse. Het oog wordt in ieder geval genoeg geprikkeld, maar of dat ook voor de smaakpapillen geldt?

‘Zeg maar Popo’
Het restaurant is net geopend en dus nog vrij leeg, waardoor de bediening snel ter plaatse is. Popocatepetl (‘zeg maar Popo’, aldus de website) blijkt 25 jaar te bestaan. Ter ere van dit heuglijk jubileum is er een speciale actie: bij bestelling van een Cantina Especial biertje krijg je een lot waarmee kans wordt gemaakt op een reis naar Mexico. We besluiten desondanks voor twee goedkopere drankjes te kiezen. Bij bestudering van de kaart blijkt dat Popo in de midprice categorie valt: de prijzen van hoofdgerechten lopen van 11 tot 20 euro. Een goedkopere optie is de plato del dia voor 5,70 euro, beschikbaar van maandag tot en met woensdag. We bestellen tweemaal de dagschotel, die vandaag bestaat uit een potje van tortilla met rundvlees, bonen met kaas en rijst. Om het zo budget mogelijk te houden worden voor- en nagerecht geskipt.

Pittige tijden
Inmiddels hebben meer mensen hun weg naar de Mexicaan gevonden, op een gegeven moment stroomt er zelfs een schier oneindige stoet mensen binnen. Lang wachten is er gelukkig nog steeds niet bij; al snel staan er twee dampende pannetjes voor onze neus. Na twee happen slaat de pittigheid van het gerecht toe en worden de glazen snel geleegd. De saus die gul over de tortilla is gegoten blijkt de grote boosdoener in dezen, de rest van de maaltijd is weinig opvallend van smaak. Er worden snel nieuwe drankjes aangeleverd en het duurt niet lang voordat onze buiken zijn gevuld.

Message on a bottle
Bij de rekening krijgen we behalve een paar vrolijk gekleurde mintsnoepjes ook een kaart in de vorm van een Cantina flesje. Hierop kan een bericht aan familie of vrienden worden geschreven, waarna de kaart door Popocatepetl op de post wordt gedaan. Een uitstekende gelegenheid om weer eens een teken van leven te geven aan het thuisfront. De rekening zelf is een zegen voor de portemonnee: iets meer dan 20 euro zijn we kwijt aan een diner voor twee.

Michelin of matig?
Voor 5,70 euro mag er niet worden geklaagd. Voor dit schamele bedrag wordt een prima doch weinig memorabele daghap geserveerd. Waarschijnlijk bieden de minstens twee keer zo dure standaard gerechten een rijkere smaakbeleving. Voor wie van een kekke kitsch aankleding houdt, is Popocatepetl in ieder geval een aanrader.

Tekst: Anne Elshof
Foto: www.popocatepetl.nl