Is this a festival?

Kunst op de Campus?

Volgende week donderdag organiseert Cultuur op de Campus 'Is this Art?'. Dit is een nieuw festival waarbij de vraag centraal staat wat kunst is.  

Tijdens 'Is this Art?' zullen verschillende uiteenlopende kunst/kitsch-vormen de revue passeren, zoals performance art, het ontwerpen van games, Andy Warhol, een modeontwerper en spoken-word-artiesten. Bezoekers worden tijdens het evenement uitgedaagd zich af te vragen of wat zij krijgen voorgeschoteld kunst is. Ze kunnen hierover tijdens het evenement met kunst/kitsch-experts/amateurs van gedachten wisselen en hun stem uitbrengen. Aan het einde van de avond worden de stemmen geteld en wordt duidelijk wat volgens de meerderheid van het publiek kunst is. 

'Is this Art' vindt op 12 mei plaats van 12:00-18:00 op het Erasmusplein, CC3 en CC5. Misschien zou er eens een festival moeten worden georganiseerd waarin de vraag centraal staat wanneer je een evenement een festival mag noemen. 

 

 

Tijs Sikma
Lange leve liedjes

Muziekactivisten plakken vijftig stellingen op deur Nijmeegse poptempel

Gisterenmiddag om vier uur 's middags plakten de muziekactivisten van Het Liedjescollectief vijftig stellingen op de glazen deur van Poppodium Doornroosje. Het collectief wil daarmee onder de aandacht brengen wat een liedje een liedje maakt. 

Zoektocht naar het liedje
Alle liedjes zijn muziek, maar niet alle muziek is een liedje; zo luiden de eerste twee van de vijftig stellingen die gisteren op de deur van Doornroosje werden geplakt. Deze stellingen geven aan wat een liedje precies is volgens Het Liedjescollectief. Nummer 33 stelt bijvoorbeeld: 'Een liedje speel je niet om hip te doen' en nummer 39: 'Iemand die een liedje speelt heeft een mening'. 

Merlijn, mede-oprichter van het Liedjescollectief, vertelt dat zij deze actie uitvoeren om het concept 'liedje' te vieren. Hij vertelt dat Bob Dylan en The Beatles door veel mensen als typische liedjesmuzikanten worden gezien, maar dat de essentie moeilijk vast te pinnen is. 'Mensen blijken een bepaald beeld te hebben van wat een liedje is, maar praten er niet met elkaar over. Op deze manier willen het maatschappelijk debat daarover starten.'

Liedjesfestival
Het Liedjescollectief bestaat uit vier bands, Zonder Grond, Niekse, You Should Get To Know Us en Galleons die elkaar ondersteunen in het maken van muziek en regelen van optredens. Zaterdag 16 april vanaf 19.30 uur organiseert Het Liedjescollectief het Liedjesfestival op het schip De Zeester, dat ligt aan de Waalkade tegenover Holland Casino. Daar zullen de vier bands hun liedjes ten gehore brengen. Bezoekers van het festival zijn welkom om ook zelf met ideëen te komen over wat een liedje is. 

Lees hieronder alle vijftig stellingen.
Liedjescollectief4

 

 

 

 

Bas van Woerkum
Meer voor minder

Cultuurtip april

Cultuur op de Campus geeft op ANS-Online maandelijks een aantal cultuurtips met toelichting. Om uit de bomvolle cultuuragenda’s iets leuks te pikken valt niet mee. In Nijmegen is er veel aanbod, maar weten studenten wel hun weg hiernaartoe te vinden? Dit zijn de tips voor de maand maart door Myrte van Hilten. Myrte is student Engelse Taal en Cultuur.

Groene Week
Kunnen studenten (of, specifieker: hun miserabele budget…) en duurzaamheid ooit hand in hand gaan? Maar natuurlijk! Cultuur op de Campus, CHECK en AKKUduurzaam bewijzen dit bij de Groene Week: een themaweek over duurzaamheid en een leefbare wereld. Tijdens de Groene Week is er iedere dag een duurzaam cafe waar je biologisch speciaalbier, verse kruidenthee en veganistische taartjes kan scoren. Verder is er onder andere een duurzaam diner door WAUD (vier gangen voor acht euro!), kleinkunst van Lieve Bertha, muziek van The World of Dust en zijn er heel veel toffe workshops!

Datum: 18-22 april
Tijd: Iedere dag van 16:00-22:00u
Locatie: Tuin Studentenkerk
Entree: Gratis (sommige activiteiten een kleine bijdrage)

Expo Extravaganza
Over studenten en een miserabel budget gesproken… Wie had ooit gedacht dat studenten échte kunst konden kopen!? Het is toch echt zo: namelijk bij de kunstveiling Expo Extravaganza. De laatste jaren hebben de studenten van Cultuur op de Campus met veel liefde exposities ingericht over de hele campus. De kunstenaars achter deze werken zijn zo vrijgevig om een werk te doneren voor de kunstveiling. Wat een geluk: dat betekent dus dat jij voor een mooie studentenprijs een écht kunstwerk kunt bemachtigen. Op de dag waarop je je stufi krijgt kun je dus meteen naar de Skylounge komen en je bod uitbrengen!

Datum: 25 april
Tijd: 19:00u
Locatie: Skylounge (20e verdieping Erasmusgebouw)
Entree: gratis

Démira
Niemand minder dan Démira, bekend van de Beste Singer-Songwriter van Nederland, komt naar het CultuurCafé! Deze jonge, hypergetalenteerde zangeres is aanstormend talent in Nederland. Eerder verzorgde ze al het voorprogramma bij Maria Mena, John Newman en Boy & Bear en deze maand speelt ze meerdere shows met King Charles. Haar krachtige popmuziek kenmerkt zich door poëtische teksten en invloeden van folk en elektronica. Haar optreden op 26 april is deel van haar EP release tour voor haar nieuwe plaat White Ravens. Ook leuk: het is helemaal gratis!

Datum: 26 april
Tijd: 20:30u
Locatie: CultuurCafé
Entree: gratis

1.   

 

cultuuropdecampus
Het 48h Film Project

‘Sleep is for the weak’

Afgelopen weekend streden filmmakers uit heel Nederland tegen de tijd en tegen elkaar om binnen 48 uur de beste korte film af te leveren. Hoe krijg je dat voor elkaar? 

Tekst: Tijs Sikma
Foto: Team Kokosnoten

Het is 19:00 en een late avondzon beschijnt het terras van café Trianon aan de Berg en Dalseweg. Over een half uur is de deadline van het 48h Film Project. Voor dit tijdstip moeten de teams van filmmakers hun korte film hier hebben ingeleverd. Het 48h Film Project is een competitie waarin teams van filmmakers in achtenveertig uur tijd een korte film, van vier tot zeven minuten, in elkaar moeten knutselen. Het geroezemoes van de tientallen cineasten op het terras, doet de indruk wekken dat de meeste teams de deadline hebben gehaald.

Oude rotten
Buiten in een hoek van het terras zitten twee ervaren filmmakers, met grote wallen onder de ogen, al enige tijd aan het bier. ‘Je spreekt nu met de winnaars van dit jaar’, lachen Ties van der Linden en José Peters, respectievelijk verantwoordelijk voor de audio en het beeld van hun film. Zij deden al vijf keer eerder mee aan de wedstrijd. Hebben ze al veel prijzen gewonnen? ’Ja, bij deze competitie worden gewoon ontzettend veel prijzen uitgereikt om iedereen tevreden te stellen. Heel Amerikaans is dat.’

Hoewel de heren toegeven dat de resultaten per jaar nogal verschillen – ‘Je kan gewoon geen goede film maken in 48 uur tijd’ – blijven ze meedoen vanwege de uitdagingen die de tijdsdruk geeft. 48hfp logo‘Bij een korte film vallen kleine fouten eerder op en het verhaal is noodzakelijkerwijs altijd erg beperkt.’ Als tips geven de oude rotten mee dat je het beste met een vertrouwd klein team kan werken en op tijd moet beginnen met het testen van de film.

‘Bij een korte film vallen kleine fouten eerder op en het verhaal is noodzakelijkerwijs altijd erg beperkt.’

Plots klinkt er applaus; de deadline is bereikt. Van de 37 teams zijn er 33 op tijd binnen. Elk jaar doen er weer meer filmmakers mee aan de competitie. Vijf jaren geleden deden er nog slechts tien teams mee. Volgens de grijze heren is winnen bij deze wedstrijd daarom ook een ‘raar fenomeen’. De jury moet in vijf dagen 33 films kijken en kritisch beoordelen. ‘Probeer dan maar eens kritisch te blijven.’

Sleepless in Seatle Nijmegen
Later op de avond relativeert Pierre van Megen, de coördinator en city producer van de wedstrijd, deze kritiek. ‘Omdat het over korte films gaat, bekijkt elk jurylid in vijf dagen ongeveer vier uur aan films. Het wisselt hoe vaak een jurylid de filmpjes kijkt.’ De films worden voor 35 tot 40 procent beoordeelt op creativiteit, voor 20 procent op de uitvoering en voor 20 procent op het gebruik van specifiek vooraf bepaalde elementen. Dit jaar moesten alle teams als elementen bijvoorbeeld een gitaar en een mijnwerker in hun films opnemen.

Van Megen moet nog een paar uurtjes door om de films te uploaden. De tekst op zijn zwarte t-shirt, ‘Sleep is for the weak’, spreekt dan ook boekdelen. Zelf is hij ook ooit begonnen als filmmaker bij 48h Film Project. ‘Ik mis nog wel een beetje de adrenaline, het teamwerk, de vriendschappen en de contacten’, mompelt hij nostalgisch.

'De tekst op zijn zwarte t-shirt, ‘sleep is for the weak’, spreekt dan ook boekdelen.'

Het 48h Film Project is steeds bekender aan het worden. In Nederland doen dit jaar zes steden mee en wereldwijd zijn dit er meer dan driehonderd volgens Van Megen. Hij denkt dat bijna iedereen van de Nederlandse filmwereld al ooit heeft meegedaan aan de wedstrijd. ‘Steeds vaker werken ook bekende acteurs mee. Het is voor hen een mogelijkheid om een rol te vervullen, die ze normaal nooit mogen spelen.’

Improviserende kokosnoten
Even verderop in het café zitten aan een grote lange tafel een team van jonge filmmakers te genieten van borden vlees en friet en – aan de flauwe grappen te horen – verschillende glazen bier. GroepsfotoTeamKokosnotenHet genootschap gaat onder de illustere naam ‘kokosnoten’. De naam is een verwijzing naar een scène in een film van regisseur Robert Rodriguez, waarin hij een fout dankzij slimme improvisatie oploste. Het motto van het team sluit aan op deze scène. ‘Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan’, formuleert team-editor Bram van Dam, treffend.

‘Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan’

Tim Zweistra, een van de twee jonge regisseurs, vertelt dat hun film gaat over een vrouw die wakker wordt op de bodem van een zwembad, maar dan blijkt niet alleen te zijn. Het genre laat zich raden: horror. Het grootste gedeelte van het team heeft ook vorig jaar meegedaan aan de wedstrijd en werd toen zelfs vierde in hun categorie op het internationale Filmapalooza, waarna hun film, Ritus, mocht worden vertoond op Cannes. Jan Martien Dekker, editor van het team: ‘Vertoont worden op Cannes. Dat is zeker goed voor je cv als filmmaker.’

I’tjes creëren
Zweistra geeft een korte schets van hoe de 48 uur bij hen is verlopen. ’Vrijdagavond om half acht kregen we de opdracht; aan ons werd verteld uit welke twee genres we konden kiezen en welke elementen we in onze film moesten verwerken. Daarna zijn onze schrijvers zes uur bezig geweest met het schrijven van een script. Zaterdagochtend vanaf acht uur hebben we de hele dag gefilmd en werden delen van de film alvast naar de editors gestuurd, zodat zij daar alvast mee aan de slag kunnen. Vandaag hebben we nog onder andere de muziek, sound design en kleur gefinetuned. Het is dan een kwestie van de puntjes op de i zetten, maar ook van i’tjes creëren.’

Ondanks de vermoeidheid, gemiddeld vijf uur slaap, en de tijdsdruk is het maken van de film volgens de kokosnoten zonder ruzies verlopen. Van Dam: ‘Iedereen van ons heeft tijdens het project zijn ego uitgezet. Het is niet voorgekomen dat we tegen elkaar schreeuwden.’ Cameravrouw Kim Idsinga sluit zich hierbij aan: ‘We hebben alleen tegen elkaar geschreeuwd voor motivatie en bij het roepen van “actie!”’.

Vrijdag worden alle films van het 48h Film Project vertoond, verspreid over drie filmblokken. Zaterdag zullen op het Go Short Film Festival de winnaars bekend worden gemaakt. 

 

Tijs Sikma
Singer-songwritercompetitie voor Nijmeegse studenten

Finalisten Nootuitgang bekend

De finalisten van Nootuitgang, een jaarlijkse singer-songwritercompetitie voor Nijmeegse studenten, zijn gisteren bekend gemaakt.

Studenten van de Radboud Universiteit en de HAN konden naar Cultuur op de Campus (CoC) hun singer-songwriternummers opsturen. Uit de ingestuurde demo's selecteerde CoC uiteindelijk drie kandidaten die deel mogen nemen aan de finale.  

De drie finalisten
Foxleaf (Lex Crijns), überhaupt (Sander Bisselink) en Sara Busser zullen het op dinsdag 5 april om 20.00 uur in het CultuurCafé tegen elkaar opnemen. 

Lex Crijns verruilde met Foxleaf zijn elektrische gitaar voor een akoestische. Het vossenblaadje sleutelt in zijn slaapkamer inmiddels aan een eigen album. Een vlugge zoektocht op het internet biedt helaas geen uitkomst over de vraag of de Foxleaf een bestaande plant is.  

Sander Bisselink maakt onder de naam 'überhaupt', Nederlandstalige liedjes, 'met een charme van zijn Duitse accent'. Bisselink zoekt de grenzen van het levenslied op met melodramatische nummers over alledaagse dingen.  

Sara Busser speelt poëtische liedjes over alles wat haar bezig houdt. Dat zijn onder andere twijfels, reizen, dromen en verlangens. Ze maakt rustige akoestische pop met invloeden van country, jazz en wereldmuziek.

Prijzenpakket
Een vakjury zal op de avond bepalen wie er het prijzenpakket in ontvangst mag nemen. Dit pakket zal bestaan uit onder andere een kapelsessie, een optreden bij Camelot Live, een optreden bij Film for Thought, eigen merchandise en twee vrijkaarten voor Red Shoe Sessions.

 

Tijs Sikma
The Super Soakers, Home for Supper en Of Stone and Fire

Finalisten Kaf en Koren bekend

De finalisten van de bandcompetitie voor Nijmeegse studenten Kaf en Koren zijn bekend. The Super Soakers, Home for Supper en Of Stone and Fire gaan strijden in de finale voor de titel 'Beste studentenband van Nijmegen' 2016.

In de voorrondes in maart bepaalden de vakjury dat deze drie bands door mochten naar de finale. The Super Soakers maken zomerse garagerock, geïnspireerd door de bands als The Black Lips en The Strokes. De muziek van Home for Supper wordt gedefinieerd als divers, maar toch als een geheel: een 'Home for Supper-sound'. Ook Stone and Fire heeft een eigen geluid, waarin stoner-elementen, alternatieve rock en grunge zijn gecombineerd. 

Op 31 mei is de finale van Kaf en Koren in Merleyn. De winnaar van de bandcompetitie, die door een vakjury wordt bepaald, krijgt een opnamedag in een professionele studio en een optreden op het Valkhof Festival in juli. Het publiek tijdens de finaleavond mag stemmen op haar favoriet, waarmee het bepaalt welke band de publieksprijs krijgt.

De studentenbandcompetitie wordt georganiseerd door Cultuur op de Campus. 

 

Middenpagina ANS knutselt

Leemte

Tekst: Loes van Huisseling
Foto's: Nienke Toeter

Leemte

Deze foto is een dubbelportret van twee zussen. Ze begeven zich in een bosachtig landschap dat is opgebouwd uit sombere, gedempte kleuren. De zussen staan kaarsrecht, met gestrekte armen naast het lichaam. De afstand tussen hen en de bomen die hen kadreren, lijkt ook exact even groot. Zo lijkt het - op het eerste gezicht althans - alsof dit werk gespiegeld is in het verticale midden. De aandachtige kijker zal de verschillen tussen de twee figuren daarentegen niet ontgaan. De twee vrouwen zijn niet identiek: ze dragen andere kleding en hebben ander haar. Ook in de omgeving kun je allerlei verschillen bespeuren, zoals de wijze waarop de takken van de bomen groeien. Die verdwijnen echter veel gemakkelijker in de monotone achtergrond.

Dit werk heet Leemte en is gemaakt door beeldend kunstenares Nienke Toeter. In het werk van Nienke spelen jonge vrouwen vaak een belangrijke rol. Ze heeft bijvoorbeeld al verschillende keren haar zusje geportretteerd, die gestalte gaf aan hedendaagse versies van mythologische en literaire figuren. Op enkele foto’s uit de serie is een spanning te traceren tussen de representatie van een individuele identiteit en die van vrouwelijke karakters en iconen uit de kunsthistorische traditie, zoals Ophelia uit Hamlet en de Griekse godin Nikee. In andere werken speelt identiteit en zelfbeeld wellicht in bredere zin een rol. Toeter portretteert haar personages vaak in relatie tot hun omgeving, waardoor ze een interactie tussen deze twee elementen lijkt te suggereren.

De foto Leemte poneert ook vragen rondom het thema identiteit. De jonge vrouwen zijn zussen en lijken erg op elkaar. De monotone omgeving onderstreept hun overeenkomsten en suggereert zelfs het idee van een reflectie: de zussen lijken te worden gerepresenteerd als elkaars spiegelbeeld. Echter, verschillen op de foto problematiseren het idee van de reflectie. Door deze achtergrond treden de vrouwen op als elkaars dubbelganger en tegenhanger ineen. Daarnaast is er nog iets wat wringt aan dit zorgvuldig geënsceneerde dubbelportret: beide personages zijn eigenlijk helemaal niet zo goed zichtbaar. Sterker nog, ze lijken op te gaan in hun omgeving. Het beeld roept zo wellicht ook associaties op met die eenzame figuren van de Romantiek, die vanaf een geïsoleerde bergtop de mist in turen en slechts een nietige gestalte zijn in alle sublieme natuur. De omgeving van zo’n eenzame ziel spiegelde dan vaak zijn innerlijke belevingswereld: op deze manier krijgt de toeschouwer een kijkje in de ziel van het artistieke genie.

In deze foto lijkt de omgeving van de vrouwen een soortgelijke rol te vervullen: het monotone ‘decor’ reflecteert de overeenkomsten die tussen de zussen te zien zijn. Het gespiegelde karakter biedt daarnaast de mogelijkheid om de twee personages met elkaar te vergelijken. Zo wordt de kijker gestimuleerd de kleine en grote verschillen tussen de vrouwen en hun omgeving te zoeken. Wellicht moedigt deze zoektocht naar vormelijke verschillen ook een besef van de inhoudelijke, persoonlijke verschillen tussen deze zussen aan. Een belangrijke vraag rondom identiteit doet hier zijn intrede: wat maakt deze zussen, ondanks hun gemeenschappelijke omgeving, opvoeding en genen, anders? Waarin schuilt hetgeen wat wij allemaal kennen als identiteit? De titel Leemte impliceert een gebrek of gemis, maar waarvan? Toeter geeft ons geen eenduidig antwoord, maar spoort de toeschouwer wel aan hierover na te denken. Is het een existentieel gemis? Verwijst het naar de lacune, het grijze gebied waarin de factoren die het individu creëren, besloten liggen? Of voelen de zussen misschien een leemte tussen henzelf en hun spiegelbeeld, een soort tekortkoming tussen wie zij werkelijk zijn en wie zij willen of horen te zijn? Hoe dan ook, de vragen die het werk van Nienke Toeter oproept, beperken zich niet tot de kaders van de foto. Ze verplaatsen zich naar grote vragen rondom de vorming van identiteit.

 

Tijs Sikma