ANS kijkt: De Marathon (2012)

Tom Plaum
Tragikomedie met Rotterdamse charme

Een film van Nederlandse bodem heeft vaak wisselende successen. Heel soms bereiken de rolprenten het hoogste podium door een Oscar in de wacht te slepen, zoals kaskraker De Aanslag. Andere films doen je ogen bloeden, zoals Spion van Oranje. Het gros blijft een beetje in het midden hangen. De Marathon is daarentegen geen Oscar winnende film, maar behoort zeker tot de betere films van Nederlandse hand van de afgelopen jaren.

Rasechte Rotterdamse reuring       
In de komedie De Marathon staat de Rotterdamse autogarage van Gerard centraal. Hij maakt er samen met zijn drie echte Rotterdamse vrienden Kees, Nico en Leo, en de monteur Youssoef de dienst uit. Alles loopt op rolletjes; de vier vrienden zijn druk met klaverjassen, bier drinken en schuine moppen tappen, terwijl hun Marokkaanse collega de auto’s repareert. Dan krijgt Gerard plotseling echter slokdarmkanker en komen zijn vrienden erachter dat hij al enkele keren de rekeningen van de garage niet heeft betaald. Gerard, gespeeld door Stefan de Walle, verzwijgt zijn kanker voor iedereen en in een uiterste poging om zijn zaak niet failliet te laten gaan, overtuigt hij zijn vrienden om de marathon van Rotterdam te lopen met een sponsor. De geldschieter is de oom van Youssoef en heeft als voorwaarde dat hij pas de schulden betaalt als alle lopers de eindstreep halen. Gebeurt dat niet, dan neemt de oom de garage over. Youssoef, zelf fanatiek marathonloper geweest, zal de Rotterdammers trainen om de finish te halen en om de zaak te redden.    
     
Het scenario van deze film van eigen bodem lijkt op het eerste gezicht cliché, maar het acteerwerk van een naar Nederlandse begrippen sterrencast maakt veel goed. Onder andere Frank Lammers, Mimoun Oaïssa, Loes Luca en rasechte Rotterdammer Martin van Waardenberg passeren de revue. Laatstgenoemde hoefde zich dus niet veel in te leven in zijn rol van Leo. Liefhebbers van het accent uit de Maasstad worden op hun wenken bediend, want de film is doordrenkt met de natte T en platvloerse humor.

Tragikomisch   
Wat deze film zo sterk maakt is dat alle belangrijke personages zich ontwikkelen naarmate het verhaal vordert. Gerard en zijn gezin zijn het middelpunt, maar ook de levenssituaties van zijn drie vrienden komen in de loop van de film aan het licht. Nico, gespeeld door Marcel Hensema, heeft bijvoorbeeld homoseksuele trekjes en Kees, gespeeld door Frank Lammers, is getrouwd met een strenggelovige vrouw. Hierdoor krijg je als kijker sympathie voor niet alleen Gerard, maar ook zijn dierbare vrienden en hoop je van harte dat ze alle vier de marathon weten uit te lopen. Je voelt alsof je zelf langs de kant staat om de monteurs aan te moedigen en ze naar een betere toekomst te schreeuwen.  

De Marathon neemt je mee in een emotioneel trainingsprogramma van vier Rotterdamse vrienden om uiteindelijk de langste atletiekafstand af te leggen en hun hachje te redden. De film houdt je elke minuut bij de les; is het niet met een flauwe grap, dan wel met een ontroerende dialoog. Het is een goede mix van komedie en drama, waar andere Nederlandse films nog een puntje aan kunnen zuigen. Een Oscar levert het niet op, maar wel een leuke zaterdagavond.