ANS kijkt: Black Sheep (2006)

Vera Crienen
Dolly gone wrong

Wat als je makke lammetjes verandert in bloeddorstige, gemuteerde schapen? In Nieuw-Zeeland, waar meer schapen leven dan mensen, moet dit een beangstigend idee zijn. Dat dacht de Nieuw-Zeelandse schrijver en regisseur Jonathan King ook toen hij het plot van deze film bedacht. Je beeld van schapen zal na het zien van Black Sheep nooit meer hetzelfde zijn.

Zwarte schaap van de familie
Wanneer je denkt aan schapen, zie je waarschijnlijk lieve wollige beestjes voor je. Als je ze echter van dichtbij bekijkt, kunnen schapen er best angstaanjagend uitzien met hun rare, gezwollen voorhoofden en wezenloze blik. Met zijn horror-komedie Black Sheep brengt King dit idee naar een hoger niveau. Het verhaal gaat over Henry, gespeeld door Nathan Meister en Angus Oldfield, gespeeld door Peter Feeney, twee broers die opgroeien op een schapenboerderij in Nieuw-Zeeland. Angus experimenteert in het geheim met genetische manipulatie van schapen en heeft een passie voor de wollige viervoeters die verder gaat dan wettelijk is toegestaan. Zijn broer Henry moet juist niets van schapen hebben. Hij lijdt, vanwege een traumatische ervaring in zijn jeugd, aan ovinafobie: een irrationele angst voor schapen. De genetische experimenten van Angus lopen uit de hand en de angst van Henry wordt werkelijkheid. Samen met de hippie-dierenactivist Experience, gespeeld door Danielle Mason, probeert Henry zijn broer te stoppen.

Baaaaad humor
Het verhaal van Black Sheep is extreem simpel, de dialogen zijn onnozel en het acteerwerk is houterig. Toch maakt dat voor deze film weinig uit, aangezien het thuis hoort in het genre horror-komedie. De film zit vol droge humor en slechte grappen; van schetende schapen tot schietgrage oma's. Heel af en toe zit er een grap in de film die meer dan twee seconden nadenken vereist. Wanneer Experience tijdens een zombie-schaap aanval aan Henry vraagt wat ovinafobie is, antwoord hij gefrustreerd met: ‘The completely unfounded and irrational fear that one day this was going to happen!’ King zorgt voor een goede verhouding tussen bloedvergieten en humor. Naast de flauwe grappen over schapen, is ook de onzinnigheid van sommige shots pure komedie. Vooral een droog bèèèèèh van een zombie-schaap die van een klif afdondert, werkt op de lachspieren.



Lord of the Sheep
Ondanks het flauwe karakter van Black Sheep bevat de film een aantal mooie elementen. De film speelt zich af op het Nieuw-Zeelandse platteland. King laat het niet na de glooiende landschappen van dit land te tonen. Een van de hoogtepunten van de film is een shot waarin twee schapen vredig grazen van de bloederige resten van een uiteengereten man, tegen een achtergrond van prachtige groene heuvels.

De special effects zijn beter dan je zou verwachten van een komische B-film als Black Sheep. Deze werden verzorgd door de tovenaars van WETA Workshops, het Nieuw-Zeelandse bedrijf dat ook de special effects van Lord Of The Rings op zijn naam heeft staan. Het leger van orcs is in Black Sheep vervangen door een horde bloeddorstige schapen. Dreigend verschijnen ze bovenaan een heuvel waarna ze met honderden de aanval inzetten en naar beneden stormen. Ondanks de bijdrage van WETA Workshops ging het filmen zelf niet altijd van een leien dakje. Volgens King was het meest lastige van het filmproces het werken met de schapen. I would've liked to have more shooting time to wait for the fucking sheep to do what they were told’.  

Black Sheep is een half uur aan domme, gore pret en zal vooral diegenen aanspreken die een kick krijgen van moordende dieren en geen hoogstaande humor nodig hebben om zich te vermaken. De film is absoluut geen kunstige cinema, maar de droge humor bezorgt je een avondje lachen en de professionele special effects hebben van de onschuldige kebabjes op hoeven, moordlustig vee gemaakt. Echte nachtmerries zul je van deze film echter niet krijgen dus je kunt met een gerust hart onder de wol kruipen. 

Wol?
Bèèh
AAAAAH!!!