Kunstenaarsprofiel - Olivier de Bree

Olivier de Bree (1987) studeert dit jaar af als fotograaf. De afgelopen jaren heeft hij regelmatig geëxposeerd in onder andere Den Haag, Rotterdam, Amsterdam en Vancouver, vaak als onderdeel van kunstenaarscollectief Bier&Brood.

Vooropleiding Ik zit op dit moment in het laatste jaar van de opleiding ´Digitale Fotografie´ aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Daarnaast heb ik vorig jaar één semester gestudeerd aan de Emily Carr University of Art+Design in Vancouver (Canada).

Middenpagina De foto voor de middenpagina is een digitale montage die ik heb gemaakt met de intentie om wetenschap en kunst in één beeld te laten versmelten. Het´ruimteprojectiel¹ is namelijk een uitgeprint Mondriaan schilderij dat ik op karton heb geplakt, in een bepaalde vorm uitgesneden en omgevouwen om deze uiteindelijk tegen een zwarte achtergrond te fotograferen. Vervolgens heb ik dit beeld op de computer gecombineerd met een foto van een sterrenhemel die ik een tijd geleden in het buitenland heb gemaakt. De twee losse foto´s vormen samen iets totaal anders, wat een vervreemdende en surrealistische werking heeft.


De middenpagina van de januari-ANS van 2011

Analoog versus Digitaal Hoewel mijn studie ´Digitale Fotografie´ heet, ben ik vooral veel analoog bezig. Dit doe ik omdat de werkwijze van ´ouderwets´ fotograferen me erg goed ligt. Digitale fotografie is vooral erg praktisch, vanwege het snelle resultaat en de bijna onbeperkte hoeveelheid foto´s die je kan maken, maar daardoor is de werkwijze meestal erg gehaast. Zo schiet ik bij projecten die ik digitaal fotografeer makkelijk 200 foto´s voor 1 eindresultaat. Als ik analoog werk heb ik een limiet van het aantal foto´s op een rolletje film. Dit betekent vaak dat ik hooguit rond de 30 foto´s maak voor 1 eindresultaat. De manier van werken is dan ook veel secuurder aangezien je selectiever moet zijn met het ´vastleggen´ van de momenten voor je lens. Hierdoor merk ik dat ik automatisch meer tijd besteed aan het regisseren van mijn onderwerp(en) en het composeren van het beeld, wat leidt tot meer doordachte resultaten.

Overlapping fictie en non-fictie Mijn grote interesse gaat uit naar het maken van foto´s waarbij niet duidelijk te zeggen is waar je als toeschouwer naar kijkt. De overlapping van documentaire- en geënsceneerde fotografie vormt voor mij de basis van het medium; een foto wordt vaak gezien als registratie van een gebeurtenis, terwijl het nooit meer toont dan een persoonlijke blik op een heel klein stukje van een enorme vierdimensionale ruimte. Door verwarrende beelden te maken, waar vaak ook nog verborgen informatie in zit, wil ik de toeschouwer proberen te dwingen echt goed naar een foto te laten kijken en hem of haar doen beseffen dat een foto niets meer is dan een gecreëerde werkelijkheid.

Recente projecten Een van de projecten waar ik tijdens mijn verblijf in Canada mee bezig ben geweest is een serie geënsceneerde ´dead-body-shoots´: ik heb op verschillende plekken in de natuur situaties in scene gezet waar mannen in witte pakken een gebied aan het afzetten zijn om een ´lijk´ heen. Ik heb geprobeerd dit op reportage-achtige wijze vast te leggen om het er zo geloofwaardig uit te laten zien. Met een ander, recenter project wilde ik een stapje verder gaan. Ik wilde kijken hoever je kan gaan met het creëren van absurde situaties en tegelijkertijd (enigszins) geloofwaardige beelden te maken. Een serie vervreemdende foto´s is het resultaat van dit experiment dat een beroep doet op de fantasie van de toeschouwer.

Klik hier voor alle artikelen van de ANS van januari 2011.

 

Martini

Kunstenaarsprofiel - Jord Jansen

Jord Jansen is geboren en opgegroeid in Nijmegen. Zijn hele leven staat onder invloed van muziek en kunst. Voor ANS tekende en inkte hij de middenpagina met de hand, omdat hij zo min mogelijk gebruik wenst te maken van de computer.

Vooropleiding Design Academy in Eindhoven met de richting 'Man and Communications'. Dit is een afdeling waar vooral gelet wordt op hoe een opdracht gecommuniceerd wordt. Er wordt hier dan ook veel grafisch werk afgeleverd.

Middenpagina De middenpagina staat voor een niet stoppende groei. Op het moment gebeurt er veel in mijn leven, aangezien ik net afgestudeerd ben. Het opzetten van nieuwe dingen en het beëindigen van oude zaken brengt veel teweeg. Het kan aan de ene kant erg jammer zijn leuke dingen te moeten afsluiten, maar tegelijkertijd kan dit ook heel erg bevredigend werken. Wil je immers iets bereiken, dan moet je niet stil blijven staan. Vandaar de tekst: 'Growth never stops'.

Verder ben ik momenteel veel met vrouwengezichten bezig, het liefst met sprekende gezichten, dus niet met het zoveelste mooie vrouwenkoppie. De portretten moeten een bepaalde interessante uitdrukking hebben, die een bepaalde vraag oproept. In al mijn werk komt ook een voorliefde voor jugendstil naar voren. Dit is geen bewuste knipoog naar Mucha (ook al bewonder ik zijn werk), maar gebeurt min of meer onbewust. Ik houd erg van versiersels en natuurlijke vormen. De uitspraak 'less is more' gaat voor mij dan ook niet altijd op.

Aangezien ik altijd een slechte verhouding met computers heb gehad (ze stoppen vrij snel met werken), doe ik zoveel mogelijk met de hand. Ik begin met schetsen, dit werk ik uit op het liefst bristol met inkt. Aangezien ik op kleiner formaat nog niet goed met kleuren ben, ben ik op het moment erg veel bezig me te ontwikkelen. Dit doe ik momenteel nog wel op de computer, maar zodra mijn technieken als aquarel of andere kleur technieken goed genoeg zijn, zal ik snel overstappen.

Interesses Het zal niet als een verrassing overkomen dat een grote interesse inderdaad in de jugendstil ligt. Onlangs omschreef iemand mijn werk als 'dark jugenstil', wat ik wel een mooie omschrijving vind. Verder ligt mijn interesse erg in de muziek (metal, punk, hardrock, stoner, doom etc) en hier doe ik dan ook een en ander voor. Onder andere voor mijn eigen band Bandito doe ik het artwork. Ook voor optredens maak ik graag posters.

Andere interesses zijn strips, waar ik veel aan heb gehad. Ik hoop in de toekomst ooit nog een stripverhaal uit te brengen. Mijn laatste grote passie is typografie, ik vind het dan ook erg gaaf om deze passie met mijn illustratiewerk te combineren.

Recente bezigheden Een van mijn laatste projecten is mijn eigen werk op de markt een gezicht geven. Hier heb ik dan ook een beeldmerk voor gemaakt:

Ook voor Nijmegen Rock City heb ik een t-shirt ontwerp gemaakt, deze was speciaal voor de Affaire. Als je goed kijkt dan zie je ook dat de twee vogel schedels samen de twee ff-en van het Affaire-logo vormen. Ik ben nu weer bezig met het volgende logo voor Nijmegen Rock City.

En ik maak zoveel mogelijk posters voor optredens van mijn band, dit vind ik een erg mooie bezigheid omdat het de ultieme manier is van typografische elementen met illustratie mengen. Voor meer informatie kun je kijken op mijn website jordjansen.nl.

 

Martini

Kunstenaarsprofiel - Henk Braam

Henk Braam is als documentaire- en reportagefotograaf werkzaam en woonachtig in Nijmegen. Voor de middenpagina van de introductie-ANS fotografeerde hij in de binnenstad.

Vooropleiding Academie voor Beeldende Kunsten in Arnhem

Middenpagina Deze foto is gemaakt onderaan de Kronenburgerpark, vlak bij waar ik woonde. Elke dag kwam ik Toon en zijn onafscheidelijke driewieler tegen in het park. Toon, die spastisch ter wereld kwam, was ook nog eens dakloos. Dat fascineerde mij enorm, dat een gehandicapte man een vrij en dakloos leven kon leiden. Twee jaar lang heb ik Toon met mijn camera gevolgd. Hoogtepunten en dieptepunten uit zijn leven heb ik op film vastgelegd. Tegenwoordig woont Toon in een opvanghuis, waar hij zijn eigen kamer heeft.

Interesses Normaal gesproken ben ik werkzaam in Nijmegen, maar ik reis ook vaak in opdracht naar conflictgebieden voor organisaties als Artsen zonder Grenzen. Ik ben geboren en getogen in Zambia, Afrika, waardoor ik me overal thuis voel, maar het meest thuis voel ik me in de Keizerstad. Mijn studio is de wereld om mij heen.

Het mooie van documentairefotografie is, dat ik mijn eigen leven vast aan het leggen ben. Mijn vrije tijd vul ik met het uitoefenen van een bijna uitgestorven beroep: dat van straatfotograaf. Ik werk het liefst met kleine, onopvallende camera's en fotografeer bij voorkeur in zwart-wit. Mensen vormen het doelwit. Ik probeer mijn foto's te laten kenmerken door humor, toeval en mooi lichtgebruik. Foto's achteraf bewerken met Photoshop is uit den boze. Andere interesses van mij zijn striptekenen en voor deejay spelen. Op mijn blog plaats ik elke dag een andere foto.

 

Martini

Kunstenaarsprofiel - Elke Donders

Elke Donders is als illustratrice verbonden aan het Kunstenaarsplatform De Kapsalon. Voor de middenpagina van de april-ANS dompelde ze zich nog eenmaal onder in haar jeugdherinneringen.

Vooropleiding Ik studeer Illustratie aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam en zit nu in mijn afstudeerjaar. Hiervoor heb ik Grafisch Vormgeven gestudeerd aan het Sint Lucas in Boxtel en ik heb ook een halfjaar aan het College Of Fine Arts in Sydney gestudeerd.

Middenpagina De vraag was of ik voor het thema nostalgie/jeugdsentiment de middenpagina wilde maken, daar kon ik natuurlijk geen nee tegen zeggen. Het werd een duik in mijn jeugd en ook in dat van anderen, want het leverde gezellige avonden met vrienden op, waar YouTube overuren begon te draaien. Terug in de tijd met tekenfilms, tv-series en muziek. Mijn middenpagina is hier een overzicht van geworden. Ik heb besloten om niet het letterlijke uiterlijk van personages te gebruiken maar meer de vorm ervan en de herkenningspunten die ik me herinner. Daardoor is het geen standaard collage geworden en is het nog steeds mijn jeugdsentiment, maar wel een jeugdsentiment die ik met velen kan delen als zij ook dingen ervan herkennen.

Kleur en vorm Mijn inspiratie haal ik vooral uit vormen en kleuren, en die kom je overal tegen, dus ik kan op elk moment door van alles geïnspireerd worden. Ook dieren zijn vaak een inspiratiebron voor me, wat voor bizarre beesten er op de wereld rondlopen, ik kan mijn ogen soms niet geloven. Dieren hebben vaak prachtige vormen en kleurencombinaties. En ook de mens vind ik erg inspirerend, de emoties, het lichaam en wat we dragen als kleding. Hoe kleding ontwerpers bezig zijn met de vorm van het lichaam en met kleuren, dat vind ik erg interessant en ook het gebruik van patronen op kleding. Zelf ontwerp ik graag patronen, niet speciaal voor kleding maar in het algemeen, omdat ik me dan bezig kan houden met vormen en structuren. Inspiratie is echt overal uit te halen. Ik heb een serie foto’s gemaakt in Sydney van gebouwen en hun structuren. Uren kan ik doorbrengen met het bekijken van gebouwen, objecten, mensen en dieren.

Projecten Het afgelopen jaar heb ik veel samengewerkt met Kunstplatform De Kapsalon, een Rotterdams platform opgericht door twee autonoom studenten. Ze organiseren workshops, exposities en festivals en doen dit samen met beginnende kunstenaars uit verschillende disciplines. Zo heb ik een eigen expositie in hun galerie gehad en hebben ze met de Rotterdamse museumnacht het Centrum Beeldende Kunst omgetoverd tot een minifestival met muziek, theater en performances en ik heb meegeholpen met het decor en de promotie. De komende tijd zal ik me vooral op mijn afstuderen gaan focussen. Daarna zie ik wel weer wat voor spannende projecten er op mijn weg komen.

 

Henk Strikkers

Kunstenaarsprofiel Bas van der Schot

Bas van der Schot (1971) is politiek cartoonist. Zijn platen verschijnen onder andere in Vrij Nederland, NRC Handelsblad en nrc.next. Voor de middenpagina van de maart-ANS peinst hij over de waarde van de politieke prent in de huidige maatschappij.

Vooropleiding Als tekenaar autodidact, afgestudeerd op ontwikkelingsvraagstukken en de ideeën van Gandhi aan de Universiteit van Amsterdam.

Middenpagina Voor de middenpagina wilde ik nadenken over de waarde van de politieke tekening in deze tijd. Is er een vorm waarin moralisme nog werkt? Het leek me interessant om iets van de gedachtegang van een politieke tekenaar te vertellen aan de hand van cartoons. Ook om te laten zien wat een zoektocht het ook is.

De middenpagina

De ongrijpbaarheid van humor De ongrijpbaarheid van humor blijft voor mij iets magisch. De laatste jaren probeer ik meer naar eenvoudige beelden te zoeken. Hoe minder tekst, hoe beter. De grafische kant is voor mij steeds belangrijker geworden. Ook omdat ik steeds meer illustraties ben gaan maken.

Recente projecten Ik teken nu minder over individuele politici, meer over de invloed van de politiek op het dagelijks leven en over algemene maatschappelijke ontwikkelingen (economie, media). Er zijn veel tekenaars die ik bewonder. Op dit moment is de Amerikaanse tekenaar William Steig een grote inspiratiebron: een prachtige, spontane tekenstijl en fantastische kleuren. Twee andere grootmeesters, ook echte beeldfilosofen: Saul Steinberg en Jean-Jacques Sempé. Interessant voor mij dat je ook kan nadenken met lijnen en vormen, niet alleen met taal. Ik vind het ook heel bijzonder dat (getekende) humor over taalgrenzen heen kan reiken en begrepen kan worden door mensen met een heel andere achtergrond en cultuur.

Mijn idee voor komende tijd is om meer te tekenen, zonder expliciete opdrachten. Geen idee wat daaruit gaat komen. Voor alsnog ontbreekt de tijd en energie mij. Ik zou ook wel meer covers willen gaan maken en misschien ook eens een poster.

 

Timo

Kunstenaarsprofiel - Pyhai Jin

Pyhai Jin (1983) tekent en schildert en daarnaast maakt ze illustraties voor kinderboeken. Ze is gefascineerd door verhalen vertellen in beeld, zonder woorden. Momenteel houdt ze zich bezig met het verzamelen van volksverhalen over de zee, onderwaterdieren en overstromingen.


Vooropleiding Design for Virtual Theatre and Games aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht.

Middenpagina Momenteel ben ik bezig met het verzamelen van verhalen over de zee, diepzeedieren, overstromingen en alles wat daaraan gerelateerd is. De zee zie ik als metafoor voor het gevoelsleven van de mens, de diepe zee voor geheimen en onuitgesproken gevoelens, de destructieve kracht van de zee voor de destructieve gevolgen die gevoelens kunnen hebben. Automatisch zijn veel van de schetsen die ik in deze tijd maak watergerelateerd. De tekening voor ANS ontstond uit een van deze schetsen. In eerste instantie was het een onderwatertafereel met meerdere figuren, later vormde de tekening zich tot twee portretten van een vrouw in twee verschillende fasen van haar leven.

De middenpagina

Tot de kern van een gevoel Veel van mijn persoonlijke werk ontstaat intuïtief, zonder voorbedachte rade. Tekeningen beginnen als kleine potloodschetsjes op papier, die ik dan wat groter uitwerk. Vaak ga ik daarna digitaal verder op zoek naar de uiteindelijke compositie, kleuren en belichting. De algehele sfeer van het beeld gaat dan nog vaak verschillende kanten op voordat ik precies de goede kleuren en compositie vind die passen bij het beeld. Meestal werk ik met een bepaalde soundtrack in mijn hoofd. Moderne klassieke muziek, ambient electronica en experimentele muziek van muzikanten als Sylvain Chauveau, Yagya, Fennesz, Deaf Center en Coil, daar kan ik helemaal in opgaan. Dan verlies ik mijn besef van tijd en kan ik me geconcentreerd met een tekening bezighouden, en tot de kern van een gevoel komen.

Kinderboeken, iconen en plaatsen die niet meer bestaan Beelden die ik vroeger als kind het meest interessant vond om naar te kijken gaven ruimte aan je eigen fantasie, beelden waarbij er meer aan de hand was dan dat wat zich binnen het kader afspeelde. En nog steeds houd ik het meeste van tekeningen en schilderijen die niet in één keer te duiden zijn, beelden waarbij je in het grijze gebied tússen emoties in wordt geplaatst. Ik voel me sterk aangetrokken tot sereniteit en leegte: uitgestrekte landschappen, haiku's van Basho, het latere werk van Constant, ontwerpen van Kenya Hara. In de beelden die worden opgroepen vind ik tegelijkertijd rust en een bepaalde spanning. Verder houd ik me graag bezig met het afstruinen van rommelmarkten op zoek naar oude kinderboeken, religieuze iconen, ansichtkaarten van plaatsen die niet meer bestaan, ouderwetse plattegronden en lithos van planten en vogels.

Recente projecten Ik heb net De Brief afgerond, een project waar ik aan kon werken dankzij de Fiep Westendorp Foundation. Het project bestaat uit een prentenboek, een digitale landkaart en een serie portretten, en draait om het verhaal van een brief die door de wereld reist. De brief wordt geschreven in een mistig, grijs land en tijdens de reis door verschillende landschappen komen er steeds meer kleuren bij. Het hele prentenboek is zonder woorden, het verhaal van de brief fungeert als de rode draad, uiteindelijk draait het verhaal om je persoonlijke interpretatie.

De Brief - Kite

De Brief - Ziekbed