Nederlanders zijn zeurpieten. De OV-chipkaart had perfect aangegrepen kunnen worden om actie te voeren tegen de alsmaar stijgende tarieven van het openbaar vervoer. Verder dan een opiniestukje hier en een ludiek actietje daar kwam men hier echter niet, op heel veel gezeik, gemekker en gejeremieer na dan.

In Pakistan kregen de gebruikers van het openbaar vervoer deze week een zelfde prijsverhoging voor hun kiezen. Donderdag besloot de regering in Islamabad om zonder noodzaak het tarief van alle busritten met zeventien procent op te schroeven. Vrijwel direct nadat het besluit wereldkundig werd gemaakt, trokken de bewoners van een voorstad van de Pakistaanse hoofdstad en een groot aantal studenten de straat op om de belangrijkste weg naar het centrum te blokkeren.

De acties waren succesvol. Dezelfde avond nog besloot de voorzitter van de plaatselijke senaat nog om het voorstel tot nader datum op te schorten, maar ondertussen waren er al honderden studenten aangehouden en lag er één op de intensive care van het ziekenhuis nadat hij werd getroffen door een politiekogel.

De volgende dag waren de straten wederom gevuld met stenengooiende studenten, ditmaal om de vrijlating van de gevangengenomen collega’s te eisen, maar hier weigerden de autoriteiten op in te gaan. De politie greep vrijdag nog harder in: de betogers werden begroet met traangas en wapenstok en er werden waarschuwingsschoten gelost. Met name toen de VN-commissie die onderzoek doet naar de moord op Benazir Bhutto in de problemen kwam, werden opnieuw tientallen studenten gearresteerd. De minister van Buitenlandse Zaken stelt dat buitenlandse krachten achter de protesten zit, maar dit is niet erg geloofwaardig. De studenten hebben eerder laten weten dat zij niet meer naar de universiteit kunnen als de prijzen van busritten zouden stijgen. Gisteren was het rustig tussen Islamabad en Rawalpindi, maar de vraag is hoe lang dat duurt.

Ambitie kun je ze in het hoge noorden niet kwalijk nemen. Wanneer de Rijksuniversiteit Groningen (RUG) in 2014 vierhonderd jaar bestaan moet zij een wereldspeler zijn. RUG-bestuurder Koos Duppen stelde bij de presentatie van de plan haast ongeloofwaardige doelen: ‘De helft van de eerstejaars studenten moet in één jaar haar propedeuse binnen hebben, de grunners moeten zich meer profileren op wereldtoneel en het onderzoek moet excellent worden.’

Allemaal leuk en aardig, studeren op een goede universiteit, maar Duppen greep de mogelijkheid aan om meteen zware maatregelen aan te kondigen. Ondanks alle protesten wordt het bindend studieadvies ingevoerd en laat het bestuur de mogelijkheid tot een harde knip nadrukkelijk open. In Groningen kiest men dus duidelijk voor excellentie en niet voor academische vrijheden. Wij vragen ons af of het mogelijk is om beide te combineren of dat het altijd kiezen voor één van de twee is. Wat vinden jullie?

Het Europese bureau PRO-INNO, dat onderzoek doet naar de innovativiteit van samenlevingen, bracht deze week een voor Nederland vlammend rapport (doc-alarm) uit. Daarin stellen de Europeanen dat Nederland niet langer een innovator is, het is een innovatievolger geworden. Dit betekent dat Nederland qua innovatie in het onderwijs gelijk staat met Estland, Cyprus en Slovenië en waarschijnlijk binnen enkele jaren achter die landen staat, omdat Nederland nog maar kleine stapjes vooruit maakt.

Met name de samenwerking tussen onderwijsinstellingen en bedrijven en de investeringen in Research & Development namen de afgelopen vijf jaren in Nederland steeds sterker af. Voor Balkenende en zijn adepten: de Vereenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) is ook ten onder gegaan aan een gebrek aan innovatie.

Na een korte Q&A met zenuwachtige scholieren stuift hij Lux, waar het festival plaatsheeft, binnen. Waldemar Torenstra lacht: ‘Ze hebben allemaal een stukje soap gemaakt en hebben morgen een groot rodelopermoment waar hun werk wordt vertoond. Na het kijken van een aantal korte films heb ik wat vragen beantwoord. Zodra het over seks ging sloegen alle stoppen door bij die arme kinderen.’
Zelf speelde Torenstra vooral in series als Goede Tijden, Slechte Tijden, Onder Weg naar Morgen en Grijpstra en de Gier. Ook is hij te zien in de films Zomerhitte, Bride Flight en het binnenkort te verschijnen De Gelukkige Huisvrouw. Op zijn cv staan slechts twee korte films: Profs (2004) en Val Dood! (2009), die ook op het festival wordt vertoond. ‘Ik wou dat ik vaker in dergelijke projecten kon spelen’, vertelt hij, ‘maar de korte film is een ondergeschoven kindje in Nederland. Je hebt NPS Kort en filmacademiefilms, verder worden er amper shorts geproduceerd. Er wordt veel te weinig geld voor gereserveerd terwijl een fenomeen als Youtube ontzettend populair is. Daar zou de korte film als uiting perfect passen.’

Val Dood!

Wat is de charme van de korte film?
‘Regisseurs kunnen ontzettend freaken en experimenteren om te zien wat werkt: zo worden nieuwe beeldtalen ontwikkeld die later ook toepasbaar zijn op films en series. Met zowel vorm als inhoud kun je heel veel uitproberen, zo zijn er films waar alleen letters in voorkomen en regisseurs die alleen gezichten portretteren. Daarbij kun je ook nieuwe acteurs beproeven en verhalen vertellen die niet interessant zouden zijn voor een lange film. Een eenzame man die koffie drinkt kan prachtig zijn in een korte film, maar om anderhalf uur tegen hem aan te kijken? Bovendien is het voor een acteur heel leuk om met extreme personages te klooien in een kort tijdsbestek.
‘Omdat er maar weinig geld voor is, moet je wel heel snel draaien. Met een speelfilm heb je een veel grotere pot materiaal, in de montage kan nog heel veel worden veranderd. Bij de kortere vorm moet het meteen raak zijn, die worden vaak in hoogstens een week opgenomen.’

Profs, uit 2004, werd geschreven door je vriendin en moeder van je kind, Sophie Hilbrand. Sloeg daar de vonk over?
Grijnzend: ‘Ja, daar hebben we elkaar voor het eerst ontmoet. Nee, ik maak maar een grap. We kenden elkaar al uit de kroeg. Bij Profs was het hartstikke leuk, maar er was geen geiligheid. Het was ook maar een kort dingetje, ik ben een dagje op en neer gereden en zat tegelijkertijd midden in het opnameproces van De Band. Daarna hebben we elkaar een hele tijd niet gezien, pas twee jaar later kregen we een relatie.’

Kunnen korte films opboksen tegen de langere variant?
‘Qua commercie niet. Voor films als Avatar gaat men naar de bioscoop, niet voor een filmpje van 10 minuten. Het is verschrikkelijk jammer dat er geen voorfilms meer worden vertoond. In plaats daarvan wordt je gebombardeerd met veertien reclames voor wat er binnenkort draait om daarna onrustig de hoofdfilm in te denderen.
‘Gisteren zag ik A Serious Man van de gebroeders Coen, daarvoor wordt een korte proloog vertoond. Zo’n stijlvorm is afgeleid van een traditionele vertelling uit de Middeleeuwen waarin twee clowns vooraf vertelden waar het verhaal om draaide. Gedurende de hele film blijven de beelden je op een hele prettige manier bij. Niet dat korte films per se met de hoofdfilm te maken moeten hebben, Pixar vertoont vooraf een korte losstaande animatie. Dat zou meer moeten gebeuren.’

Profs

Op dat moment komt Danyael Sugawara, ook ambassadeur van Go Short en regisseur, Lux binnenlopen. Ze geven elkaar een knipoog, waarop Waldemar zegt: ‘Kijk, voor regisseurs is de korte film een opstap naar groter werk. Daar hebben we mensen als Danyael aan overgehouden. Hij vertelde me laatst: “Wanneer je eenmaal bent gevestigd, ga je niet meer zo snel korte films maken vanwege het veelal financiële risico dat er geen plek is om het te vertonen.” Er zouden meer van dat soort plekken moeten zijn, plekken zoals Go Short.’

Go Short is vandaag begonnen en duurt tot zondag.

Tekst: Timo Pisart
Foto’s: Martijn Wehrens

Chantal Teunissen, fractievoorzitter van het CDA, vindt dat er met twee maten wordt gemeten: ‘Op de achterkant van iedere stadsbus prijkt het logo van de Stadsregio en dan zou een stel NEC-vlaggetjes ineens reclame zijn. De vlaggetjes weerspiegelen alleen maar de identiteit en trots van Nijmegen. Dat wordt door veel mensen gewaardeerd’. Teunissen ontkent dat de twist over de vlaggetjes een verkapte vorm van bezigheidstherapie is nu het CDA wederom veroordeeld lijkt te zijn tot 4 jaar oppositie. ‘We willen niet alleen met de eer strijken, in de raad zijn meer partijen dezelfde mening toegedaan. Samen hopen we potten te breken bij de Stadsregio’. Het is nu maar hopen dat de lobby succes heeft en de vlaggetjes niet halfstok hoeven als NEC dit seizoen degradeert.

• Go Back to the Zoo, poprockbandje waarin enkele geboren Nijmo’s spelen, ze speelden al op Stukafest, zijn getekend bij Universal en hebben een tweetal puike meezingbare singles uitgebracht.
• Caro Emerald, jazzy zangeres die om de een of andere reden enorm populair is: al haar Nederlandse shows zijn uitverkocht.
• C-Mon & Kypski, dansbare crossover van hiphop, funk, rock, circusmuziek, klezmer, en eh… nog veel meer. Hun vierde plaat We Are Square is oktober vorig jaar verschenen.
• MotownHead, eerlijk gezegd had ik nog nooit van ze gehoord, ze schijnen al 25 jaar de beste soulband van Nederland te zijn.
• Eva de Roovere, Belgische jongedame, bekend van dat singletje met Diggy Dex.

De opzet is hetzelfde als vorig jaar: het programma begint rond 16.00 en zal tot 22.00 duren. Voor de kleine kinderen onder ons – lees: de koters van medewerkers – is er ook kindertheater.

In een persbericht stelden de ‘bezorgde studenten’ dat zij pas zullen vertrekken wanneer de commissie die zich beraadt op de bezuinigingen in het onderwijs haar werk staakt. De mobiele eenheid dacht daar anders over en toen zij dreigde alle actievoerders te arresteren waren zij als de wiedeweerga vertrokken. Wel hadden zij toen al een uitnodiging voor een gesprek met hoge ambtenaren op een later tijdstip in de achterzak.

De woordvoerder van de bezorgde studenten stelt dat hij tevreden is met het resultaat: ‘Zeker omdat de actie vrij plotseling is opgezet, zijn wij blij dat we onze eisen nogmaals op tafel mogen leggen.’ Tot die tijd hoeven we niets meer van de ‘bezorgde studenten’ te verwachten: ‘We denken er over om ons bij Comité SOS aan te melden, maar daar zijn wij nog niet overuit.’ Wanneer dat toch waarheid wordt, kunnen ze het beste hun fietsen weer meenemen.

Eerder dit jaar besloot het faculteitsbestuur dat de medezeggenschappers een Powerpointpresentatie (ppt-alarm) niet mochten vertonen in het Huygensgebouw omdat de universiteit censureert alsof ze in Noord-Korea staat, er een decaan propaganda in het faculteitsbestuur is toegelaten deze niet zou aansluiten bij het standpunt van de universiteit. De studenten met inspraak besloten er ditmaal geen punt van te maken en andere, meer gematigde slides te maken.

Deze eenmalige beslissing van het faculteitsbestuur was dus niet voldoende om de FSR buitenspel te zetten. Daarom hebben de bestuurders nu besloten dat de tv-schermen in het Huygensgebouw nog slechts gebruikt mogen worden ‘voor informatievoorziening en niet voor propaganda’. Het punt zal nog worden ingebracht in de Facultaire Gezamenlijke Vergadering, maar ondanks dat het de Week van de Medezeggenschap is, kunnen de bestuurders het er nog steeds doordrukken.

UPDATE Lars Hanssen, voorzitter van facultaire studentenraad, stelt dat hij kan begrijpen dat voor sommige niet-studiegerelateerde onderwerpen geen plaats is op de tv-schermen, ‘maar dit is gewoon censuur. Dat kan niet.’ In toeval gelooft hij niet: ‘Misschien dat het wel langlopender beleid is geweest, maar onze slides hebben de discussie wel op scherp gezet.’ Het faculteitsbestuur gaat nog een hete facultaire gezamenlijk vergadering tegemoet, want de FSR wil graag de motieven weten. ‘We kunnen niets afdwingen, maar we kunnen het ze wel heel moeilijk maken.’

De inspiratie zou gevonden moeten worden in het Franse systeem, waarin fervente downloaders na drie ‘fouten’ worden afgesloten van internet. In het land van Sarkozy is echter behoorlijk wat opschudding ontstaan over het verbod omdat het in strijd zou zijn met verschillende grondrechten zoals het recht op informatie. Het constitutioneel hof deelde deze opvatting en vernietigde de wet.

Vandaag kondigden ministers Van der Hoeven en Hirsch Ballin aan dat de ‘three-strikes-out’-aanpak ook in Nederland niet acceptabel is. Het kabinet zoekt daarmee aansluiting bij het Europese Parlement dat vorige week al tegen het voorstel stemde.

Voorlopig is het dus nog niet verboden om muziek of films te downloaden, alleen het uploaden is strafbaar. Er wordt verwacht dat door het nieuwe kabinet een nieuw wetsvoorstel wordt ingediend om het downloaden te verbieden, maar of dat het haalt is nog maar de vraag.

De democraten lijken twee wethoudersposten te gaan bekleden, zo meldt De Gelderlander vandaag. Henk Beerten en Bert Jeene zijn de aangewezen personen om in het college van B&W plaats te gaan nemen. Het tweetal werd reeds voor de verkiezingen vooruit geschoven als wethouderskandidaten. Beerten geeft op zijn eigen website aan de specialisaties onderwijs, milieu en cultuur te hebben en dat zou nog een pijnlijk onderhandelingsproces kunnen worden. Momenteel bezet PvdA-lijsttrekker Hannie Kunst immers de wethouderspost Economie, Onderwijs en Cultuur, en zij zou door de sociaaldemocraten opnieuw naar voren zijn geschoven als voorname kandidaat om in het college plaats te nemen. Turgay Tankir is de tweede kandidaat-wethouder namens de PvdA.

GroenLinks zou lijsttrekker Jan van der Meer opnieuw naar voren hebben geschoven. Hij is momenteel al wethouder Mobiliteit, Groen, Milieu en Recreatie. Zijn partijgenoot Floris Tas zou de andere kandidaat namens GroenLinks zijn. Hij geeft op zijn website aan wethouder te willen worden op de ‘harde terreinen’ Wonen, Ruimtelijke Ordening, Bouwen, Werk & Inkomen of Sport. Er zullen dus opnieuw zes wethouders komen, in tegenstelling tot wat D66 in de campagne voorstelde. De partij wilde het aantal aanvankelijk terugbrengen tot vijf, omdat dat efficiënter en goedkoper zou zijn. Nu D66 twee wethouders kan leveren laat het dit standpunt wel erg gemakkelijk varen, al geeft Rob Jetten aan dat zijn partij simpelweg twee goede kandidaten heeft en dus met zes wethouders vrede kan hebben.

De portefeuilles moeten nog verdeeld worden en de partijen zullen daarom de komende weken een strijd achter de onderhandelingstafel voeren, alvorens de handen ineen te kunnen slaan in een nieuw college.