ANS-Online

ANS-Introquiz: De winnaars!

Pieter Hengst — Thu, 02 Sep 2010 14:05:11 +0000

Er zit een duidelijk verschil in de kennis van de aankomende studenten. De uitwisselingsstudenten weten nog niet zo veel over Nijmegen en de universiteit, maar presteren toch beter dan de overduidelijk wereldvreemde Geneeskundestudenten. Duits en Nederlands grijpen allebei net naast de prijzen. Waar twee alfa’s vechten om een been, gaat de bèta ermee heen. De ezels van Biologie gaan er dus met de glanzende beker vandoor. Van de vijf vragen wisten de lastdieren er vier te beantwoorden. Daarnaast waren de ezels verrassend fotogeniek en als klap op de vuurpijl kwam schrijver dezes ook nog met het voltallige groepje in de lift vast te zitten. Hiervoor werden overigens geen bonuspunten toegekend. Op de trap bij de ingang van het Huygensgebouw wordt de beker aan de winnaars overhandigd. De reacties variëren van ‘Wat een kleine beker zeg…’ tot een trots ‘Ezels winnen altijd!’.

Eindstand
Biologie 4,5
Duits 4
Nederlands 4
Pedagogische Wetenschappen 4
Uitwisselingsstudenten 2,5
Geneeskunde 2

ANS-college voor masterstudenten Journalistiek

Mart Waterval — Thu, 02 Sep 2010 13:12:53 +0000

Het zal weinigen ontgaan zijn: de introductie-ANS werd afgelopen zomer door de universiteit geweigerd in de introductietasjes, die aan alle eerstejaars wordt uitgereikt. Het hoofdredactioneel commentaar zou niet aansluiten bij de vernieuwde ’serieuze’ introductie. ANS kwam vervolgens nationaal in het nieuws, maar blijkbaar heeft de RU ons nog niet genoeg free publicity gegund. Inmiddels wordt er immers zelfs onderwijs gegeven over de ANS-rel.

De masterstudenten in het inleidende college Bedrijfsjournalistiek van José Sanders kregen vandaag de discussie rondom de weigering van de ANS’en voor de kiezen. Studente Judith Bosch (22) vertelt dat de rel als voorbeeld werd genomen in een discussie over onafhankelijke en afhankelijke journalistiek. ‘Eerst moest iedereen de betreffende ANS, en dan vooral het voorwoord, lezen. Vervolgens werden we in drie groepen ingedeeld: een deel van de studenten moest namens ANS discussiëren, een deel diende het standpunt van de universiteit te verdedigen en de rest vertegenwoordigde de Raad voor de Journalistiek. Het spreekt natuurlijk voor zich dat de universiteit-groep werd afgemaakt in het debat.’ De docente Sanders gaf overigens wel aan dat de universiteit volledig in haar recht staat, omdat de tasjes namens de RU worden uitgereikt en het logo erop afgebeeld staat. De onafhankelijkheid van de ANS-redactie, die financieel overigens wel enige afhankelijkheid heeft, zou hierin geen rol hebben gespeeld.

Bedankt RU, nog meer gratis publiciteit.

VU niet koosjer

Henk Strikkers — Thu, 02 Sep 2010 08:37:32 +0000

Het voordeel van het katholieke imago dat de Radboud Universiteit uitdraagt, is dat niet al te veel rekening gehouden hoeft te worden met de eetwensen van de verscheidene minderheden op de campus. Natuurlijk: vegetariërs – voor zover zij als een minderheid te beschouwen zijn – kunnen zich dagelijks tegoed doen aan een eigen Reftermaaltijd en als gunst staan er regelmatig halalmaaltijden op het Refterrooster.

De Vrije Universiteit heeft daar echter nog een groep lastige eters bij. In tegenstelling tot in Nijmegen studeert daar een groot aantal joden, dat graag een koosjer kostje voorgeschoteld zou krijgen. Praktisch onmogelijk en te duur, oordeelde de cateraar tot woede van de joodse studentenvereniging Jong Kosher. Daar wordt al volop gehint naar keiharde discriminatie: ‘De vereniging is met name erg verbaasd om de verschillende maten waarmee de Vrije Universiteit meet.’

Uit de oude doos: Pornoperikelen

Jozien Wijkhuijs — Wed, 01 Sep 2010 14:09:04 +0000

Iedere twee weken rakelt ANS herinneringen op door een artikel uit de archieven te plukken. Deze week in de nostalgische rubriek: Discussie over de inhoud van ANS.

Het zal weinigen ontgaan zijn dat het roerige tijden geweest zijn voor ANS. Nadat De Gelderlander oppikte dat de universiteit besloten had onze introductie-ANS niet in de tasjes voor de eerstejaars op te nemen, ging het hard met de media-aandacht en werd de journalistieke sneeuwbal snel groter. In elke uithoek van het medialandschap doken artikelen op over de beslissing van de universiteit. De RU en ANS hebben elkaar al eerder getroffen op het strijdtoneel der vermeende censuur. In 2007 werd namelijk de gehele mei-oplage uit de gele bakken op de campus verwijderd, vanwege pornografische afbeeldingen bij een reportage over nymfomanie. Hierna is er een campuseditie verschenen, zonder plaatjes en met RU-logo’s over de edele delen van de vrouw op de voorkant. Hieronder het gewraakte artikel, voor de zekerheid maar zonder afbeeldingen.

Onderstaand artikel was te vinden in de ANS van mei 2007.

De naakte waarheid

Wie denkt aan nymfomanie, krijgt al gauw wilde fantasieën over wulpse studentes die er wel pap van lusten. Wat weinigen echter weten, is dat deze aandoening een ernstig probleem is dat levens kan verwoesten. ANS onderzoekt de wereld van seksverslaving.

Tekst: Maurice van Mill

In de videoclip voor Candy Shop rapt 50 Cent, omringd door schaars geklede zangeressen: ‘If you be a nympho, I’ll be a nympho.’ Erg lang heeft Fiddy waarschijnlijk niet nagedacht over deze rijm; een klein onderzoek leert dat nymfomanie helemaal niet zo plezierig is als de stoere rapper doet voorkomen.
‘Wanneer op Google de zoekterm ‘nymfomaan’ wordt ingegeven, is de eerste link nymfomaantjes.nl, een sekssite. Hierna volgt een lange reeks, veelal obscure, forums, pornosites, contactadvertenties en zelfs gedichten. Dit bevestigt het vermoeden dat er veel onbegrip heerst en vooral een verkeerd beeld bestaat omtrent de term. Op de site sekswoordenboek.nl leren we dat experts het woord nymfomanie liever niet meer gebruiken, maar eerder spreken van seksverslaving. Volgens seksuoloog Gertjan van Zessen is het fenomeen te definiëren aan de hand van vier symptomen, namelijk: ‘Wanneer het seksuele verlangen als sterk en onbeheersbaar wordt ervaren; er negatieve en ernstige gevolgen zijn voor persoon en omgeving; pogingen het eigen gedrag te veranderen niet slagen; en als er sprake is van een structureel – niet tijdelijk – gedragspatroon.’
De zoekopdracht ’seksverslaving’ levert wel serieuze resultaten op. Het rijtje sites dat nu tevoorschijn komt, varieert van informatie- en voorlichtingsinstanties tot zelfhulpgroepen. De Stichting Nationaal Preventie en Informatie Buro Seksverslaving, is zo’n zelfhulporganisatie. Haar doel is ‘te werken aan bewustwording, herkenning en erkenning’ van het dwangmatig gedrag. De zeer uitgebreide site seksverslaving.nl biedt informatie, onderzoeksresultaten, adressen voor hulp en persoonlijke verhalen van verslaafden. Uit hun eigen enquête blijkt dat 79 procent van de respondenten ‘het risico loopt’ verslaafd te zijn. Hoe het Buro precies aan deze cijfers komt is niet geheel duidelijk, maar de uitkomst is niet verrassend aangezien de respondenten bezoekers van de Buro-site waren.

Homo en seksverslaafd

Dat seksverslaving meer is dan porno kijken en vaak masturberen, blijkt uit het verhaal van Mario, ‘homo en seksverslaafd’. Hij is een van de zeven mensen die hun ervaringen delen op de site van Buro Seksverslaving. Zijn leven is ‘verwoest’ door de dwangmatige behoefte aan seks. Duizenden anonieme seksuele contacten, voyeurisme, internetporno, exhibitionisme en masturbatie bepaalden zijn leven. Hierdoor raakte hij alles kwijt wat hij bezat, van vrienden tot zijn werk. Door torenhoge schulden, veroorzaakt door enorme telefoonrekeningen, verloor hij zelfs zijn huis. Het enige dat zijn verslaving hem heeft gebracht is een fikse verzameling geslachtsziektes. De oorzaak van al zijn problemen ligt volgens Mario in zijn jeugd, waarin hij ‘op allerlei manieren is misbruikt’. Om te ontsnappen aan de herinneringen, vlucht hij in het middel dat hij, naar eigen zeggen, al heel vroeg heeft aangeleerd om te overleven: seks. Dirk, een andere verslaafde, stilde zijn honger naar seks vooral door het bezoeken van hoeren. Hij vertelt: ‘Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat dacht ik alleen maar aan seks. Een sociaal leven had ik niet.’ Toen zijn vrouw achter zijn dubbelleven kwam, is hij hulp gaan zoeken en kwam hij uit bij de Sexual Compulsives Anonymous (SCA), een Vlaamse praatgroep voor seksverslaafden. Hij heeft zijn obsessie nu redelijk onder controle.
Behalve de SCA zijn er nog meer hulpgroepen voor seksverslaafden. De Sex and Love Addicts Anonymous bijvoorbeeld, organiseren regelmatig bijeenkomsten die enkel toegankelijk zijn voor leden. In navolging van de Alcoholics Anonymous hebben zij Twaalf Stappen en Tradities opgesteld die leden moeten helpen bij hun herstel. Behalve in Nederland is deze organisatie actief in onder andere België, Duitsland, Frankrijk, en Brazilië.

Rugpijn

Volgens deskundige Van Zessen komt seksverslaving weinig voor, al hangt het percentage sterk af van de gebruikte definitie: ‘Het zijn geen gebroken benen die simpelweg zijn te tellen.’ Zeker is dat jongeren eerder aan obsessief seksueel verlangen lijden dan ouderen. Of er veel studenten zijn die verslaafd gedrag vertonen is volgens Van Zessen lastig te zeggen: ‘Studenten doen nu eenmaal veel onverstandige dingen, maar meestal gaat dat gedrag over als ze de 25 zijn gepasseerd.’
De Rutgers Nisso Groep heeft in 2006 groot onderzoek gedaan naar overmatig seksueel verlangen. Hoewel de definitie volgens de Groep niet geheel duidelijk is – is er sprake van verslaving of obsessief gedrag? – zijn de uitkomsten helder. Volgens het onderzoek lijdt 5,4 procent van de Nederlandse mannen en 1,5 procent van de vrouwen aan overmatig seksueel verlangen. Dit zou betekenen dat aan de Radboud Universiteit 381 mannelijke en 159 vrouwelijke seksverslaafden studeren. Deze cijfers liggen in werkelijkheid waarschijnlijk hoger doordat het onder jongeren meer voorkomt. Al blijken laagopgeleiden meer last van dwangmatig gedrag te hebben dan hoogopgeleiden.
Een opvallende uitkomst is dat het onder ‘etnische minderheidsgroepen’ significant meer voorkomt dan onder autochtonen. Uit het onderzoek blijkt ook dat mensen die hoog scoren op overmatig verlangen meer porno kijken, vaker masturberen, meer verschillende partners hebben en meer aan betaalde seks doen. Ook hebben ze vaker anale seks en doen vooral vrouwen meer aan actieve orale seks. Mannen blijken meer problemen te hebben met hun seksbeleving dan vrouwen. Dit uit zich in lichamelijke klachten zoals hoofdpijn, rugpijn, slapeloosheid en psychische klachten als zenuwachtigheid en somberheid. Vrouwen lijden ook aan de psychische problemen, maar hebben minder last van lichamelijke ongemakken.
Hoewel er veel hulpinstanties zijn en de klachten van overmatig seksueel verlangen zeer problematisch kunnen zijn, heeft slechts een op de vijf mensen behoefte gehad aan professionele hulp en heeft 10 procent daadwerkelijk contact gehad met hulpverlening.

Denkfout

Enerzijds ontkent Van Zessen dat seksverslaving een ziekte is: ‘Mijn ervaring is dat het uiteindelijk meer een denkfout betreft dan een werkelijke verslaving. De patiënt kan zich niet verschuilen achter een ziekte of aandoening. Dat is moeilijk te accepteren.’ Aan de andere kant spreekt Buro Seksverslaving van een ‘progressieve ziekte die niet kan worden genezen, maar wel tot staan kan worden gebracht.’ Mario ervoer beide kanten: ‘Therapeuten ontkennen de ziekte massaal. Ze noemen het dwangmatig gedrag en zeggen dat er van een ziekte geen sprake is. Seksverslaving is een groot probleem dat wordt ontkend in Nederland. Ik noem het een ziekte, omdat het mij enorm schaadt en me niets positiefs brengt.’ De waarheid zal wellicht ergens in het midden liggen.

Rinnooy Kan: ‘Ga naar het buitenland’

Henk Strikkers — Wed, 01 Sep 2010 13:09:09 +0000

Wij hebben maandag genoten van de opening van het academisch jaar van de Radboud Universiteit. De belangstelling was ietwat tegenvallend, maar dat kan ook komen doordat de studenten het advies van de vorige openingsspeech ter harte namen en inmiddels in den vreemde studeren. Voor alle vijftienduizend Nederlandse studenten die dat doen, werd het academisch jaar vandaag per video geopend door Alexander Rinnooy Kan, voorzitter van de Sociaal-Economische Raad.

In de videoboodschap is hij duidelijk: ‘Nederland kan als kenniseconomie alleen maar overleven als we internationaal excelleren. Daar hebben we studenten voor nodig, die als toekomstige werknemers en ondernemers in Nederland, die weten wat er in het buitenland te doen is en die zich realiseren dat daar veel kwaliteit te halen en te winnen is.’ Bovendien riep hij iedere student die twijfelt over een kort buitenlandverblijf op om die droom vooral na te streven, omdat het een goede manier is om jezelf en Nederland te ontwikkelen.

Zijn volledige speech is hieronder te zien.

Studenten lokken toeristen naar Nijmegen

Mart Waterval — Wed, 01 Sep 2010 12:10:05 +0000

Waar er vaak veel wordt geklaagd over de luidruchtigheid van studenten, ondervindt de stad Nijmegen ook veel positieve gevolgen aan de aanwezigheid van een grote studentenpopulatie. De aanwezigheid van studenten is namelijk positief voor het toerisme in onze studentenstad, zo blijkt uit een onderzoek van het Amsterdamse bureau LAGroup. De levendige en bruisende sfeer wordt door de toeristen in Nijmegen namelijk gekoppeld aan de aanwezigheid van de vele jongeren in de stad.

Het bureau heeft achttien grote steden in Nederland onderzocht. Nijmegen eindigde op een nette, met Groningen gedeelde vierde plaats. Onze stad dient slechts Maastricht, Amsterdam en Den Bosch voor zich te dulden. Elke vier jaar wordt de mening van bezoekers en stadsbewoners over de aantrekkingskracht op steden onderzocht. Onderzoekster Birte Querl is verrast over de hoge positie van de studentensteden, en het jonge, positieve imago van Nijmegen springt speciaal in het oog. ‘Toeristen waarderen de bruisende sfeer in studentensteden. Ze geven aan dat er altijd wel iets te beleven valt. Dan wijzen ze op de vele terrasjes en het uitgaansaanbod.’ Naast het positieve imago blijkt de Keizerstad ook een van dé belangrijkste evenementensteden. Na Amsterdam bezet Nijmegen zelfs de tweede plaats.

Ha. Studenten hebben dus wel degelijk een positieve invloed. Misschien moet daar wat meer nadruk op worden gelegd, voordat over wordt gegaan op drastische maatregelen als weigering van studenten in bepaalde wijken.

Vision – aus dem Leben der Hildegard von Bingen: niet doen

Ateke Willemse — Wed, 01 Sep 2010 11:48:28 +0000

Plot:
Het is de laatste dag van het vorige millennium en de wereld zal vergaan. Tot grote verbazing van de angstige, streng gelovige Middeleeuwers brengt God hen echter weer een nieuwe dag. Het is in deze tijd dat een jong Duits meisje, Hildegard von Bingen (1098-1179), haar intrede doet in een gemengd Benedictijns klooster. Dit geschenk van God, zoals ze ook wel bekend staat, wordt opgevoed door een liefdevolle non met zelfkastijdingsnijd. Als haar voogd overlijdt, wordt Hildegard verkozen tot de nieuwe abdis. Ze slaat een andere weg in: een van kruidengeneeskunde en muziek als medicijn tegen ziekte, een van filosofische wijsheden, een die breekt met de strenge kledingvoorschriften binnen de kerk. Dit wordt haar niet door iedereen in dank afgenomen. Daarom richt ze met de steun van God, die zich al sinds haar jeugd aan haar zou openbaren, een eigen klooster op. Spannend? Nee.

Plus:
Het is lastig om een pluspunt te verzinnen bij een film waarbij je het liefst meteen weg zou willen lopen. Ik ga het dan ook niet doen.

Min:
Sommige films grijpen je meteen bij de strot, maar Vision behoort op geen enkele manier tot deze categorie. De karakters spreken niet tot de verbeelding, de kostuums – met name de verzameling aan gekke hoedjes – zijn belachelijk, onderlinge jaloezie lijkt voornamelijk op verborgen erotische lusten te wijzen en een spanningsboog is volledig afwezig. Het acteerwerk is bovendien zo geforceerd dat het lijkt alsof een groepje amateurs het leuk vond om zich te verkleden en het resultaat vervolgens op beeld is vastgelegd.

Dus:
Zomaar een greep uit de dingen die interessanter zijn dan het zien van deze film: schoonmaakdoekjes halen bij de Zeeman, de kattenbak verschonen, een klef bosje lange haren uit het doucheputje verwijderen, bedenken wat je vanavond nu eens zal gaan eten, je moeder bellen. Kortom, je kunt wel wat beters doen.

Film: Vision – aus dem Leben der Hildegard von Bingen
Regisseur: Margarethe von Trotta
Speelduur: 110 minuten
Genre: historisch kostuumdrama

Deze film draait vanaf 2 september in Lux. (Niet gaan!)

Student kan goedkoop naar Merleyn

Mart Waterval — Wed, 01 Sep 2010 07:52:39 +0000

Merleyn heeft een goed beeld van de rijkdom van de gemiddelde student, zo blijkt uit het volgende persbericht. ‘Het leven van de gemiddelde student is loodzwaar. Elke dag naar college, thuis studeren en dan ook nog verplicht mee doen aan allerlei sociale activiteiten. Daarnaast kosten die studieboeken ook nog een kapitaal en houdt je studiebeurs meestal eerder op dan de maand.’

Bij deze constatering laat de uitgaansgelegenheid het echter niet. Merleyn organiseert namelijk de zogenaamde ‘Student Offer Shows’ (S.O.S.). Studenten ontvangen tijdens deze shows, die doordeweeks plaatsvinden, liefst 50 procent korting. Van maandag tot en met donderdag volstaat een (geldige) collegekaart voor een entreeprijs die half zo hoog is als normaal. Er zit overigens wel een addertje onder het gras: de korting is alleen aan de deur te verkrijgen. Als je dus hoe dan ook zeker wil zijn van een entreebewijs, zul je alsnog online een ticket moeten bestellen, zonder de S.O.S.-korting dus.

De volgende concerten zijn de komende tijd met studentenkorting te bezoeken:
wo 8 sep The Depreciation Guild
wo 15 sep Fang Island
do 16 sep Gama Bomb + Crocell
wo 22 sep Mr. Quintron & Miss Pussycat + Fredovitch One Man Band
do 30 sep Perquisite (try-out show)
wo 6 okt Earl Greyhound
wo 27 okt Master Musicians of Bukkake
do 4 nov The New Wine
wo 10 nov We Have Band
do 18 nov Woost
wo 24 nov Ty Segall

NS strijdt wanhopig voor behoud studenten-OV

Mart Waterval — Tue, 31 Aug 2010 14:36:19 +0000

Jarenlang kunnen wij studenten al gebruikmaken van het ‘gratis’ OV-jaarabonnement, dat via de studiefinanciering verkregen wordt. Er bestaat nu echter de mogelijkheid dat in een komend regeerakkoord deze luxe afgeschaft gaat worden, tot grote angst van de Nederlandse Spoorwegen (NS). Aan de studenten heeft het bedrijf immers een grote schare vaste treinreizigers en het is dus financieel zeer aantrekkelijk een langdurig verdrag af te sluiten met het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen (OCW). Zeker na de privatisering van de NS kon het bedrijf slechts tevreden zijn over het OV-jaarabonnement voor de studenten.

Nu de kans bestaat dat het kabinet Rutte-I sterk bezuinigt op openbaar vervoer, zou de NS wel eens financieel in de problemen kunnen komen, omdat afschaffing van het OV-jaarabonnement voor studenten nadrukkelijk tot de mogelijkheden behoort. Binnenkort zou het contract met het Ministerie van OCW immers verlengd moeten worden, precies de reden waardoor het voor de nieuwe regering aantrekkelijk is om het gratis OV-abonnement voor de studenten af te schaffen. Inmiddels onderzoekt het spoorwegenbedrijf wanhopig of er binnen het hoger onderwijs partners kunnen worden gevonden om te demonstreren tegen de dreigende acties. Alleen in opstand komen, zou immers de indruk kunnen wekken dat het bedrijf slechts opkomt voor het eigenbelang, wat averechts werkt. De NS hoopt nu via het hoger onderwijs de strijd los te kunnen laten barsten, om daarna zelf het conflict om te kunnen laaien.

Dus als jij nog bij je ouders woont, laat je horen. Als jij je op het Binnenhof vertoont, komt de NS binnen no time in actie. Bij de NS is immers alles goed georganiseerd.

Zweedse universiteiten barsten uit hun voegen

Henk Strikkers — Tue, 31 Aug 2010 12:00:26 +0000

Dwars, de jongerenafdeling van GroenLinks, pakte gisteren uit met een tentenkamp om op een ludieke wijze de enorme kamernood aan de kaak te stellen. Wat hier als veredeld grapje werd opgezet, is op de Universiteit van Stockholm bittere ernst. Daar wonen sinds afgelopen zondag zeventig ‘dakloze’ studenten in een tentenkamp.

De internationaal coördinator van de Universiteit van Stockholm, Kyle Verboomen, zag hierin de enige oplossing voor de grote aantallen nieuwe studenten die Stockholm dit jaar weten te vinden. Net zoals Nederland, heeft ook Zweden te maken de afgelopen jaren met recordaantallen inschrijvingen voor het hoger onderwijs. Vanwege de grote afstanden vertrekken bovendien alle studenten vrijwel direct naar de stad van de universiteit waar ze studeren. Overbodig is te melden dat de kamernood gigantisch is.

Ondertussen wordt door de eerstejaars grof geld betaald om te couchsurfen bij de gelukkigen die wel een kamer wisten te bemachtigen. Oscar Lavelid, vice-vice-voorzitter van de Stockholmse studentenverenigingenkoepel, roept nu iedereen op om sofa’s, bedden en stukken kamer te verhuren zodat de tentenkampen zo snel mogelijk kunnen worden afgebroken. Mochten eerstejaars in Nijmegen ook zoveel problemen hebben als hun Zweedse lotgenoten, dan staat hier nog een fatboy en een bank tot hun beschikking. Tegen een schappelijk prijsje natuurlijk.