ANS-Online

Capaciteitsproblemen nopen tot rigoureuze maatregelen bij het Universitair Sportcentrum. De door velen geliefde sportkaart wordt aanzienlijk duurder. Zet het sportcentrum de student buitenspel?

Tekst: Koos ten Bras

Studenten die volgend jaar willen gebruikmaken van de faciliteiten van het Universitair Sportcentrum (USC) moeten diep in de buidel tasten. Afgelopen jaar konden studenten zich voor minder dan zeventig euro in het zweet werken. Als de huidige plannen doorgaan, gaat de sportkaart vanaf volgend studiejaar 230 euro kosten.
Vier jaar na de opening van het nieuwe sportcomplex kampt het USC met flinke capaciteitsproblemen. ‘Daarvoor zijn twee oorzaken aan te wijzen’, vertelt Rob Kuppen, directeur van het USC. ‘Enerzijds zijn er te weinig financiële middelen beschikbaar voor de nodige uitbreidingen. Anderzijds is er een groep gebruikers in het sportcentrum die vaak sportplekken bezet houdt zonder daar gebruik van te maken. Helaas zijn dat bijna altijd studenten.’ In samenwerking met de Nijmeegse Studenten Sport Raad (NSSR) heeft het USC besloten om een fikse prijsverhoging voor studenten door te voeren. ‘Op deze manier blijven alleen fanatieke en enthousiaste sporters over. Met het extra geld dat vrijkomt kan het USC zowel kwantitatief als kwalitatief worden verbeterd.’

Prepaid sportkaart
De prijsverhoging veroorzaakt een flinke deuk in het imago van de studentsport belangenbehartiger NSSR, die dit jaar zijn tiende lustrum viert. Elke student met sportkaart is automatisch lid van de NSSR. Het vertegenwoordigt zowel de belangen van de individuele sporter als van de studentensportverenigingen. Bas Franssen, voorzitter van de NSSR: ‘Het is heel zuur dat dit juist bij ons vijftigjarig bestaan moet worden doorgevoerd. Het was een moeilijke afweging, maar het kon echt niet anders.’ Thijs van Biljauw, studentmedewerker van het USC, reageert een stuk laconieker: ‘Fervente sporters zullen blijven komen. Die paar mensen die alleen na een stapavond hun bierzweet uit de poriën rennen op de loopband kunnen net zo goed rondjes door het bos joggen.’
Naast een prijsverhoging verandert ook de opzet van de sportkaart. In plaats van een ongelimiteerde sportkaart wordt een prepaid variant geïntroduceerd. Elke sport kan worden ‘ingekocht’ tegen een van tevoren bepaalde hoeveelheid punten. Op een sportkaart staan 125 sportpunten. Daarmee kan voor ongeveer drie cursussen worden ingeschreven of kunnen ruim honderd ticketuren worden afgeboekt.
Een jaar hockeyen kost op deze manier vijftig sportpunten en voor twee credits per keer kan worden gefitnest. ‘Op deze manier kan vraag en aanbod veel gemakkelijker op elkaar worden afgestemd’, licht Kuppen toe. ‘Squashen in het USC is erg populair. Door hier bijvoorbeeld vijf sportpunten per keer voor te vragen is de kans dat een vrije baan wordt gevonden veel groter.’ Gelukkig kunnen de sportkaarten worden opgewaardeerd. Al is het nog niet bekend wat een mogelijke upgrade moet gaan kosten.
Het mes snijdt aan twee kanten. Als iemand zich heeft ingeschreven worden de punten sowieso afgeboekt of diegene nu komt of niet. Strategisch een baan reserveren en maar zien of je er gebruik van gaat maken, is er op deze manier niet meer bij.

Leegloop
Bij de studentensportverenigingen wordt verontwaardigd gereageerd op het voorstel. Hockeyclub Apeliotes ziet de bui al hangen. Dit jaar was het voor Apeliotes haast onmogelijk om de herenhockeyelftallen te bemannen. Een oud-voorzitter van de hockeyclub: ‘Door deze maatregelen kunnen we beter de hele vereniging verhuizen naar hockeyclub Nijmegen. Ze hebben daar in ieder geval een gezellig clubhuis in plaats van die bierloze blokhut waar we het nu mee moeten doen.’
Roeivereniging Phocas maakt zich minder zorgen. ‘Geld genoeg’ is het antwoord van het bestuur. De bezuinigingen die de roeiclub de afgelopen jaren doorvoerde blijken nutteloos nu de Gemeente Ubbergen geen toestemming geeft voor de bouw van een nieuw botenhuis. ‘In de twintig jaar dat we aan het sparen zijn voor de plannen bij het Ubbergs Meertje, hebben we een kapitaal vergaard. De leden compenseren we wel met de rente die we over dat bedrag ontvangen.’
De vraag rijst welke rol de NSSR in de plannen heeft vervuld. Het wanbeleid van de raad is vooral de grote sportverenigingen al jaren een doorn in het oog. De inspraak van de verenigingen is zeer beperkt. ‘Geld was vaak al uitgegeven voordat de begrotingen op tafel lagen’, aldus de oud-voorzitter van Apeliotes. Schertsend wordt daaraan toegevoegd: ‘Het is te vroeg om te spreken van een causaal verband, maar voor wie wil generaliseren: een derde van het bestuur is afkomstig van het hbo.’

Kreeftensoep en eendenpaté
Het bestuur van het USC is optimistisch over de metamorfose van de sportkaart. Kuppen: ‘Volgend jaar sporten bij het sportcentrum kost de student nog steeds maar een maand studiefinanciering. Als iemand semiprofessioneel wil hockeyen of fanatiek een andere sport wil bedrijven blijven ze van harte welkom.’ Over de gevolgen van de vernieuwingen voor kleine sportverenigingen als studentenfrisbeevereniging Bfrisbee2’s is hij kort. ‘Frisbeeën doe je maar op het strand. Daar is het ook voor bedoeld.’
Een leegloop van het sportcentrum wordt door het USC niet verwacht. Er zijn goede contacten met bedrijven die maar al te graag gebruik willen maken van de faciliteiten. Naar het schijnt heeft het managementteam van een grote sponsor interesse getoond in het Gymnasion als plek om ‘af en toe een balletje squash te slaan’. Om bedrijven binnen te halen past het USC het sportaanbod aan. Cursussen nordic walking en extra fitnessuren voor grote sponsoren zullen de eerste veranderingen zijn.
Er is al een toezegging van een advocatenkantoor om hun jaarlijkse hockeytoernooi te organiseren op de universitaire velden. Kuppen: ‘Daar kan de sportkantine dan goed op inspelen. In plaats van panini’s voor een paar euro kan een aansluitend buffet met een verfijnde kreeftensoep en broodjes eendenpaté in het Sportcafé worden opgediend.’

Kom in actie tegen deze belachelijke maatregel. Teken hier de petitie.