Enerzijds Anderzijds

Redactie

De stelling van deze maand: Het faciliteren van vreemdgaan is moreel verwerpelijk

Tekst: Saskia Verheijden

Dit artikel verscheen eerder in de februari-ANS

‘Als mijn man eens zou weten wat ik nu doe...’, klinkt een zwoele vrouwenstem in de reclame op televisie. Tv-kijkers worden tijdens ieder reclameblok aangemoedigd om vreemd te gaan: ‘Mis jij de spanning in je relatie? Of gewoon zin in een spannende flirt? Schrijf je dan nu in.’ Websites als Second Love, datingsites voor getrouwde mensen, geven je de mogelijkheid anoniem op zoek te gaan naar een spannende affaire, hoewel een scheve schaats rijden in de Nederlandse samenleving doorgaans niet wordt geaccepteerd. Volgens voorstanders is het plegen van overspel voor veel mensen een manier om hun relatie te redden. Tegenstanders vinden het een kwalijke zaak dat er geld wordt verdiend aan iets dat mensen kan kwetsen. Is vreemdgaan promoten een schandelijke zaak of moet iedereen het gewoon zelf weten?

Erik Drost, medeoprichter van Second Love
‘Ik vind het faciliteren van vreemdgaan niet ethisch onverantwoord. Overspel verergert relatieproblemen niet, maar neemt juist de druk en frustratie weg. Na verloop van tijd zitten veel mensen binnen hun relatie in een sleur, waardoor ze niet tevreden zijn. Door de alledaagse drukte vergeten zij hun partner en worden er geen complimenten en aandacht meer gegeven. Vaak zijn dit soort relatieproblemen niet meer op te lossen en is scheiden niet mogelijk vanwege financiële problemen of de zorg voor de kinderen. Ook schamen mensen zich wanneer ze een slechte relatie hebben. Op Second Love kunnen zij een gelijkgestemde vinden die ook in een dergelijke situatie zit. Voor deze mensen is er vaak niets mooiers en zij kunnen zo hun relatie redden. ‘Onze website is opgericht om te voorzien in behoeftes die je dagelijks op straat ook tegenkomt. We zagen vaak mensen die aan het flirten waren. Daar was nog geen site voor, dus hebben wij die opgericht. Het beeld van veel mensen is te gefocust op het vreemdgaan, terwijl 60 tot 65 procent van onze leden niet eens op date gaat en alleen op zoek is naar virtuele spanning en complimentjes. ‘Ik denk niet dat door reclame te maken voor onze website de drempel om vreemd te gaan wordt verlaagd. In de trein praat en flirt ook iedereen met elkaar. Als je het onmogelijk wil maken om vreemd te gaan, moeten er aparte werkplekken en bussen voor mannen en vrouwen komen. Iedereen die behoefte heeft aan aandacht van een ander vindt die toch wel. Ik denk zelfs dat het beter is om deze aandacht online te vinden dan in je kennissen- of vriendenkring. Dan wordt het lastiger om het anoniem te doen. De een gaat tennissen om zijn ei kwijt te kunnen en de ander gaat op Second Love. Misgun je hen het geluk?’

Evert van der Zweerde, hoogleraar Politieke filosofie aan de Radboud Universiteit en directeur van het Centrum voor Ethiek
‘Het is een slechte zaak om vreemdgaan te faciliteren, want het is een vorm van bedrog. Websites als Second Love spelen heel erg in op de angst om betrapt te worden. Hier kun je stiekem iets doen dat normaal eng of riskant zou zijn. Als mensen vreemdgaan terwijl hun partner ervan op de hoogte is, vind ik het geen vreemdgaan meer. Ik denk bovendien dat mensen het erger zouden vinden als hun partner vreemdgaat via een website dan dat het in real life zou gebeuren. ‘Ik ben er niet blij mee dat ondernemers virtueel vreemdgaan aanbieden. Ook al is vreemdgaan niet strafbaar meer, het is wel moreel laakbaar. Ik vind niet dat je aan dit soort dingen geld moet verdienen en ze zo makkelijk aan moet reiken. Dan zou ik ook een cursus legaal dieren mishandelen kunnen beginnen. Vreemdgaan lijkt via Second Love steeds laagdrempeliger te worden. Wat mij betreft is dat het probleem van zulke organisaties. Waar mensen bang voor zijn, namelijk dat iemand er achter komt, wordt door deze websites netjes afgedekt. Daarentegen lijkt het misschien zo dat Second Love zorgt voor discretie, maar alle communicatie die via hun site loopt, wordt ergens opgeslagen en kan de privacy van de gebruiker niet waarborgen - terwijl dat bij ‘klassieke’ vreemdgaanafspraken vaak niet het geval is. ‘Reclame maken voor websites als Second Love vind ik dubieus. Reclame op tv kun je volgens mij zien als een etalage: alles dat daarin staat mag je vrij kopen. Hierdoor zijn veel mensen geneigd te denken dat overspel plegen normaal en sociaal aanvaardbaar is. De eventuele twijfels, bedenkingen of morele bezwaren die je daarbij hebt, worden dan weggenomen. Dat mensen nou eenmaal vreemdgaan, betekent niet dat dat mag worden aangegrepen om er geld aan te verdienen.’