Rechte Raap: Kim Jong-Cantus

Redactie

Rick Sanders praat er niet omheen. In zijn columns schrijft hij over de actualiteit, de universiteit en het studentikoze. Recht voor zijn raap, met een knipoog en soms wat sarcasme.

Tijdens de introductie doolde ik over de campus. Terwijl ik de lokale hangdocenten naast het Mercatorpad begroette hoorde ik achter een heuvel luid gezang. Mijn interesse was gewekt, en zodoende kroop ik over de heuvel om dit engelengezang aan te horen.

Kameraden, wat een glorieus feest was dat! Na het bestuderen van het cantusbestuur kwam ik erachter dat het hier om een samenwerking ging van studentenverenigingen en de universiteit. Alleen goden kunnen zoiets prachtigs op touw zetten. Dan heb je het gemaakt in het leven.

Alle kindertjes schreeuwden hun longen uit hun lijf. Io Vivat! Ik verstond er niks van. Gelukkig functioneerde mijn ogen des te beter. In een hoekje zag ik twee meisjes staan met een spandoek. “Geen drankfestijn op het Erasmusplein”, las het. Ze voerden braaf protest. Hoe durven ze te rebelleren tegen dit fantastische ‘zangfestijn’. Volgens een woordvoerder van de universiteit is de cantus immers géén drankfestijn. Wie zijn zij om hieraan te twijfelen?

Bij een cantus gaat het niet alleen om heel veel drinken, maar om heel veel drinken én heel veel zingen. Het is fantastisch dat onze universiteit assisteert met de organisatie van een grote campuscantus, want dan kan het potentiële drankmisbruik van rebellen onder controle worden gehouden. Wat slim!

Kameraden, hoe deze protesteerders werden afgevoerd was uitstekend. Drie mannen in zwarte, professioneel ogende pakken marcheerden naar deze brute rebellen toe en begeleidden ze naar de uitgang. Daar werd volgens protocol een foto van hun paspoorten gemaakt. Dat dat wettelijk dubieus was is irrelevant, want de corona moet ten alle tijde ongestoord kunnen zingen. Wat voor een schitterende universiteit ben je wanneer je niet vrij je mening mag uiten door middel van zang?

Hoera, het feest was gered. Hoera voor het vrije woord! Hoera voor het immer prachtige BOS en de geliefde leiders van de universiteit, de grootste universiteit die ooit heeft en zal bestaan. Prosit!