Rechte Raap: Studentscholier

Redactie

Rick Sanders praat er niet omheen. In zijn columns schrijft hij over de actualiteit, de universiteit en het studentikoze. Recht voor zijn raap, met een knipoog en soms wat sarcasme.

Eind augustus is een goede tijd om in de Nijmeegse kroeg te staan. Dankzij de introductie kost een bekertje gerstenat of druivensap een prikkie. Dat is altijd fijn natuurlijk.

Op een introductieavond stond ik in een willekeurige studentenkroeg gezellig te kletsen met vrienden. Op de lage prijzen na was alles normaal: het lokale kroegmeubilair was aanwezig, Hollandse hits knalden uit de speakers en twee rare kerels stonden in een hoek vreemd te dansen. Gemakshalve noemde ik ze Carlton en Napoleon Dynamite, gezien hun choreografische kunde.

Alles was goed, totdat een piepstem achter mij riep: 'Ik wil graag één sjoes, drie diesel en een warme melk, beste barman!'.

Nekharen stonden overeind, glazen vielen van schrik. Sjoes? Diesel? Warme melk?! Ik draaide mij om. Ik zag een paar tamme boerenzonen en wilde stadse meiden bij de bar staan. Ze leken wel rechtstreeks uit een album van Van Duin te komen.

Aan de andere kant van de duistere kroeg stonden een paar verenigingspikken gniffelend toe te kijken. Zij drinken immers ‘Bierrr’. Een paar derdejaarsstudenten keken om met grote ogen: wie bestelt wát nou? Mijn glas had ik nog stevig in de handen, mijn nekharen stonden niet overeind.

Dit waren overduidelijk kersverse nieuwe studenten. De jungle die het studentenleven heet is helaas onverbiddelijk. Vijf glazen spoelwater voor deze mensen. De verenigingspikken wreven al in hun vettige handjes. 'Sowieso gaan die errr van langs krrrijgen, ouwe! Dat heurt niet!', riep de alphabal. 'Ja, sowieso!', kirde zijn ballerige onderknuppels, die als een stel hyena’s om de groep nieuwelingen heen begonnen te lopen.

De barman joeg de pikken terug de hoek in en serveerde de sjoes, diesel en warme melk aan de groep. De derdejaars aan de bar slaakten een zucht. 'Die kereltjes nemen alles net iets te serieus.' In gedachte stemde ik in. Laat die nieuwe studenten toch lekker zichzelf zijn, dacht ik terwijl ik een slok bier nam.

Carlton en Napoleon Dynamite dansten de hele nacht door. Die deden gewoon hun eigen ding en trokken zich van niemand wat aan.