Ondertussen in: Palestina

Stel je voor: het is 23 mei, de eerste dag van de verkiezingen voor de studentenmedezeggenschap. Voor je het campusterrein mag betreden om naar college te gaan, moet je eerst langs de beveiliging om je te identificeren als student. Eenmaal binnen duik je midden in een grootscheeps campagnefestijn. Op het Erasmusplein staat Henk Bleker met een grote vlag om aandacht te zwaaien. Even verderop hoor je Jolande Sap en Diederik Samsom gezamenlijk politieke leuzen scanderen. Door de Thomas van Aquinostraat trekt een groep roodbroeken voorbij onder de bezielende leiding van Emile Roemer, terwijl van rechts een strijdbaar campagnelied gezongen wordt door Mark Rutte en zijn kornuiten.

Onvoorstelbaar? Wel voor de Nijmeegse universitaire verkiezingen, maar aan de Palestijnse universiteit in Birzeit is deelname van landelijke partijen aan deze verkiezingen heel gebruikelijk. Fatah, Hamas en een verzameling van kleine ‘democratische partijen’ streden onlangs ook op universitair niveau naar een overwinning. Hamas trok zich echter op het laatste moment terug, omdat studenten en docenten uit hun achterban te maken kregen met invallen van het Israëlische leger, die de partij als terroristisch beschouwt.

Lisanne verblijft in het kader van haar master Conflicts, Territories and Identities voor enkele maanden in Ramallah (West-Bank, Palestina) en deed vanuit daar verslag van de roerige verkiezingsperikelen rondom de studentenmedezeggenschap aan de Birzeit University. Hieronder lees je haar ervaringen van een uitzonderlijke politieke campagne rondom inspraak van studenten.

Studentenverkiezingen, maar dan anders

Tekst: Lisanne

Wie voor een langere periode in het buitenland verblijft, weet dat hij of zij vaak vreemd zal opkijken van de gebeurtenissen daar. Je bent je vaak niet (helemaal) bewust van het lokale nieuws en de lokale politiek, waardoor een plaatselijke feestdag of demonstratie onverwacht op je pad komt. Zelf verblijf ik voor een langere periode in Ramallah, van waaruit ik dagelijks naar het dorpje Birzeit ga voor mijn stage aan de plaatselijke universiteit. Waar ik er eerder al van opkeek dat Internationale Vrouwendag een extra dagje vrij inhoudt, keek ik de afgelopen week regelmatig verbaasd uit het raam van mijn kantoor. Optochten met vlaggen, muziek en leuzen trokken voorbij – en hoewel ik wist dat er studentenverkiezingen waren, had ik niet verwacht dat die op deze manier zouden worden aangepakt. Lees hier een verslag van de gebeurtenissen – vanuit het perspectief van een buitenstaander.

Controles aan de poort Na een kort ritje met een groepstaxi kom ik elke ochtend even voor negenen aan op de universiteit. Twee tot vier portiers staan bij de poort alles in de gaten te houden, op het hek prijkt een bord ‘wapens verboden’. Maar al ruim een week zijn de controles aan de poort van de universiteit strenger dan anders: wie naar binnen wil moet een studentenkaart laten zien. Als stagiaire heb ik die niet, maar met een korte uitleg mag ik toch naar binnen. Na een paar dagen herkennen de portiers me en krijg ik een knikje als ik aan kom lopen: loop maar door, jij bent die intern bij het Media Development Center. Eenmaal op de campus merk ik de eerste dagen weinig van de verkiezingen, die blijken pas een week later gehouden te worden. Waarom de beveiliging is aangescherpt? Niet per se om de angst voor aanslagen of andere gekke grappen, waar velen misschien in eerste instantie aan zouden denken. Nee, en dit wordt me pas achteraf duidelijk, het gaat erom dat alleen studenten van de BZU (Birzeit University) hun stem uit kunnen brengen: corruptie is een populair middel om aan de macht te komen of te blijven, en met name Fatah (de partij van president Abbas) staat erom bekend hier gebruik van te maken. Fatah? Wat hebben die nu met studentenverkiezingen te maken? Thuis, aan de Radboud Universiteit in Nijmegen, doen slechts studentenpartijen mee: Akku, asap en Siam zijn de grootste spelers. Zij hebben met de plaatselijke Nijmeegse politiek weinig van doen, laat staan met de provinciale of landelijke. Partijen focussen zich op kwesties binnen de universiteit, maken zich hard voor de rechten van de student, en dat is het wel zo’n beetje. Heel normaal in Nijmegen en andere studentensteden: op deze manier blijven de verkiezingen een interne aangelegenheid van de universiteiten. In Palestina is dit blijkbaar niet zo. Op dinsdag neemt Hamas de straten op de campus over, op woensdag is het de beurt aan Fatah. Kleinere partijen, samen te voegen onder de noemer ‘democraten’, zijn ook aanwezig maar maken geen kans op de overwinning. Hamas lijkt hiervoor vooraf favoriet: na een afwezigheid van drie jaar wordt de rentree van de partij groots aangepakt met optochten, pamfletten en vooral veel groene vlaggen (groen is de kleur van Hamas, geel van Fatah en rood van de democratische fracties). Waarom de partij eerder niet meedeed? Ook deze verklaring is er een die je in Nederland niet snel zult horen: in de afgelopen jaren is het Israëlische leger regelmatig huizen binnengevallen van verkiesbare Hamas-leden. De partij wordt door Israël als een terroristische organisatie beschouwd. Om de veiligheid van deze personen te garanderen is de partij de afgelopen jaren gezwicht voor de macht van het Israëlische leger.

Debatteren De laatste dag voor de verkiezingen staat in het teken van debatteren: lessen worden ingekort of ze vervallen om studenten de gelegenheid te geven de debatten te volgen. Of is aanwezigheid verplicht? In de lunchpauze neem ik met een collega een kijkje bij het debat: de parkeerplaats die voor de gelegenheid is ingericht als politieke arena staat vol met studenten. Op een podium doen de lijsttrekkers van de verschillende partijen hun pleidooi en gaan ze met elkaar in discussie. Helaas is ons Arabisch te slecht om er ook maar een woord van te verstaan, voor ons is het inhoudelijk dus niet zo interessant. Het evenement doet me wel even denken aan mijn eigen universiteit in Nederland: ik heb bij de Nijmeegse studentenverkiezingen nog nooit zo’n levendig debat met zo’n grote opkomst gezien. Ik heb zelfs in de afgelopen vijf jaar nog nooit mijn stem uitgebracht op een van de partijen, het zegt me allemaal niet zoveel. Gezien de opkomst en het gejoel van het publiek lijken de verkiezingen hier veel meer los te maken bij de studenten. Misschien speelt hier ook een rol dat landelijke partijen aanwezig zijn, het draait hier om meer dan alleen zetels in de student council. De uitslag van de verkiezingen zal een boodschap zijn naar de rest van Palestina en kan wellicht worden beschouwd als een peiling onder de jongeren op de BZU: hoe liggen de verhoudingen? Hamas, de partij die dus voor het eerst sinds drie jaar weer van plan is mee te doen, lijkt vooraf op een overduidelijke overwinning af te stevenen. Net als bij de laatste landelijke verkiezingen lijken de studenten hier een boodschap af te willen geven naar de huidige machthebbers van Fatah: we zijn de corruptie zat, er moet nu écht iets gebeuren. Tijd voor een nieuw geluid, lijkt men te denken: Hamas! Helaas zullen we nooit weten of Hamas ook deze studentenverkiezingen met overmacht zou hebben gewonnen. Ondanks schriftelijke garanties van de Palestijnse Autoriteit dat leden van Hamas dit jaar wel veilig zouden zijn, blijken er toch invallen te zijn geweest bij studenten die Hamas steunen. Om anderen niet verder in gevaar te brengen, trekt de partij zich op het laatste moment terug uit de verkiezingen. Hier blijkt opnieuw de machteloosheid van de Palestijnse Autoriteit: een schriftelijke garantie stelt niets voor, en ondanks dat Ramallah en Birzeit onder Area A vallen (wat wil zeggen dat de macht volledig bij de Palestijnse Autoriteit ligt) kon het Israëlische leger toch ongestraft de huizen van aan Hamas gelinkte studenten en docenten binnenvallen.

Verkiezingsdag: eerlijke overwinning? Op de verkiezingsdag zelf blijkt de opkomst met moeite (lees: door middel van omkoping en chantage) boven de vijftig procent uit te komen. Waarschijnlijk zien de studenten het nut van de verkiezingen niet meer in: de kleinere partijen, waarvan de democraten de grootste zijn, zullen nooit winnen van grootmachten Fatah en Hamas. Nu ook die laatste zich heeft teruggetrokken ligt de einduitslag van tevoren al vast. Fatah boekt inderdaad een overduidelijke overwinning. Naast de terugtrekking van Hamas blijken ook frauduleuze praktijken een rol te hebben gespeeld: er gaan op de campus geruchten dat het Fatah toch is gelukt mensen van buiten de universiteit naar binnen te smokkelen om op hun partij te stemmen. Bij Fatah mag dit uiteraard de pret niet drukken, en ’s avonds is het dan ook feest in de straten van Ramallah. De overwinning wordt gevierd met een optocht door de stad, waarbij de feestvreugde wordt benadrukt met schoten in de lucht en met claxons. De volgende ochtend zijn de vele vlaggen, pamfletten en andere posters van de campus verdwenen: nog een paar vlaggen hoog in de bomen getuigen van de verkiezingen van gisteren. Opvallend is dat van de vijf vlaggen die vanaf de openbare weg te zien zijn, er drie groen zijn: de kleur van Hamas.

Bron: http://maannews.net/eng/ViewDetails.aspx?ID=473412

 

Eline Huisman

Ondertussen in de Verenigde Staten

ANS-Online kijkt in het weekend over ’s lands grenzen en brengt je buitenlands studentennieuws. Deze week: Een oproep van Obama

President Barack Obama is in het verkiezingsjaar 2012 begonnen met een charmeoffensief voor studenten. In zijn wekelijkse videoboodschap roept hij het Amerikaanse congres op om de toegankelijkheid van het Amerikaanse hoger onderwijs niet in het geding te laten komen.

Het is niet verrassend dat Obama deze oproep doet. Afgelopen zomer werd bekend dat de studieschulden van Amerikaanse studenten de pan uitrijzen. Het bedrag dat geleend wordt aan studiebeurzen is in Amerika hoger dan het bedrag dat wordt geleend door middel van een creditcard. De totale studieschuld is inmiddels opgelopen tot meer dan een biljoen dollar. De rente op de leningen in de VS is op dit moment 6,8 procent. Dat is nogal een verschil in vergelijking met Nederland, waar DUO op dit moment een rentepercentage van nog geen anderhalve procent rekent.

Obama wil nu de de speciale onderwijsbelastingen voor de middenklasse vermeerderen, het aantal leer-werkbanen vergroten en ervoor zorgen dat de rente niet verder stijgt. Hij stuit daarbij op verzet van de oppositie, want de Republikeinen zijn tegen verdere onderwijssubsidiëring door de overheid. Obama's waarschijnlijke tegenstander bij de aankomende verkiezingen, Mitt Romney, liet eerder al weten geen heil te zien in een verdere steun voor studenten door de federale overheid.

Bekijk hieronder de videoboodschap van president Obama.

 

Erik

Ondertussen in: Canada

ANS-Online kijkt in het weekend over ’s lands grenzen en brengt je buitenlands studentennieuws. Deze week: ontspoorde studentenprotesten in Montréal

Ruim een jaar geleden berichtten we dat het collegegeld in de Canadese provincie Quebec jaarlijks worden verhoogd met 325 dollar. Nog steeds protesteren de studenten daar massaal, ook al zijn de collegegelden in Quebec het laagst van heel Noord-Amerika. De demonstraties beginnen langzamerhand te escaleren. Inmiddels staken vele studenten al ruim negen weken, zij weigeren naar de universiteit te gaan. Afgelopen woensdag kwamen de protesten tot een climax waarbij 76 studenten werden gearresteerd. De boosdoeners hadden vernielingen aangericht in een hotel en in een winkelcentrum, om later zelfs een pyrotechnische machine op straat te ontketenen.

Langzaamaan lijkt de steun van de bevolking te dalen. In reacties onder nieuwsberichten wordt de politie geroemd en worden de studenten belachelijk gemaakt. Toch probeert de lokale overheid studenten tegemoet te komen door middel van versoepeling van leningen. Studentenorganisaties noemen dit 'arrogant' en 'beledigend', de enige oplossing die zij zien is het stoppen van verhoging van collegegeld. Meerdere malen per week blijven zij demonstreren, aanstaande woensdag zijn zelfs twaalf verscheidene protestacties ingepland die tezamen twaalf uur moeten duren. Zij geven aan pas te willen stoppen tot al hun eisen worden ingewilligd.

 

Joeripisrat

Ondertussen in: Duitsland

ANS-Online kijkt in het weekend over ’s lands grenzen en brengt je buitenlands studentennieuws. Deze week: Horrorkelder in Keulen

Universiteiten proberen met man en macht zoveel mogelijk scholieren naar hun collegezalen te trekken. Een positieve beeldvorming is daarom essentieel. De Universiteit van Keulen heeft wat dat betreft iets goed te maken. In een kelder van het anatomische instituut aldaar werd namelijk een grote hoeveelheid lijken en kadavers gevonden. De menselijke en dierlijke overblijfselen waren bedoeld voor practica, maar verkeerden al in staat van ontbinding en hadden allang begraven moeten zijn. Van enkele stoffelijke overschotten viel de identiteit niet meer te achterhalen.

Een maand geleden werd onder een brug het levenloze lichaam van de leider van het anatomische instituut gevonden, de 66-jarige Jürgen Koebke. Hij had zichzelf met messteken om het leven gebracht. Volgens sommige media deden toen al geruchten over de wantoestanden in het instituut de ronde en kon Koebke de malaise bij zijn afdeling niet meer aan.

De wanorde is, naast een overduidelijk falende logistiek, waarschijnlijk een gevolg van de Duitse trend om het lichaam na de dood beschikbaar te stellen aan de wetenschap. Dit gebruik werd de laatste jaren snel populair nadat de regering de staatsfinanciering van begrafeniskosten schrapte. Het aanbod van stoffelijke overschotten is veel groter dan de vraag, waardoor universiteiten worden geconfronteerd met een te groot surplus aan lijken.

De gevonden menselijke restanten zouden in de laatste twee jaar zijn verzameld. Inmiddels zijn ze allemaal begraven.

 

Mickey

Ondertussen in: Hongarije

ANS-Online kijkt in het weekend over ’s lands grenzen en brengt je buitenlands studentennieuws. Deze week: kritiek op onderwijsplannen in Hongarije

Vier weken terug meldden we al dat in Hongarije studenten hard worden getroffen door maatregelen op het gebied van onderwijs. Het aantal studenten dat volledig gefinancierd wordt door de overheid daalt drastisch en collegegelden worden verhoogd. Daarnaast zijn afgestudeerden verplicht om tweemaal de lengte van hun studententijd te blijven werken in Hongarije. Dit is volgens de premier aldaar, Viktor Orban, compleet logisch. 'Mensen die van het geld van de belastingbetaler studeren, zouden een tijd thuis moeten blijven werken', stelt hij.

Inmiddels heeft het Hongaarse voorstel vele reacties teweeg gebracht. In Brussel heeft de Europees Commissaris van Onderwijs haar zorgen uitgesproken over de maatregelen. Volgens haar is het niet gezegd dat Hongarije door de maatregelen zal voldoen aan de door Europa gestelde onderwijsdoelen. Een voorbeeld van die doelen is het terugbrengen van de uitval naar minder dan 10 procent. De Hongaarse minister van Onderwijs stelt dat de maatregelen zijn genomen om de indruk te vermijden dat het land niet mee wil werken aan de door hen opgelegde doelen.

Er is meer weerstand. Tegenstanders menen dat de maatregelen te snel en zonder goede controle genomen zijn. Zsolt Rostovanyiv, rector van de Corvinus universiteit van Boedapest, laakt vooral de onduidelijkheid die er is ontstaan. Studenten weten niet meer waar ze aan toe zijn en universiteiten kunnen geen passende maatregelen treffen zolang niet duidelijk is welke studenten geld ontvangen en welke niet.

Inmiddels doen buitenlandse universiteiten al hun best om de Hongaarse studenten te trekken. Een voorbeeld is buurland Oostenrijk, waar studeren nog gratis is. Binnenkort zal duidelijk worden hoeveel jongeren de overstap naar het buitenland zullen maken.

 

Jozien

Ondertussen in Syrië

ANS-Online kijkt in het weekend over ’s lands grenzen en brengt je buitenlands studentennieuws. Deze week: studentenprotesten in Syrië

Het kan je niet voorbij gegaan zijn: de maandenlange protesten tegen het Syrische regime die uitgelopen zijn in een bloedige strijd tussen oppositie en aanhang van het regime van president Assad. Meer dan een kwart van alle doden die gevallen zijn sinds de protesten in maart 2011 begonnen, is student. Dat meldt de Unie van Vrije Syrische Studenten (USFS).

De unie heeft een campagne voor burgerlijke ongehoorzaamheid gestart waarin de 800.000 Syrische studenten worden opgeroepen de anti-regeringsprotesten actief te steunen. Op 8 februari postte zij een verklaring op Facebook waarin demonstraties, algehele stakingen op universiteiten en een boycot van bedrijven die het regime van Assad steunen werden aangekondigd. Daarbij worden studenten opgeroepen in het tweede semester te staken door niet deel te nemen aan colleges en sit-ins te organiseren, zodat universiteiten als uitvalsbases voor vredige demonstraties kunnen dienen.

Een woordvoerder van USFS verklaart: ‘Hogeronderwijsinstellingen en universiteiten in de wereld moeten druk zetten op hun overheden om morele en wettelijke verantwoordelijkheid te dragen voor het beschermen van het Syrische volk.’ Volgens de organisatie zijn academici niet alleen van belang in de protesten, maar ook om Syrische universiteiten te hervormen tot ‘bakens van wetenschap, rechtvaardigheid en vrijheid volgens internationale standaarden’ en vrij te maken van de veiligheidsdiensten en corruptie in het land.

Het actieplan van de unie heeft een eerste stap gevonden met een groot protest op de campus van de Aleppo Universiteit, in de tweede stad in Syrië. Een protest dat wederom uitliep op veel arrestaties door de veiligheidsdienst, zo maakten mensenrechtenorganisaties in het land bekend. De studenten werden met messen, kogels en traangras uiteen gedreven, waarna arrestaties en martelingen volgden.

Ondanks het hardhandig neerslaan van de protesten, hebben de studenten van Aleppo zich tot een doorlopende protestbeweging ontwikkeld die inmiddels als vuurlinie van de demonstraties geldt.

 

Eline Huisman

Ondertussen in Hongarije

ANS-Online kijkt in het weekend over ’s lands grenzen en brengt je buitenlands studentennieuws. Deze week: nieuwe omstreden wetten in Hongarije

Het rommelt al maanden in Hongarije. Sinds het aantreden van premier Viktor Orbán zijn er vele wetten doorgevoerd waar lang niet iedereen het mee eens is. Groot struikelblok voor de Hongaarse inwoners en de Europese Unie is de nieuwe grondwet, die onder andere de persvrijheid bedreigt. Daarnaast vreest men voor de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, de Hongaarse centrale bank en de nieuwe toezichthouder op de bescherming van data. Deze week werd duidelijk dat de EU sancties steunt tegen Hongarije.

Ook studenten worden getroffen door de nieuwe maatregelen van Orbán. Er werd net voor de kerst een nieuwe Education Bill aangenomen waarin de vrijheid van studenten wordt beperkt. ScienceGuide sprak vorige week met Dávid Kiss, bestuurslid van de nationale studentenvereniging HÖOK. Hij legde uit dat het om twee zaken gaat waar de studenten het niet mee eens zijn. De regering wil dat steeds minder Hongaren in de geesteswetenschappen studeren en duwen de studenten de technische studies in. Het geld dat naar de verschillende faculteiten zal gaan, is niet gelijk verdeeld. De sociale wetenschappen en management en economie zullen verdwijnen, aldus Kiss.

Daarnaast zijn de studenten boos om de verandering van de financiering van het hoger onderwijs. Vorig jaar waren er 50.000 studenten die volledig werden gefinancierd door de overheid. Nu zal dit getal dalen naar 35.000 studenten en 15.000 Hongaarse studenten zullen deels financiële steun krijgen. Dat is een flinke daling, maar er zit ook nog een addertje onder het gras waar de Hongaren mee te maken zullen krijgen. Studenten die de studiefinanciering krijgen, moeten een contract tekenen waarin zij beloven dat ze van de twintig jaar na afstuderen, minstens tien jaar in Hongarije blijven. Erg rooskleurig ziet de toekomst voor de Hongaarse studenten er dus niet uit.