Uit de Oude Doos: Is de paus een nicht?

Mickey

Iedere dag rakelt ANS in het kader van het jubileum herinneringen op door een artikel uit de archieven te plukken. Vandaag in de nostalgische rubriek: Ware liefde door Stichting Hellun Zelluf.

In de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw was de wereld in de ban van een tot dan toe onbekende ziekte, die merkwaardig genoeg vooral homo's trof. Grootschalige verspreiding van het aidsvirus bleek alleen te voorkomen door het gebruik van condooms. Dit was echter geen gewoonte in de toenmalige gayscene. Om de voorlichting over aids te verbeteren richtte presentator en zanger Geert Vissers samen met Marco de Koning in 1991 de Stichting Hellun Zelluf op. Deze organisatie streefde ernaar de voorlichting over aids te verbeteren en af te rekenen met het beeld van het zielige hiv-slachtoffer. Dit deden ze onder andere door het geven van semi-educatieve shows. Na het overlijden van Vissers in 1992 zette De Koning de organisatie samen met een groep enthousiastelingen voort.

In 1993 deed het theaterprogramma van Hellun Zelluf, 'de Ware Liefde Show', Doornroosje aan. ANS sprak na afloop van de show met Marco de Koning, alias Coby Genezijde. Het resultaat was een vrolijk interview met een belangrijke boodschap: 'Ik kan niet zo gauw komen op een nicht of pot die ik niet mag, maar de paus mag ik niet! Het is toch te gek dat hij het condoom verbiedt in deze tijd?'

Lees hieronder dan het volledige artikel uit de ANS van september 1993.

Is de paus een nicht?

Bevordering van een homo-cultuur in het aidstijdperk, dat is het doel van Stichting Hellun Zelluf. 'De Ware Liefde Show', een extravagante quasi-dating-show afgewisseld met acts, is hun laatste project. Mede-oprichter Marco de Koning alias Coby Genezijde praat over homo-cultuur, aids, nichtenhumor en anale seks. 'Wij zeggen: Hét doe je mét!'

Tekst: Alex Scheffer

Na afloop van de 'Ware Liefde Show' heerst er een gezellige chaos in de kleedkamer van Doornroosje. Een fotograaf van Vrij Nederland maakt een paar foto's van de cast, bestaande uit Bep von Zelluf, Vera Springveer en Coby Genezijde (de spelleidsters), Viola Violà (het aanprijsmeisje), Beestje Freek (de gewillige assistent), Eugène Hoochtepaert en Agneta Immergeil (de huishoudelijke staf). De stripteasedanseressen Loes en Natasja ontbloten braaf hun borsten voor de fotograaf, terwijl Jacques Herb nog een pilsje uit de koelkast pakt. In rustiger sferen vertelt Coby Genezijde (alias Marco de Koning) over de begintijd: 'Hellun Zelluf (Geert Vissers) en ik zijn in 1991 begonnen met gay-datings in de theatrale nachtclub 'Mazzo'. Toen we daar uit groeiden, besloten we echt theater te gaan maken. Het huidige theaterprogramma bevat zo'n zeventig procent amusement en dertig procent safe-sex-promotie. De stichting Hellun Zelluf streeft naar de bevordering van een homo-cultuur in het aidstijdperk. We doen dat in de vorm van modeshows, theaterstukken en de uitgave van boeken. De sociale kant is ook heel belangrijk: Wij stellen creatieve seropositieven en mensen met aids in de gelegenheid om nog iets te doen.'

Paul de Leeuw Bij de eerste Gay Dating Shows was de mediagenieke Hellun Zelluf het stralende middelpunt. Veel aandacht concentreerde zich op hem. De Koning: 'Geert was een hele pittige jongen, wat niet altijd wil zeggen dat iemand intelligent is, maar hij was dat wel. Uit respect voor hem zijn we na zijn overlijden doorgegaan met drie nieuwe spelleidsters: Coby, Bep en Vera, die al bekend waren van de cast. De meeste figuren, zoals de familie Von Zelluf, Beestje Freek en Viola Violà, heeft Geert verzonnen. Voor de Ware Liefde Show werken we samen met de toneelschrijver Ton Vorstenbosch voor de teksten en met Guus Vleugel voor de liedjes.' Stichting Hellun Zelluf houdt van het levenslied. Daarom komt Jacques Herb veelvuldig opdraven om zijn 'Manuela' ten gehore te brengen. De Koning: 'Camp is een belangrijk element van de show. Ja, god, wat is nichtenhumor? Dat is toch altijd een beetje het relativeren van het nicht-zijn en daar hoort camp bij. Travestie hoort er ook bij. In je jurkje voel je je vrijer en durf je meer. Kun je meer spelen. Zoals een ander weer in leer speelt of in rubber.' De Koning heeft een heleboel helden en dat hoeven geen travestieten te zijn: 'Ik ben erg geporteerd voor Margreet Dolman. Haar zachte kant vind ik erg leuk. Dame Edna vind ik juist weer leuk vanwege haar pittige kant. Quinton Crisp, de overleden filmster die vaak nichten speelde, bewonder ik ook. Dat zijn allemaal mensen met karakter. Mensen die het publiek kunnen uitdagen.' Wat vindt De Koning van Paul de Leeuw? 'Een schat. Lekker cynisch. Typisch een homo eigen om dingen te relativeren. Dat geeft kracht.' En Ien Dales? 'Dat is een goeie pot. Of je het nu met haar beleid eens bent of niet, het is een vrouw die ergens voor staat.' 'Ik kan niet zo gauw komen op een nicht of pot die ik niet mag, maar de paus mag ik niet! Of hij nou nicht is of niet. Het is toch te gek dat de paus het condoom verbiedt in deze tijd. Wie is er dan nog gek, zij of ik?' De Stichting Hellun Zelluf is momenteel bezig met een benefiet-actie om geld binnen te halen voor een multifunctioneel ligbad ten behoeve van de aidsafdeling van het AMC. De Koning: 'Het bad bubbelt, het is verstelbaar en speciaal gemaakt voor mensen die doorgelegen zijn. Het is gewoon een hele dure aanschaf en in deze bezuinigingstijd is daar geen geld voor. Zo'n bad kost met verbouwingen erbij wel 60.000 gulden.' Volgens De Koning moet er ook meer geld vrijkomen voor het aids-onderzoek. 'Veel meer. Als je toch hoort dat de heterofiele vrouwen de snelst groeiende groep vormen van mensen met HIV. Dat is een signaal, dat het een volksziekte wordt, maar waarom moeten we zo lang wachten! De nieuwste ontwikkelingen op het gebied van aids-onderzoek volg ik wel, maar altijd met heel veel scepsis. Het is al zo vaak gebeurd dat een kleine vooruitgang in de media terechtkomt als dé oplossing. Onderzoekers moeten heel voorzichtig zijn en mensen geen valse hoop geven. Ik hoop voor de korte termijn dat er medicatie komt waardoor je met AIDS kunt leven, net zoals met suikerziekte.

Anale seks De Stichting Hellun Zelluf is nooit te beroerd geweest om vooroordelen en vooronderstellingen in de eigen culturele kringen te ondergraven. In de show gebeurt dat door veel aandacht te besteden aan vragen over lesbo's en aids, door alle vormen van keurigheid op de hak te nemen en de discussie over het al dan niet aanvaardbaar zijn van anale seks aan te vatten. De Koning: 'Jaren geleden was de officiële richtlijn van WVC voor homo's: Niet neuken. Anale seks, dat mocht niet. Ik vind dat iedereen zijn eigen verantwoordelijkheid heeft tot hoever hij gaat. Wij zeggen dan ook bij onze safe-sekspromotie: "Hét doe je mét". Inmiddels is WVC ook teruggekomen van haar richtlijn.' Volgens De Koning maakt de homo-cultuur in Nederland op het moment een groeiproces door: 'Er is jarenlang sprake geweest van een soort drooglegging in tijden van oorlog. Daar bedoel ik het aids-tijdperk mee. Je ziet dat het nu ontzettend aantrekt.' De Stichting Hellun Zelluf kan er mede voor zorgen dat die ontwikkeling zich doorzet. Er zijn nieuwe plannen, nieuwe initiatieven en nieuwe programma's. De Koning: 'We gaan door met de theatershows en er komt een nieuwe serie dating-shows op de Amsterdamse kabel.' Daarnaast komt er binnenkort een boek uit: 'In memoriam Hellun Zelluf' is de titel.