Van papier naar pixel (2)

René van Stipriaan is verantwoordelijk voor het reilen en zeilen van de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (DBNL). De DBNL onderneemt, net als de UBN, digitaliseringsprojecten waarbij oude teksten worden verwerkt tot digitale tekstcorpora. Ook bij de DBNL worden nooit oude teksten kapotgesneden. Van Stipriaan zegt dat boeken die wel ontbonden worden, vaak ´ontdubbeld´ worden uit collecties van bibliotheken of bij antiquariaten worden opgekocht. ´Hierbij gaat het nooit om zeldzame drukken.´

De scans die worden gemaakt moeten met een tekstherkenningsprogramma worden bewerkt en daarna nog accuraat worden gemaakt. Van Stipriaan: 'Wij stellen ons niet tevreden met gescande pagina's, maar behandelen tekst als tekst.' Daarna kunnen er metadata aan de tekst toegevoegd worden. Als een stuk van Harry Mulisch verschijnt waarin W.F. Hermans wordt genoemd, dan komt dat op de pagina's van beide auteurs te staan.

Over het karakter van het boek heeft Van Stipriaan een bijzondere mening: 'Je hebt straks de keuze. Net als dat mensen nog steeds naar de bioscoop gaan, zullen mensen boeken blijven kopen. Misschien wordt het alleen meer een luxeproduct en kopen mensen het nadat ze de digitale versie hebben ingezien.'

 

Jozien

Studenten zonder rechten (1)

Het beleid ten aanzien van studievoortgang op de Rechtenfaculteit gaat drastisch veranderen als gevolg van mogelijke kabinetsplannen. Dit vernamen wij afgelopen weekend uit betrouwbare bronnen binnen de faculteit. Studentleden van de opleidingscommissie bevestigden de geruchten en konden ons meer vertellen over de reeds vastgelegde beleidsplannen.

De B-in-6 regeling gaat in de praktijk veranderen in een B-in-4 regeling. De bestuursnotitie getiteld Verbetering Studiesucces stelt dat tentamens van bachelorstudenten na vier jaar niet meer gelden als je een bachelordiploma wil aanvragen. Dat wil zeggen, voor de faculteit in Nijmegen. Het staat studenten wel vrij om naar andere steden te migreren met behoud van resultaten, mits de ontvangende universiteit deze studenten vrijstelling verleent voor behaalde tentamens in Nijmegen. Voor masterstudenten geldt eenzelfde stramien, met als enig verschil dat zij twee jaar krijgen voordat de ‘vrijstellende werking’ van hun vakken vervalt. Hierop zijn uitzonderingen beloofd maar niet uitgewerkt. De bacheloropleidingen Recht & Management en Recht & Economie, die vier jaar duren, vallen wellicht niet onder de uitzonderingen. Dat zou betekenen dat deze studenten nominaal moeten studeren om een bachelordiploma aan de RU te bemachtigen. Voor huidige studenten zal een overgangsregeling worden getroffen, al geldt ook voor deze dat ze slechts zijn toegezegd en niet uitgewerkt.

De studentleden van de opleidingscommissie geven aan bij monde van voorzitter Lotna Kleczewski zeer ontevreden te zijn met de genomen maatregelen. ‘Het zijn alleen negatieve prikkels. We hebben nu al het bsa, de langstudeerboete en dan komt dit er ook nog bij.’ De studentleden hebben een Facebookpagina opgericht waar studenten hun mening kunnen laten horen.

Medio deze week een reactie van decaan van de rechtenfaculteit Paul Bovend'Eert.

 

pieter.hengst

Van papier naar pixel (1)

Ons leven digitaliseert snel. Onze ogen wennen snel aan het lezen van digitale teksten en het is wachten op de tijd dat het boekenweekgeschenk alleen nog per e-book verschijnt. Puristen willen er liever niet aan, maar het is niet ondenkbaar dat de boekenkast volledig uit de woonkamers van lezers zal verdwijnen. Ook boekwinkels zijn hun bestaan in de toekomst niet meer zeker. Er ontstaan machines als de Espresso book machine, een apparaat dat een boek op aanvraag kan drukken en zo papierverspilling voorkomt.

Digitalisering van teksten brengt vele voordelen met zich mee voor het preserveren van oude teksten die door gebruik en de tand des tijds verloren dreigen te gaan. De methoden die dit vergt zijn binnen de literatuurwetenschap voer voor discussie. Overtypen van teksten is erg arbeidsintensief en kost dus veel geld. Scannen is een goedkopere oplossing, maar dan moet worden gewerkt met een tekstherkenningsprogramma en de foutmarge daarbij is groot. Daarnaast kan het bij scannen nodig zijn om boeken kapot te snijden en vooral bij oude werken ligt dit gevoelig. Volgens Johan van Wyngaerden, Afdelingshoofd Collectiediensten bij de Universiteitsbibliotheek van de Radboud Universiteit, heeft digitalisering vele voordelen voor onderwijs en onderzoek. 'Teksten die niet digitaal zijn verschenen, de zogenaamde non-born digitals worden op deze manier doorzoekbaar voor een breed publiek. Daarnaast kun je op deze manier teksten preserveren.' Toch begrijpt hij de bezwaren die er bestaan tegen het kapotsnijden van boekruggen om het digitaliseringsproces te versnellen. 'Oude boekdrukken zijn uniek en boekbanden zijn daar een belangrijk onderdeel van, de Koninklijke Bibliotheek ondervindt nog steeds problemen van een negatief persbericht hierover uit 2007. Daarom worden waardevolle werken in de UB Nijmegen handmatig ingevoerd, na een onderzoek naar de staat van het werk.' Van Wyngaerden ziet de toekomst van het gedrukte werk echter niet erg somber in: 'Gedrukte werken zullen blijven bestaan, alleen misschien niet meer in deze omvang.'

In het hele land worden verschillende projecten gestart om boeken te digitaliseren. Belangrijke instellingen die aan deze projecten werken zijn onder andere de Koninklijke Bibliotheek (KB) in Den Haag en de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (DBNL). Ook doet Google mee aan het scannen en doorzoekbaar maken van boeken.

Maandag zal op ANS-Online het tweede deel van deze leadstory verschijnen, een gesprek met René van Stipriaan van de DBNL.

 

Jozien

Goedkope studiealternatieven over de grens (4)

Met het oog op de aankomende bezuinigingen op hoger onderwijs, zoekt ANS deze dagen over de grens naar goedkope studiealternatieven. Wat kost colleges volgen in het buitenland en waar is het leven als student het goedkoopst? Eerder schreven we al over de kosten van studeren in Oost-, Noord- en Zuid-Europa. Vandaag kijken we in het afsluitende deel van dit vierluik naar de studiekosten in onze buurlanden.

Wanneer je voor het goedkoper volgen van je studie best over de Nederlandse grens wilt kijken maar liever niet te ver van huis gaat, zijn er bij verschillende buurlanden goede mogelijkheden die interessant zijn. Zoals eerder te lezen op onze website, zijn onder meer Duitsland en België inmiddels geworden tot een populair toevluchtsoord voor arme Nederlandse studenten. Is studeren in deze beide landen echt zoveel goedkoper? En wat kunnen de andere buurlanden ons bieden?

Wat betreft kosten voor het levensonderhoud zijn de verschillen tussen Nederland en onze buren gering. De besparingen liggen veeleer op het gebied van de studiekosten zelf. België is zeker voor de student met buitenlandvrees een aangename optie: dicht bij huis en mogelijkheid van Nederlandstalig onderwijs. Bovendien betaal je hier gemiddeld slechts 570 euro per jaar aan collegegeld. Ook in Duitsland betaal je minder collegegeld, hoewel de besparing een stuk minder groot is met een collegegeldbedrag van gemiddeld duizend euro per jaar. Iets minder voor de hand liggend zijn de studieopties bij onze buurlanden over zee. Toch is ook dat de moeite van het overwegen waard, want naast het voordeel van Engelstalig onderwijs betaal je in Schotland geen collegegeld. Ook in Ierland kun je gratis onderwijs volgen, hoewel dit slechts voor de bachelorfase geldt. Wat het Verenigd Koninkrijk betreft, zou de financiële overweging één moeten zijn vanuit de angst niet van je geld af te komen: Hier bedraagt het collegegeld sinds kort 11.500 euro per jaar.

Wil je meer weten over de exacte mogelijkheden en onmogeljikheden om te studeren over de grens? Op de website van Nuffic, de organisatie voor internationale samenwerking in het hoger onderwijs, vind je meer informatie en tips om je goed voor te bereiden.

 

Eline Huisman

Goedkope studiealternatieven over de grens (3)

Met het oog op de aankomende bezuinigingen op hoger onderwijs, zoekt ANS deze dagen over de grens naar goedkope studiealternatieven. Wat kost colleges volgen in het buitenland en waar is het leven als student het goedkoopst? Eerder schreven we al over de kosten van studeren in zowel Oost- als Noord-Europa. Vandaag kijken we in het derde deel van dit vierluik naar de studiekosten bij onze zonnige Zuiderburen.

Wanneer je het vakantiegevoel het liefst een heel collegejaar door vasthoudt, is je studie volgen in één van de Zuid-Europese landen natuurlijk het overwegen waard. Naast een beduidend hogere gemiddelde temperatuur maakt ook het doorgaans minder hoogstaande onderwijs een wijntje naast je studieboek geen onmogelijke combinatie. Studeren in deze regio is echter niet zonder uitdaging: slechts enkele opleidingen worden (gedeeltelijk) in het Engels aangeboden. Voordat jij je overhaast inschrijft voor een taalcursus zetten we de financiële verschillen tussen de landen op een rij.

Van de Zuid-Europese landen lijkt Italië de minst gunstige optie. Het levensonderhoud kost daar gemiddeld duizend tot vijftienhonderd euro per maand, tegenover ongeveer zevenhonderd tot duizend euro in Nederland. Het collegegeld is met achthonderdvijftig tot duizend euro goedkoper dan bij ons, maar gemiddeld hoog in vergelijking met de andere landen in de regio. Alleen Portugal kent een vergelijkbaar bedrag van negenhonderdvijftig tot twaalfhonderdvijftig euro per jaar. De kosten voor levensonderhoud zijn daar dan weer lager: maandelijks betaal je gemiddeld vijfhonderd euro. In Spanje kent men een interessant systeem. Hier betaal je per credit (ECTS), onafhankelijk van je studieperiode. De marge van collegekosten is dan ook breed: tussen de tweehonderdvijftig en dertienhonderd euro per jaar. De levenskosten zijn vergelijkbaar met die in Portugal. In Frankrijk is dat met zeshonderd tot negenhonderd euro per maand iets duurder, maar met een collegegeldbedrag van driehonderd euro is ook voor studenten het Franse leven weggelegd. De goedkoopste optie in Zuid-Europa is wellicht Griekenland. Naast lagere levenskosten dan in Nederland, is het volgen van een bachelor hier gratis.

Ben je wel nieuwsgierig naar goedkope studiealternatieven over de grens, maar wil je niet te ver van huis? Morgen sluit dit vierluik met een blik op de inmiddels al populaire studiemogelijkheden bij onze buurlanden.

 

Eline Huisman

Goedkope studiealternatieven over de grens (2)

Met het oog op de aankomende bezuinigingen op hoger onderwijs, zoekt ANS deze dagen over de grens naar goedkope studiealternatieven. Wat kost colleges volgen in het buitenland en waar is het leven als student het goedkoopst? Gisteren schreven we in het eerste deel van dit vierluik over de kosten van studeren in Oost-Europa. Vandaag kijken we richting het Noorden, waar studeren ondanks de exorbitante alcoholprijzen soms toch goedkoper kan dan in Nederland.

Wanneer je elders wilt studeren, maar niet wilt afdingen op de onderwijskwaliteit, is Scandinavië een goed alternatief. Met name Zweedse en Deense universiteiten staan hoog op de verschillende wereldranglijsten. Bovendien is er een breed aanbod Engelstalige bachelor- en masteropleidingen in deze landen.

Wat betreft financiële overwegingen zijn de verschillen in de regio groot. In Scandinavië zijn de kosten voor levensonderhoud over het algemeen hoog in vergelijking met Nederland: gemiddeld achthonderd euro per maand. Daar staat echter tegenover dat in Denemarken, Zweden, Finland, Noorwegen en IJsland geen collegegeld betaald hoeft te worden.

In de andere Noord-Europese landen is een omgekeerde trend te zien. In Estland betaal je bijvoorbeeld tussen de duizend en zevenduizend euro per jaar en in Litouwen betaal je per credit. Dat bedrag kan tussen vijfentwintig en honderddrie euro liggen. Het levensonderhoud is daar echter weer een stuk goedkoper: met ongeveer vierhonderd euro is een maand studentenleven in Estland goed door te komen, en in Litouwen kan dat zelfs voor honderd euro minder. Het aanbod Engelstalige onderwijsprogramma’s is hier echter lager dan in de meeste Scandinavische landen.

Na Oost- en Noord-Europa nog niet overtuigd of je jouw studieheil buiten Nederland wilt zoeken? Morgen wordt dit vierluik vervolgd met een blik op studeren bij zonnige Zuiderburen in Europa.

 

Eline Huisman

Goedkope studiealternatieven over de grens (1)

Nu onze protestervaring op het Malieveld er op zit en Halbe Zijlstra onbeweeglijk blijft in zijn bezuinigingsplannen voor het onderwijs, lijkt het doemscenario van onbetaalbare studies steeds meer werkelijkheid te worden. Eerder berichtten we al dat Vlaanderen en Duitsland rekening mogen houden met een invasie van Nederlandse studenten, maar ook elders in Europa is studeren wellicht aantrekkelijker. Zo kun je in Griekenland gratis je bachelor behalen en zijn woonruimte en levensmiddelen doorgaans aanzienlijk goedkoper in de voormalige Oostbloklanden. Wat kost colleges volgen in het buitenland en waar is het leven als student het goedkoopst? Terwijl in Nederland de discussies en overwegingen nog even voortduren, kijkt ANS deze dagen over de grens naar goedkope studiealternatieven om je toevlucht tot te nemen. Vandaag kijken we naar de mogelijkheden om in Oost-Europa te studeren.

Misschien rijst bij Oost-Europa in eerste plaats het beeld van treurige steden in voormalig Sovjet-verval. Echter, naast een interessante historie en natuurlijk ook prachtsteden als Praag en Wenen, kent dit deel van Europa meer dat het de overweging waard maakt hier te gaan studeren. Voor vrijwel de gehele regio geldt dat de kosten van levensonderhoud aanmerkelijk lager zijn dan in Nederland. Gemiddeld ligt dit rond de vierhonderd euro per maand, hoewel Roemenië een uitschieter is met een bedrag van zevenhonderd euro.

Wat betreft het collegegeld zijn de verschillen tussen de landen groter. In Bulgarije betaal je circa 3300 euro per jaar, terwijl de kosten van levensonderhoud in Roemenië gecompenseerd worden met het collegegeld dat slechts driehonderdvijftig euro per jaar bedraagt. In Slowakije betaal je vijfhonderd euro voor een jaar studeren. De financieel meest gunstige opties zijn wellicht Slovenië en Tsjechie: naast lage kosten voor levensonderhoud betaal je hier precies nul euro collegegeld. Schrijf je echter niet té enthousiast meteen in aan een van de universiteiten in Oost-Europa, want niet elke studie wordt overal in het Engels aangeboden. Op de website van Nuffic, de organisatie voor internationale samenwerking in het hoger onderwijs, vind je meer nuttige informatie over studeren in onder meer deze regio.

Wil je weten welke goedkope alternatieven er in het Noorden van Europa bestaan? Lees dan morgen het tweede deel van dit vierluik over studeren in deze regio.

 

Eline Huisman