ANS-Online

In deze tijden van crises, dode Wacko Jacko’s, Europese twisten tussen mannenbroeders en een oplaaiende binnenbrand in Iran is het goed om een weekendabonnement op het Financiële Dagblad te hebben. Dat wil zeggen: vier dagen per week een krant op het beeldscherm en twee dagen per week ligt de zalmroze financiële courant in de brievenbus. Het hyper-liberale huisblad van de Zuidas kent natuurlijk ook een spetterende weekendbijlage vol advertenties die dure horloge’s aanprijzen. Ik kan het meest genieten van artikelen over spotgoedkope tweede huizen in Florida. En natuurlijk om hoge ome’s in het bedrijfsleven die de bons krijgen en vervolgens de WW inrollen.
 
Laten wij allemaal eens lachen om die ex-bankdirecteur wiens inkomen dankzij de nivellerende WW tot water-en-broodniveau zakt.  De beste man, die onder het pseudoniem Peter-Jan Dormalen zijn verhaal liet optekenen, was vicepresident marketing en communicatie bij een grote financiële instelling. Binnen de wereld van de haute finance is de pleuris uitgebroken en worden alleen de beste mensen weggekaapt. Het kwalitatief mindere voetvolk krijgt de zak. Mijnheer D. is ook getroffen door een schoonmaakoperatie van de top en doet een beroep op een WW-uitkering.
 
Hoe pakt de WW-uitkering voor deze ex-bankdirecteur uit? Gezien zijn arbeidsverleden vangt hij 75 procent van het laatstverdiende brutosalaris. Na drie maanden gaat daar vijf procent vanaf. Hij verdiende tussen de 100.000 en 150.000 euro, afhankelijk van de bonus. Gelukkig denkt de wetgever niet aan dikverdieners want de uitkering bedraagt maximaal 48.000 euro bruto per jaar. Mijnheer D. krijgt dus netto 32.000 euro per jaar! 20 Procent van de Nederlandse huishoudens vangt op jaarbasis net zoveel als deze gedumpte Dagobert.
Het eerste jaar is de klap te overzien want hij krijgt één jaarsalaris mee. Ik heb trouwens geen medelijden met zulke figuren want spaarzaamheid brengt ook vlijt. Had ‘ie maar eens moeten langskomen op de afdeling spaartegoeden.
 
Deze onfortuinlijke ex-bankier kan zijn platinum creditcard doorknippen en heeft geen illusies meer. Het UWV laat ‘m lekker zijn gang gaan in een duur re-integratietraject. Een harde confrontatie met de economische werkelijkheid van vandaag. Nog fijner is de rol die de uitkeringsfabriek in dit soort verhalen speelt. Waar de gemiddelde werkloze als een hond wordt behandeld, hoeft de hoogopgeleide al helemaal niet op steun of begrip van de uitkeringsfabriek te rekenen. Wat te denken van zijn kinderen, die ongetwijfeld niet meer bij Stebo of Luzac terecht kunnen en als angstige schapen tussen het normale volk terechtkomen? Zij lopen trauma’s op! Die kinderen worden keihard geconfronteerd met het falende Nederlandse onderwijssysteem!

Mijn week kan in ieder geval niet meer stuk. Hopelijk gaat het FD door met het publiceren van lotgevallen van zielige managers die aan de kant worden gezet en opeens vis uit blik moeten eten. De Zuidas gaat kapot. Toprestaurants met walgelijk vreten krijgen de tafels niet meer vol. In Wassenaar staan kolossale villa’s al maanden te koop en moet de Ferrari-dealer zijn prijzen met 5 a 10% laten zakken. Ik heb wel last van een prangende vraag: heeft hij nog een abonnement op het FD of is de zalmroze krant als eerste de deur uitgedaan?