Vanuit het ANS-kantoor (week 6)
Iedere vrijdag becommentarieert een redactielid zijn of haar week in ‘Vanuit het ANS-kantoor’.
Net begonnen met de nieuwe voornemens voor het nieuwe semester, is het alweer vakantie. En niet zomaar een vakantie, maar de Carnavalsvakantie! Wat de gruwel is voor de een, is het feest waar het hele jaar naar wordt toegeleefd voor de ander.
Als je erover nadenkt, zou iedereen eigenlijk carnaval moeten vieren. Is carnaval van oudsher een katholiek feest waarin de mensen een week lang alles wat zo’n beetje zondig was mochten uitvoeren terwijl de kerk haar hoofd afwendde, tegenwoordig is de katholieke achtergrond haast vergeten en blijft er van de essentie van carnaval alleen nog maar het drinken, feesten en de vleselijke lusten over. Hoewel bij haast ieder feest natuurlijk wel wat akkefietjes zijn, is carnaval ook vooral een feest waarin mensen om- en met elkaar kunnen lachen.
Zou de journalist van de Gelderlander die vorige week bedreigd werd met de dood carnaval vieren? Of zou hij dit jaar even overslaan uit angst dat hij de jonge dader of iemand van zijn vriendengroep of familie tegen zou komen en dat de dreiging werkelijkheid zou worden? Ik hoop dat het bij de dreiging blijft en dat de journalist ook gerust carnaval kan vieren. Dan kan deze zich verkleden als iemand met een gerust hart die niet vorige week bedreigd werd en kan de bedreiger zich misschien verkleden als een vredelievend persoon die niet meteen iemand met de dood gaat bedreigen als iets hem niet zint.
Over het gebruik van de Nederlandse taal gesproken: In een gesprek met de hoofdredacteur in Pauw en Witteman gaf deze aan dat het desbetreffende interview met de moeder van de dader sowieso al niet gepubliceerd zou worden, de reden waarom de jongen het nodig vond om de journalist te bedreigen. Had hij dit eerst netjes na gevraagd, had hij dit kunnen weten en niet de cel in te hoeven. Wat is er überhaupt gebeurd met netjes iets vragen in plaats van maar altijd te eisen? Misschien was dit een beter onderwerp geweest voor Plasterk om als voorzitter van de Taal unie voor te strijden in plaats van het willen bestrijden van het onjuiste gebruik van het woordje ‘hun’.
Maar goed, even terugkomend naar ouderwetse reden van carnaval. Op dinsdag is het alweer afgelopen en dan begint woensdag de bezinning en officieel ook het vasten. Laten we het voor de niet-Katholieken maar even op bezinning houden. Bezinning op de manier waarop we met anderen omgaan, hoe we ons schriftelijk en verbaal uiten en of de enorme kater nu echt opweegt tegen die dagen achter elkaar maximaal zuipen.
Alaaf!
Jolene Meijerink
(Advertenties)
“IIn een gesprek met de hoofdredacteur in Pauw en Witteman gaf deze aan dat het desbetreffende interview met de moeder van de dader sowieso al niet gepubliceerd zou worden, de reden waarom de jongen het nodig vond om de journalist te bedreigen. Had hij dit eerst netjes na gevraagd, had hij dit kunnen weten en niet de cel in te hoeven.”
Naja, de reden waarom ze het niet publiceerden was volgens mij dat de moeder anders problemen zou ondervinden van dezelfde gezellige figuur die bij de telegraaf kwam dreigen: haar eigen zoon. Dus uiteindelijk heeft het relallochtoontje door zijn agressieve gedrag wel zijn zin gekregen. Qua imago-management had hij misschien beter een interview met zijn moeder kunnen laten publiceren dan nog een keer negatieve aandacht naar zich toe te trekken, maar dit terzijde.
Crimineeltjes die ook nog het lef hebben ziekenhuispersoneel e.a. te bedreigen mogen ze overigens wat mij betreft in een duistere geheime CIA gevangenis in Polen stoppen. Maar ook dit terzijde.