David Troch – hoe wij zoenen
Iedere veertien dagen levert literair tijdschrift Op Ruwe Planken een bijdrage aan ANS-Online met een gedicht of een verhaal, geschreven door een schrijver die eerder in het blad heeft gestaan. Op Ruwe Planken is een tijdschrift dat zich richt op jong literair talent.
hoe wij zoenen
hoe vaak hebben wij elkaar gezoend
in deze kamer of buitenshuis, in de
supermarkt bijvoorbeeld bij het snoep-
goed of in een park op een bankje
bij de speeltuin waar alle kinderen
de onze waren, zij zagen dat wij van
liefde spraken. hoe vaak hebben wij
elkaar gezoend voordat wij wisten dat
wij al jaren in elkanders armen lagen.
DAVID TROCH (www.davidtroch.be) heeft wel eens een hekel aan hoofdletters; publiceerde onlangs bij Poëziecentrum de dichtbundel laat[avond]taal waaruit bovenstaand gedicht afkomstig is; won o.a. de Gerard Vermeerschprijs voor monologen en de Jules van Campenhout-prijs voor poëzie; publiceerde o.a. in Snoecks, Het Liegend Konijn, Poëziekrant, De Brakke Hond en in de Amerikaanse bloemlezing A Generation Defining Itself; stond op podiumplanken met zelfgeschreven toneelstukken als Een doosje dolle dialogen; werkte eerder mee aan Meander, was redactielid van Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift en stond recent aan de wieg van het literaire tijdschrift Kluger Hans; tart zowat wekelijks per mail heel wat zieltjes met een ultrakortverhaal waarop ook u zich gratis kunt abonneren via info@davidtroch.be.
