Emma Burns – Ine Miene Mutte
Een gezicht in de kroegen straks
het praat het heeft af en toe een lach
dán een luisterknik en vluchtige blik
naar het midden zodat het lijkt
op dezelfde gedachteniet op hoe hard je moet wringen
om die 70% water ook eens te zien
dat gaat minder om het wringen
dan om het verschilik vraag me vast ook af wat er verandert
als het komt schreeuwt of jankten dan ligt het in mijn bed
zonder te weten dat de laatste
maar niet uit mijn ogen wil
als het gelukt is mag hij gaan.
Emma Burns won op haar vijftiende de wedstrijd Kunstbende met een gedicht. Ze nam na tien jaar stilte de Pen weer ter hand in 2006, om binnen enkele maanden in o.a. Hollands Maandblad en Krakatau te publiceren en publieks- en juryprijzen op poetryslams in Amersfoort, Amsterdam en Zeist te winnen. Als ‘een van de tien in het bijzonder opgemerkte auteurs van het afgelopen jaar’ won Burns tweemaal – in 2007 en in 2008 – een aanvullend honorarium van Hollands Maandblad, en ook o.a. de Revisor, Komkommer & Kwel en Ballustrada bleken Burns’ gedichten en proza plaatswaardig te vinden. Ze blijkt een niet al te gezellige match met uitgeverijen, vandaar dat ze nog steeds niet officieel bezig is aan iets voor tussen een eigen kaft.
