ANS-Online

Mijn volgende boek zal gaan over Jezus die niet sterft aan het kruis, maar
met de kruisiging in het vooruitzicht, besluit zich toch maar niet op te
offeren voor de zonde van de mensheid en – hoe menselijk – te kiezen voor
zijn eigen leven. Zijn Vader spreekt daarop tot Jezus, dat als hij kiest
voor het leven, dat hij dan niet moet denken dat de deuren van de hemel nog
voor hem openstaan. Omdat de Heilige Vader het weer te ver vindt gaan om
zijn Zoon in de hel te laten branden, veroordeelt hij Jezus tot een eeuwig
verblijf op aarde.
Zodoende is het gebeurd dat ik de eeuwig levende Jezus heb ontmoet op de
stadscamping te Rotterdam terwijl ik daar ’s avonds laat in het toiletgebouw
mijn tanden stond te poetsen. Hij leeft als een onbegrepen kluizenaar een
teruggetrokken bestaan in één van de stacaravans. Jezus sprak zelfs tot mij,
een goede avond, of woorden van gelijke strekking, nauwelijks verstaanbaar.
Het kluizenaarsbestaan had zijn grote retorische gaven afgevlakt tot een
onverstaanbaar gemompel.
Aan alles was af te zien dat Jezus er geen fiducie meer in zag om de hele
dag te roepen dat hij Jezus Christus was want mensen haalden er hun
schouders over op. Het Nieuwe Testament was met het ontbreken van het
kruisigingverhaal als boek nooit een succes geweest, zodat de mensen er
verder geen moeite mee hadden wanneer Jezus Christus beweerde Jezus Christus
te zijn.
Aldus was het leven van Jezus bepaald niet uitgedraaid op de
triomftocht van barmhartigheid en naastenliefde die je van de zoon van God
mag verwachten. Wat dat betreft dienen we niet te vergeten, dat de kruising
wellicht een zeer tragische manier is om dood te gaan, maar dat het sterven
van Christus en de daar op volgende wederopstanding, en laten we ook de
hemelvaart niet uitvlakken, toch veel voor Jezus zelf, God, en niet te
vergeten, de mensheid in zijn totaliteit, betekend hebben.
Op de stadscamping Rotterdam konden de mensen Jezus overigens wel waarderen
omdat hij tijdens de jaarlijkse nazomerbarbecue van de vaste staanders
iedereen aanbood zijn stokbrood te delen waarvan er als gevolg van het
krenterige inkoopbeleid van de campingbaas altijd te weinig was, dit tot
grote ergernis van de gasten die zo een absolute krenterigheid niet kunnen
rijmen met de jaarlijkse verhoging van het kampeertarief met 5,5%.

Er zullen in de toekomst ongetwijfeld mensen zijn die dit boek over de
eeuwig levende Jezus als godslasterlijk aanmerken, maar hen wijs ik er graag
op dat zij zelf altijd zeggen dat Jezus alom aanwezig is. Dus waarom niet op
de stadscamping Rotterdam.

MARTIJN BRUGMAN schrijft Zeer Korte
Verhalen (zkv’s) over het schrijven van een boek (een obsessie), de gangster Scarface, die joeg op geld maar liefde nodig had, over zijn verzameling Youtube-filmpjes van mensen die – verkleed als darth vader – een
muziekinstrument bespelen, over de veel te vroeg overleden Oostenrijkse zanger Falco, over haat en liefde, Jezus, de planeet Mars, beschuitjes hagelslag, de dood en het leven zelf. De zkv’s publiceert hij in zijn eigen tijdschrift ‘Maeb is een magazine’. Hij is tevens columnist voor de Gelderlander.