Commentaar
Aan wie dit leest,
Aanschouw hier ons laatste nalatenschap. Zodra deze uitgave van ANS haar plaats in de bakken heeft gevonden, is het wel weer genoeg geweest. Waarom? Het is toch om depressief van te worden, dat huidige klimaat in Nederland. We kunnen ons niet redden tenzij we onszelf onterecht een imago aanmeten van progressiviteit en liberalisme. Sowieso: is die zogenaamde vooruitstrevendheid en tolerantie niet iets waarop we ons slechts beroepen vanuit historisch oogpunt? Maakt dat het niet een conservatief denkbeeld dat we progressief zijn?
Dan al die slavenchocolade die de markt overspoeld. De Bon Bon Blocs en Milka-repen verzadigen slechts de lekkere trek, niet onze honger naar antwoord op ethische vraagstukken. Teun van de Keuken trekt hard aan de bel, maar zijn roep is grotendeels aan dovemansoren gericht. Verkade kleurt meer kasten dan Tony’s Chocolonely. We vervullen onze taak, proberen het recht te zetten. Maar de ervaring leert dat idealisme geen plek heeft in het hart van de lezer.
De broodnodige porno, om onze moraal hoog te houden, kunnen we niet langer downloaden op onze UCI-internetverbinding. Niet dat porno niet mag, maar onze verfijnde smaak aan vleesbeelden is aan copyrights onderhevig. Dat mag niet via BitTorrent worden verspreid, zo maakte een dreigbrief van afsluiting ons duidelijk. Wel verdomme!
En dan die bootjes met vluchtelingen die toegang tot Europa worden ontzegd. En graffitikunst die alsmaar wordt verwijderd. En het leed van Afrika dat niet is te doorstaan zonder God te vinden.
Over God gesproken. Wie is God? Waar is Hij? Als God ons heeft geschapen, ons heeft gecreëerd; zijn wij dan niet enkel fictieve figuren? Zijn wij onderworpen aan de willekeur van een hogere macht, of is dit slechts schrijversgelul?
Wij weten het niet meer. Ons lot laat zich voltrekken door een scherp scheermesje langs de halsslagader. En laat ons bloed de komende jaargangen van dit blad bevlekken, opdat we ergens voor zijn gestorven. Want: zo gaat het niet langer. Het levert alleen maar gezeik op, of het nu is omdat we ons ongenuanceerde standpunt over iets uitdragen, of mensen het gewoon niet eens zijn met wat we hebben te vertellen. Dan vertellen we liever niks meer. Nooit meer.
Vaarwel wrede wereld,
De hoofdredactie
