Stof tot stof: Jan Marten de Hoop
Jan Marten de Hoop (21), derdejaars Bestuurskunde, preses van Nijmeegse Studentenvereniging Navigators
Tekst: Roel Neijts
Foto: Willie Kerkhof
Een handbijbeltje, ideaal om overal mee naartoe te nemen.
‘Ik neem deze Engelstalige bijbel niet mee naar de universiteit, hoor. Een paar jaar geleden heb ik hem gekregen van een vriend, net voordat ik voor een halfjaar naar Kenia vertrok. “Het is altijd handig om een bijbel te hebben in de officiële landstaal”, lichtte hij destijds toe.’
Wat heb je in Kenia gedaan?
‘Vlak na mijn middelbare schooltijd heb ik daar een soort basiscursus “christelijk geloof” gevolgd. Ik ben religieus opgevoed, maar naarmate ik ouder werd, kwamen er bezwaren: sommige zaken kon ik niet rijmen met het beeld van God dat ik had. Voordat ik zou gaan studeren en op mezelf zou gaan wonen, wilde ik duidelijkheid hebben en weten waarvoor ik geloof.’
Je begon aan een queeste naar de waarheid?
‘Nee, het was een tocht naar datgene wat reëel is om in te geloven. Ik wilde God leren kennen, maar zag Hem slechts als een vage entiteit in de hemel. Onderweg, op London Heathrow Airport heb ik op mijn knieën gebeden: “Heer, ik weet niet of U er bent en hoe alles werkt, maar als U er bent, wil ik U het komend half jaar ontdekken. Laat U alstublieft zien.”‘
En heeft die Keniaanse leergang je iets opgeleverd?
‘Ik raad niemand de cursus aan. Al vanaf het begin was ik vrij cynisch vanwege het gedrag van de andere cursisten waarbij ik was ingedeeld. Waar jonge christenen samenklitten zie je zo’n oordelende cultuur wel vaker, zoals de Farizeeërs in de Bijbel: “Wij kennen de waarheid en ongelovigen lekker niet.” Ik heb een hekel aan die gesloten houding.’
Heeft God zich nog wel laten zien?
‘Achteraf bekeken is in Kenia alles op zijn plek gevallen. Ik werd mede door die houding van de groep op mezelf teruggeworpen. Met deze bijbel trok ik me vaak terug in de wilde natuur om te bidden. Gaandeweg kreeg ik contact met God en kwam er interactie tussen ons. Het waren de beste momenten van mijn reis.’
Nu je God hebt ontmoet, hoe kijk je tegen de wetenschap aan? Professoren zouden God het liefst negeren.
‘Met die discussie ben ik niet bezig. Soms is het wel lastig doordat ik dingen hoor – evolutie en dat soort zaken – die heel goed lijken te kloppen, maar toch niet overeenkomen met wat in de Bijbel staat. Door mijn persoonlijke ervaringen is mijn geloof zo sterk geworden dat ik er nooit meer aan zal twijfelen.’
