ANS-Online

Duffe opsommingen of ultiem entertainment? Iedere maand verschanst ANS zich in de collegebanken om een genadeloos oordeel te vellen over het onderwijs aan de RU.

Studie:
Rechten

College:
Economie, rechtseconomie en balanslezen, donderdag 11 maart, 10.45 – 12.30 uur, LIN2

Docent:
Drs. J. Wagensveld

Uitstraling:
Hockeyheld in ruste

Publiek:
Slapende ballen en soezende bloezen

Inhoud:
Economieles voor juristen

Eindcijfer:
5,6

Vroeger was hij ongetwijfeld de hunk van het hockeyveld. Het kraagje boven zijn trui en zijn blonde haar dat nonchalant in twee lokken op zijn voorhoofd valt, doet nog denken aan die tijden van weleer. De harten van de dames aan wie hij nu college geeft, gaan echter niet sneller kloppen van Koos Wagensveld. Ook de stof die hij behandelt is alles behalve opwindend. Bij het bespreken van droge economiesommen zijn de derdejaars rechtenstudenten stil, maar hun glazige blikken verraden het gebrek aan interesse. Het toppunt is een toehoorster die het hele college geboeid over haar Nintendo DS zit gebogen. Er is maar één reden dat het publiek braaf luistert: het tentamen bestaat voornamelijk uit de behandelde collegestof. De aankondiging ‘nu komt er een tentamentip’ doet de suffende studenten herhaaldelijk opveren en gretig aantekeningen maken. Veel meer verwacht de oud-accountant ook niet van de rechtsgeleerden: ‘Als u dit te moeilijk vindt, vergeet het dan maar meteen weer. Ik ben allang blij wanneer u het begin snapt.’
Wagensveld doceert duidelijk maar eentonig. Zijn poging tot interactie leidt helaas tot niets: het publiek lijkt te moe om antwoord te geven. Ook het uitdrukkingsloze gezicht en de statische houding van de docent maken het college niet veel meeslepender. Alleen zijn stem verraadt enige emotie. Alsof hij net een geweldige deal heeft gesloten op de beurs, schreeuwt hij de uitkomst van een ingewikkelde som de zaal in.
Na de pauze komt de econoom enigszins los. Met glunderende blik vertelt hij vanuit het niets een anekdote over een vriend: ‘Hij is een succesvol hoogleraar in Rotterdam en ging in Londen werken. Op kantoor werd hij behandeld als een stagiair, bij Engelse les werd hij uitgekafferd door een viswijf omdat zijn Engels zo slecht was en in de sportschool werd hij afgemaakt door een kenau.’
Wagensveld concludeert: ‘Zelfs als je denkt dat je het hebt gemaakt, staan er nog mensen boven je.’ Na deze vaststelling kijken de juristen in spe nog verdwaasder uit hun ogen dan voorheen. Pas wanneer de docent wederom een tentamenvraag verklapt, is de collectieve aandacht weer hersteld.
Aan het eind van het college geeft Wagensveld uitleg over de financiële voorspellingen rondom de crisis en maakt hij voor het eerst een brug van de stof naar de praktijk. Met zijn conclusie zet hij de relevantie van zijn vakgebied echter op losse schroeven. ‘Vertrouw nooit een financieel analist, zij voorspellen het ook niet altijd goed. Maar je moet toch iets doen, uiteindelijk.’

Het Laatste Oordeel der Studenten
Veel studenten begrijpen niet waarom dit vak nog niet van het curriculum is geschrapt. Ze vinden het irrelevant en oersaai. Een toekomstig advocaat redeneert: ‘Als ik deze kennis nodig heb, schakel ik wel een accountant in.’ Over de docent zijn de meningen verdeeld. De een bestempelt hem als een sympathieke vakgeleerde, de ander vindt hem ‘een van de slechtste en meest irritante docenten van de universiteit’. Een studente springt in de bres voor Wagensveld: ‘Het is niet de schuld van de docent dat hij dit vak aan ons moet geven.’

Tekst: Marijn Koop
Foto: Timo Pisart

Klik hier voor alle artikelen van ANS april 2010.