ANS-Online

Renske de Greef is chaotisch, betweterig en bovenal iemand die schrijft. Met haar ongegeneerde sekscolumns voor Spunk, Playboy, De Morgen en Cosmopolitan behoort deze femme fatale tot de sekselite van de Nederlandse lectuur. ‘Met kontneuken heb ik geen moeite, omdat het woord grappig is.’

Tekst: Roel Neijts
Foto: Jos Janssen Overasselt

Achttien jaar oud was Renske de Greef (21), toen ze haar eerste sekscolumn schreef voor online jongerenmagazine Spunk – Engels voor pit, lef of sperma. Vele columns en bedgenoten later zijn haar schrijfsels gebundeld in het boek Lust, dat inmiddels toe is aan een vierde druk. Vol zelfspot en humor toont ze de wereld hoe seks nu werkelijk door een jongvolwassen meisje wordt ervaren.
Met haar lange benen verhuld in een joggingsbroek, slordig haar en een ondeugende lach, staat ze voor haar appartement in Amsterdam-Oost (‘Het getto van Mokum’). Binnen worden moderne meubels ontsierd door kleding, tijdschriften en gebruikt serviesgoed. ‘Ik ben chaotisch, zit midden in een verhuizing en ben bovendien bezig met een muurschildering,’ somt De Greef op. Dat laatste verklaart vast haar vormeloze broek en vale longsleeve. Op het shirt verft ze speels een konijntje – de kwast strijkt ze over haar borsten. ‘Dit konijn is mijn logo: mijn moeder dacht tijdens haar zwangerschap dat ze in verwachting was van een konijntje… Ik kleed me even om en dan gaan we gezellig bier drinken in het café om de hoek.’

Waarom is seks het onderwerp van je Spunkcolumns?
‘Ik kon me niet vinden in de vervormde en geromantiseerde beelden die bestonden over hoe meisjes seks ervaren. Volwassenen beschrijven ons met bananen in onze vagina’s, of tegelijkertijd klaarkomend met de jongen. Ik wil schrijven hoe het werkelijk is.’

Hoe reageren je ouders op jouw open manier van schrijven?
‘Al zou ik nog zo’n platte en ordinaire porno publiceren, ze zouden het geen probleem vinden. Ze vinden het leuk dat ik schrijf, en zijn volwassen genoeg om te begrijpen dat ik ze geen kwaad wil doen. Met mijn sekscolumns doorbreek ik natuurlijk wel een onuitgesproken wet tussen ouders en hun kinderen namelijk “kinderen neuken niet en ouders neuken niet”.’

‘Neuken’, dat is zo’n afzichtelijk woord, vooral uit de mond van een vrouw…
‘Ja, ik heb er ook moeite mee. Tegenwoordig spreek ik liever van vrijen, hoewel dat weer erg soft klinkt. Met ‘kontneuken’ heb ik juist geen moeite, dat klinkt grappiger.’

Heb je geen last van agressieve lezers, zoals Spunk-collega Hasna El Maroudi? Zij is noodgewongen gestopt met schrijven vanwege bedreigingen.
‘Nee, ik word niet lastiggevallen. Wel krijg ik veel mailtjes van mensen die verliefd op me zijn of me willen fotograferen. Ik besef wel dat ik die dingen niet meer in mijn macht heb: het is zijn eigen leven gaan leiden. Laatst had ik een optreden, waarna een man naar me toe kwam met de mededeling dat dat ik verlegen overkwam. Dat viel hem erg tegen.
‘Als mensen op straat zouden roepen: “hee, jij neukt met iedereen!”, dan zou dat vervelend zijn. Ik zou het heel erg vinden als mijn vriend of familie last van mijn columns zou hebben.’

Voor je nieuwe boek ‘Seks in Afrika’, ben je een paar keer naar het continent afgereisd. Heb je daar nog gevreeën?
‘Nee, het was ook niet de bedoeling. De reden voor mijn reis was Nederland te laten zien hoe in Afrika tegen seks wordt aangekeken. Met sponsoring van Plan Nederland heb ik een aantal landen bezocht en daar research gedaan om er uiteindelijk columns over te schrijven. Het boek is dus geen roman, maar het bevat korte stukjes die in dezelfde stijl als Lust zijn geschreven. De inhoud is heel anders: seks beslaat in Afrika zo veel meer. Onvermijdelijk is natuurlijk de omvangrijke aidsproblematiek, maar ook flirten, tongzoenen en alle andere leuke kanten van seks heb ik bekeken.’

Ben je door die reis anders tegen seks gaan kijken?
‘Voor mij is het nu duidelijk dat seks daar escapisme is. Al ben je arm of ongelukkig: seks kun je altijd hebben. Het is voor sommige meisjes ook een middel om in leven te blijven: ze krijgen alleen te eten als ze met iemand naar bed gaan. Seks is zo’n machtsmiddel!’

Je hebt in de korte tijd dat je publiceert enorm veel over seks geschreven. Ben je er nog niet over uitgepraat?
‘Momenteel heb ik niets wat ik kwijt wil aan de wereld. Ik ben geen groot kunstenaar met een missie, ideaal of superprangende levenswijsheden die per se moeten worden gedeeld. Het is gewoon fijn om het gedrag van mensen te doorgronden en daarover te schrijven. Laatst schreef ik over een oudere man die het deed met een sekspop. Het gaat mij er niet om hoe hij daarmee seks heeft. Het motief om zo’n dure pop te nemen, dát is interessant.’

Je stijl heeft wat weg van Giphart: je taalgebruik, het gebruik van feitjes. Is hij een voorbeeld van je?
‘Nee! Zo’n betwetende verteller als Giphart wil ik niet worden… Zijn laatste boek Troost bevatte te veel wetenswaardigheden. Dankzij mijn luiheid en ongeduld, eigenschappen die research verhinderen, zal ik nooit extreem veel merkwaardige feiten in mijn artikelen proppen.’

Wie zijn dan wel je voorbeelden?
‘Mijn helden zijn mensen die de wereld op een gedetailleerde manier beschrijven, zoals Midas Dekkers of Nick Hornby. Ik ben ook veel bezig met details. Kijk nou – puur op detail – het suikerpotje hier voor mijn neus: daar zit een heel verhaal in. Het is knap om iets wat iedereen al duizend keer heeft gezien te verheffen tot iets speciaals. Hornby doet dat geweldig.’

Vind je het concept ‘column’ nog wel interessant?
‘Ik heb het wel gezien met columns. Voor Cosmo schrijf ik wel nog maandelijks, voor Spunk ben ik eigenlijk zo goed als gestopt: er is een nieuwe garde op komst. Voor mij is het tijd voor een treedje hoger. Het project met striptekenaar Hanco Kolk past goed in die gedachte. Bij zijn tekeningen ga ik een verhaal schrijven, het resultaat zal in boekvorm verschijnen. En natuurlijk zal ooit “De-Grote-Vieze-Vette-Renske-Roman” verschijnen. Het onderwerp weet ik alleen nog niet.’

Renske de Greef als volwassen schrijfster?
‘Misschien ben ik inderdaad aan het veranderen. Vroeger was ik stoerder en minder zelfbewust. Ik wilde alles graaien en manipuleren, nu ben ik veel rustiger.
Ik probeer te stoppen met roken, ga minder uit en heb minder mensen om me heen. Mijn plan om twee poezen te nemen maakt het beeld compleet. Pfff… 21 en nu al achter de geraniums. Misschien heb ik een wilde periode afgesloten en begint er nu een nieuwe.’