De Verdieping: Studentenkoor Alphons Diepenbrock
Gaat verdieping in het studentenleven verder dan de bodem van een bierglas? In deze rubriek een portie canonwaardige kennis, spirituele zelfreflectie óf toch een intellectuele kater. Deze maand: Studentenkoor Alphons Diepenbrock.
‘Jam-jam-jamjamjam-jam-jam’: deze stemoefeningen klinken al een stuk beter dan de spontane vertolking van Lang zal ze leven bij binnenkomst van enkele jarige leden. Iedere dinsdagavond repeteert studentenkoor Alphons Diepenbrock met zo’n zeventig leden in het buurtcentrum in de Burghardt van de Bergstraat. Hoewel klassieke muziek misschien wat hoog gegrepen lijkt, kan volgens Jonas Dietz (21), vijfdejaars Planologie, iedereen meedoen. ‘Ik heb geen muzikale ervaring en kan nu nog steeds geen noot lezen. Je moet het alleen leuk vinden om te zingen en een beetje toon kunnen houden.’
Hel en verdoemenis
Vanavond wordt er hard gestudeerd op Requiem van Mozart en Three Flower Songs van Eric Whitacre. Dirigent Hans de Wilde zit het koor flink op de huid. ‘Ik ga door met schaven totdat jullie het helemaal beu zijn.’ Dat blijkt: voortdurend moeten de zangers hun partijen herhalen. ‘Dat is niet goed, tenoren! Crescendo, crescendo!’. ‘Is dit Mozart?’, fluistert een meisje. ‘Nee, Mozart is toch nooit crescendo’, luidt het berispende antwoord van haar buurvrouw. De Latijnse teksten van Requiem vragen af en toe om opheldering. De Wilde: ‘Solvet saeclum in favilla! Het gaat hier over de dag des oordeels. Het is hel en verdoemenis, branden zullen jullie, ongelovigen!’
Het repertoire bestaat uit uiteenlopende muziekstukken. Ties Kemper (26), negendejaars student aan het conservatorium: ‘We willen de koorleden met zoveel mogelijk stukken laten kennis maken. De stukken van Whitacre zijn pas enkele jaren oud, Mozart komt uit de baroktijd.’ Zingen bij een koor is geen alledaagse hobby vindt Ties. ‘Het is toch wel elitair. Veel mensen hebben niets met klassieke muziek. Het is echt een select gezelschap dat hier op afkomt.’
Stoffig
Het koor heeft meer noten op haar zang. Penningmeester Tim Noort (22), vijfdejaars Nederlands en Notarieel Recht: ‘Alphons Diepenbrock probeert meer te zijn dan alleen een koor. We organiseren feesten, weekendjes weg en uitwisselingen met andere koren. We zijn allesbehalve stoffig.’ Minimaal twee keer per jaar geeft het koor een groot concert. Niet alle leden mogen meedoen. Wie drie repetities mist, moet voorzingen bij de dirigent om te bewijzen dat hij de partijen kent. ‘In de praktijk is dat allemaal niet zo streng’, lacht Jonas.
Bij de aankondiging van een ingewikkeld stuk klinkt er meerstemmig gekreun uit de koorbanken. De Wilde gaat stug door. ‘Probeer die stem te plaatsen in je neus’, is zijn advies aan de sopranen die de noten met moeite kunnen bereiken. Tevergeefs, thuis moet er nog flink worden geoefend. Na de intensieve repetitie van maar liefst tweeënhalf uur is het tijd om de keeltjes te smeren met een biertje in café de Kluizenaar.
Op 24 januari zingt Alphons Diepenbrock de werken van Whitacre en Mozart in de kerk aan de Molenstraat om 20:15 uur.
Tekst: Stefan Meeuws en Juliet Van de Voort
Illustratie: Loes van Woezik
Klik hier voor alle artikelen van ANS december 2008
