ANS-Online

In de rubriek ‘Kennis of Korsakov’ gaat ANS op zoek naar het ideale studentenhuis, waar academische vorming hand in hand gaat met uitbundige beschonkenheid. Deze maand: veel bier en vertier in de Tempelier.

Tekst: Christien Havranek
Foto’s: Floris van den Berg

In tegenstelling tot een ander dispuut van Carolus Magnus popelen de leden van herendispuut De Tempeliers in de Wilhelminasingel om onze komst. ‘Hallo, je spreekt met Stijn. We vragen ons af of jullie het kunnen vinden,’ klinkt aan de andere kant van de lijn. Zij durven de strijd wel aan te gaan met collegadispuut Avis, de winnaars van de Kennis of Korsakov-bokaal van vorig jaar.
‘Jullie hadden hier vorige week moeten zijn, dit was toen het mooiste kersthuis van Nijmegen.’ Het enige wat er van over is gebleven, is de kerstboom in de stortkoker. ‘Hierin hebben een tijd lang kippen gewoond,’ vertelt huispreses Gijs Mulder (22). Voorzichtig wordt er uit het raam naar beneden in een patio gekeken. De afkomst van de naam ’stortkoker’ is al gauw duidelijk. Het enige dat in het zichtveld valt is puin. ‘Geen eten of papier, dat gaat stinken. We houden het voornamelijk bij kasten en elektrische apparatuur. Vooral dat laatste is leuk om erin te gooien, dat spat alle kanten op en geeft zo een mooi effect.’
Op de jaarlijkse reünie van oud-Tempeliers hoor je nog eens wat. ‘Zo is er een keer iemand dronken in de tuin van dispuut Thor, aan de overkant, beland. Hij werd wakker met zijn gezicht volgeklad met schmink. Maar hij had wel een deken over zich heen,’ vertelt Michiel Oude Luttikhuis (25). Hij was er beter vanaf dan een Tempelier die in dezelfde laveloze toestand op een parkeerplaats is beland. De huisgenoten waren zo aardig om zijn kamerinrichting om hem heen op te stellen. Maar toen hij wakker werd, was alles gejat. Sympathieke lui, die Tempeliers.
Er kan gerust de tijd worden genomen tijdens de rondleiding, voor overweldiging door de pracht aan de muren en plafonds, zoals bijvoorbeeld een opgezette vos (mét stropdas) op een plankje.
Ondanks de enorme woning en het grote gezelschap brallende ballen, steekt geen minste gevoel van nederigheid de kop op. De mannen zijn hartelijk, ook tegen elkaar. Hier heerst geen opendeurbeleid waarbij eerstejaars zijn ontdaan van hun privacy door het gebrek aan kamerdeur. ‘Opendeurbeleid houdt bij ons in dat je altijd en bij iedereen de kamer in mag lopen,’ vertelt Gijs. ‘De deur is alleen gesloten als je vriendin blijft slapen of wanneer je op vakantie gaat,’ vult Michiel aan. ‘Als hij in het laatste geval niet dicht is, maakt het eigenlijk ook niet uit.’ Michiel heeft het geweten. Een wand in zijn kamer is extra opgefleurd met babyroze verf tijdens zijn vakantie. Zijn huisgenoten vonden dit toepasselijk bij de door hem oranje en lichtblauw geschilderde muren.
In de rommelige woonkamer staat er inmiddels een indrukwekkend aantal kratjes klaar. De heren lusten wel een biertje: vanaf kerst is er al een kratje of dertig doorheen gejast, die netjes tussen de rest staat opgesteld. We hebben dan ook hoge verwachtingen, vooral na het zien van de gevulde bierkoelkast, die door Panorama twee jaar geleden is verkozen tot ‘bierkoelkast van het jaar’.

We tellen een stuk of vijftien volle kratjes, aangevuld door een fraaie hoeveelheid wijn en sterke drank. Jammer dat de sigarettenautomaat die aan de muur hangt niet mag worden meegeteld. Vierenhalf pulletje. Salute!

Waar komt het woord ‘teddybeer’ precies vandaan?
Michiel: ‘Deze knuffelbeer is van een keizer of koning geweest, volgens mij Theodore Roosevelt.’
Gijs: ‘Dat was een president.’
Michiel: ‘Hij gaf het beest weg en noemde hem teddybeer. Zo kwam hij in de winkel.’
Hein: ‘Zo ontstond Toys ‘R Us.’
Het vriendelijke knuffelbare beertje is ontstaan naar aanleiding van een tekening die is gemaakt over een jachtsituatie van Theodore (Teddy) Roosevelt. Hij weigerde een beer neer te schieten, omdat het beest al zou zijn gebeten door honden. Na het zien van de prent vroeg een snoepgoedverkoper aan zijn vrouw om op basis hiervan een knuffeldier te maken. Half breintje.

Welke vier vitamines onderscheiden zich van de rest doordat ze in vet oplosbaar zijn in plaats van in water?
Jan: ‘Ik weet het. De vitamines A, D, E en K.’
Heel goed, Jan. Het is je ook geraden als student Geneeskunde. Het antwoord getuigt van broodnodige kennis over vitamines, buiten de varianten B2 en B6 (bier) om. Een breintje erbij.

Wat is de langste rivier ter wereld, en hoe lang is deze?
Gijs: ‘Ik denk de Amazone.’
Robin: ‘Dat is de breedste, niet de langste.’
Floris: ‘Het gaat niet om de lengte, het gaat om wat je ermee doet.’
Roelard: ‘Laten we stemmen.’
Michiel: ‘Nee, niet stemmen, dat is te democratisch.’
Gijs (na een stemronde): ‘We gaan voor de Amazone, en dan 4000 km.’
Helaas. (Jan en Hein springen tegelijkertijd uit de bank omhoog: ‘Zie je wel!’). Hier gaat het wel om de lengte. De Nijl is de langste rivier, met een lengte van 6741 km.

Wat is het oedipuscomplex?
Gijs: ‘Dat is wanneer je je vader wilt vermoorden, omdat je met je moeder wilt neuken. Oedipus komt uit een Griekse legende en … ‘
Correct! Met de mythe erbij verteld, zorgt dit voor een dik vet breintje.

Waar komt het woord ‘witbier’ vandaan?
Roelard: ‘Het heeft niets met kleur te maken. Met velletjes en vliesjes?’
Jaap: ‘Er wordt tarwe aan toegevoegd.’
Eibert (die na het plassen dolenthousiast binnenkomt): ‘Pierre Cells. Dat komt uit het Zuid-Afrikaans en betekent: wordt tarwe aan toegevoegd.’
Eibert, al had je nou nog iets meer tijd op de wc doorgebracht, dan had je het antwoord waarschijnlijk wel geweten, foei! Witbier wordt inderdaad van tarwe gemaakt. De missing link is echter dat tarwe in het Duits Weizen is, en daarvan is de naam witbier afgeleid. Half breintje.

Welke personage staat er op het Spaanse muntje van 10 eurocent?
Stijn: ‘Coin in the pocket! Er staat Cervantes op. Dit is mijn antwoord.’
Hein: ‘Willem van Oranje. Mag ik mijn pa bellen? Hij was ook een Tempelier.’
Wederom democratisch gekozen: ‘Filips de Tweede.’
Fout. Het was toch Miguel de Cervantes, de auteur van Don Quichot, en tevens vader van de Spaanse literatuur. Zonde Stijn, had toch maar iets meer je rechten opgeëist als de verschaffer van het juiste antwoord.

De goede antwoorden vliegen voorbij. Helaas worden deze ondergesneeuwd door het grote aantal spontane ingevingen. Michiel had gelijk: democratisch handelen levert weinig op. De Tempeliers tonen in ieder geval een groot wederzijds respect, wat misschien ingaat tegen het stereotype beeld dat men heeft van een dispuut. Met drie breintjes hebben ze een prima score, maar stoten ze Avis niet van hun troon.

Klik hier voor alle artikelen van ANS februari 2006.