Commentaar
Nijmegen, 14 februari 2007
Lieve Democratie,
De laatste tijd lijkt het wel of iedereen de buik vol heeft van jou. In het verre Midden-Oosten wil een aantal moslimfundamentalistische grotbewoners jou simpelweg dood hebben en in Nederland kijkt iedereen weg als ze jou ergens zien staan. Dat laatste is volgens mij vooral te wijten aan de afgelopen verkiezingen: ons land werd al vanaf halverwege september irritant overspoeld met partij-ideeën van de Haagse dames en heren. Voordat de verkiezingstijd goed en wel was aangebroken, was het Nederlandse volk door de onontkoombare politiekgetinte media-aandacht al in ver gevorderd stadium van stemmoeheid en politieke desinteresse. Democratie werd storend. Maar het was niet jouw schuld: Politiek en Democratie werden over één kam geschoren. Zonde, want ik heb je altijd veel fundamenteler en interessanter gevonden dan je dominante vriendje Politiek. Ik mag jou echt heel graag, Democratie. Echt.
Ik ben niet je enige aanbidder. Ergens vind ik dat wel jammer: het lijkt me heerlijk om je helemaal voor mezelf te hebben. Lekker met ons tweeën, romantisch tijdens het picknicken bijvoorbeeld, mijn stem laten horen. Helaas zou dat wel je dood betekenen: hoeveel Democratie blijft er nog over met slechts één sympathisant? Cineast Eddy Terstall, NRC-columnist Jan Blokker en Radboudhoogleraar Michiel Karskens staan gelukkig ook achter je. Jan Blokker noemt je in deze ANS dan wel ‘de minst onaardige manier van samenleven’, maar ach, wat zegt dat nou? Die man heeft net een relatiebreuk achter de rug.
Democratie, je hebt ons al heel veel goeds gebracht, neem deze ANS bijvoorbeeld. Dankzij jou – bij een enquête kom je toch ook een beetje om de hoek kijken? – weten we nu hoe het ervoor staat met de Nijmeegse studentenverenigingen Carolus Magnus en Ovum Novum. De Nijmeegse studenten hebben massaal hun stem laten horen. Démocratie, je taime!
De hoofdredactie
