ANS-Online

Op zoek naar pareltjes uit ranzige studentenkeukens, schuift ANS iedere maand aan bij een avondmaaltijd. Wat schaft de pot en wat bakken de koks van culinaire kennisvragen? Deze maand: valentijn op de Van Nispenstraat.

Tekst: Timo Pisart
Foto’s: Martijn Koster

Samenwonen in de ‘scheidingsflat’ lijkt de beste manier om je relatie om zeep te helpen. Constant op elkaars lip zitten heeft in de minuscule kamers vaak desastreuze gevolgen voor de prille liefdes. Kristel (24), zevendejaars Geneeskunde, tart het noodlot op het liefdespad. Zij woont nu anderhalf jaar in het speciaal voor paren bedoelde SSHN-complex aan de Van Nispenstraat samen met Jurri (25), vierdejaars Commerciële Economie. ‘We hebben ook op Hoogeveldt samengewoond op maar twaalf vierkante meter. Daarna kun je alles overleven’, verklaart Kristel.
Ondanks hun evenwichtig ogende liefdesnest zijn beide tortelduifjes eigenwijs, ook qua kookkunst. ‘Vroeger leidde dit wel eens tot een culinaire oorlog’, roept Kristel vanuit de keuken, ‘maar gelukkig leert Jurri steeds grover snijden.’ Welke rituelen zich daadwerkelijk in de keuken afspelen, blijft een raadsel. Wanneer ze elkaar aflossen en de vraag valt wat de pot schaft, wordt er mysterieus geknipoogd. Jurri verklapt alleen dat hij ‘half-Indo’ is. Vervolgens steekt hij van wal met een schertsende tirade tegen Conimex, waarin hij de obscene glans van deze gerechten bespot.
Inderdaad komt niets wat vanavond wordt voorgeschoteld uit een zakje. Dit komt de bereidingstijd niet ten goede, maar de smaak zeker wel. Als entree wordt een gevulde courgette geserveerd. Het hoofdgerecht, dat even op zich laat wachten, blijkt het spreekwoordelijke neusje van de zalm; gepeperde pangasiusfilet, opgerold en aan een prikkertje geroosterd. Deze lekkernij wordt geserveerd met heerlijk gewokte groenten op een bedje van rucola. Een gepofte aardappel met crème fraîche vergezelt het uitnodigende hapje.
De gesprekken aan tafel variëren van het verblijf van Kristel in Nicaragua tot liefdesrelaties en wereldproblematiek. Deze conversaties verzanden mede dankzij de hoeveelheden geconsumeerde wijn in elitair kookgeneuzel en chitchat over gitaren en een futuristisch koffiezetapparaat. ‘Echt te gek, dankzij de lage druk kookt het water al bij 70 graden, waardoor er geen smaak van het water verloren gaat’, bazelt Jurri. Gelukkig heeft het excentrieke grand dessert meer diepgang. Een bord met stoofpeertjes, gefrituurde mango en pavlova – een soort schuim, vanavond geserveerd in de vorm van hartjes – wordt gesierd door karamelvlokjes en amandelschaafsel. Dit machtige nagerecht geeft de nekslag, en doet het culinaire koppeltje besluiten op de bank te kruipen om daar uit te buiken en nog vele flessen wijn te nuttigen.

In welke minder conventionele kleur bestaan er, naast groen, geel en bruin, ook bananen?
Kristel: ‘In ieder geval geen blauw, rood of roze. Oranje?’
Jurri: ‘Nee. Het zal wel een primaire kleur zijn. Of zwart?’
Kristel: ‘Dat is toch conventioneel! Ik ben voor blauw.’
Jurri: ‘Ik ben echt anti-blauw. Blauwe bananen zijn flauwekul.’
Kristel: ‘Nou, wat denk jij dan?!’
Jurri: ‘Laten we gewoon roze gokken.’

Wonder boven wonder had Jurri het na deze bizarre brainstorm bij het rechte eind. Er bestaan inderdaad bananen in de romantische kleur roze, en ook in paars en rood kan men deze fallische vruchten vinden. Het eerste breintje is binnen.

Welke eetbare naam gaf Arnon Grunberg een van de hoofdpersonages in zijn boek Figuranten?
Kristel: ‘Ik lees nooit. Maar ik ken hem wel, van De Wereld Draait Door.’
Jurri: ‘Dat is Joost Zwagerman.’
Kristel: ‘Oh. Hoe ziet die Arnon er dan uit?’
Jurri: ‘Krulletjes, bril. Die man van die telefoongidsreclame. Maar ik heb het boek ook niet gelezen.’
Kristel: ‘Nou, dan zitten we mooi met de gestoofde peren.’
Jurri: ‘Laten we bloemkool zeggen. Lekker logisch.’

Met Grunbergs uiterlijk scoor je natuurlijk geen punten. Jurri zat echter wel akelig in de buurt met zijn wilde gok. Het correcte antwoord is namelijk Broccoli. Voor bloemkool kunnen we helaas geen breintje toekennen.

Wat is waterzooi?
Jurri: ‘Waterzooi. Is dat geen dessert? Ja, met krenten.’
Kristel: ‘Nee, misschien soep.’
Jurri: ‘Jawel, met rijst.’
Kristel: ‘Dat zijn watergruwels!’
Jurri: ‘Dan weet ik het ook niet.’
Kristel: ‘Komkommer. Of een snoepje?’

Hoewel Kristel in de goede richting dacht, blijft het juiste antwoord uit. Waterzooi is namelijk niet meer dan een soort soep van room, groenten en aardappelen. In dit typisch Gentse zooitje drijven stukjes kip of vis. Helaas, alweer geen breintje.

Welk stuk fruit stond op de cover van de plaat The Velvet Underground & Nico?
Jurri: ‘Dat is die band van Lou Reed!’
Kristel: ‘Wie is Lou Reed?’
Jurri: ‘Die vraag negeer ik maar. Andy Warhol was verantwoordelijk voor de vormgeving. Een banaan, of een peer.’
Kristel: ‘Een banaan is wel heel erg fout! We gaan voor de peer.’

Kristel heeft duidelijk een spoedcursus moderne kunstgeschiedenis nodig, op de hoes staat namelijk de wereldberoemde banaan van Warhol. Voor een peer wordt geen breintje toegekend, een educatieve tik op de vingers is hier meer op zijn plaats.

Welke fruitige koosnaam geeft Jim Carrey aan Kate Winslet in de film Eternal Sunshine of the Spotless Mind?
Jurri: ‘Shit. Die hebben we gezien, lief.’
Kristel: ‘Ja, meerdere keren zelfs. Noemt hij haar niet peaches, of strawberry?’
Jurri: ‘Het was iets geks. Waarschijnlijk had het met haar haar te maken. Kiwi?’
Kristel: ‘Nee! Ze had toch oranje haar? Dus Mandarijntje.’

Mandarijn, of eigenlijk ‘Tangarine’, is inderdaad het goede antwoord. Kristel luistert niet naar haar lief, en haalt met haar filmkennis harteloos het tweede en laatste breintje binnen.

Pangasiusrolletjes à la Jurri (4 personen)
4 pangasiusfilets
citroensap
4 grote aardappelen
crème fraîche
bieslook
1 grote ui
250 gram champignonmix
200 gram sugarsnaps
150 gram rucola
80 gram gezouten cashewnoten
honing
fijne mosterd
yoghurt slasaus

Aardappelen schoonmaken en een paar keer inprikken met een vork. Met zout in aluminiumfolie wikkelen en een uur in de oven, voorverwarmd op 225 graden.
Pangasiusfilets in de lengte in twee stukken snijden. Op twee kanten zout en peper strooien en één kant met citroensap (± 1 el per stuk) besprenkelen. De stukken oprollen en er een satéprikker doorheen prikken. Even laten staan en daarna bakken in bakboter. Eerst alle kanten dichtschroeien op hoog vuur, vervolgens op laag vuur rustig laten garen.
Sugarsnaps vijf minuten in hete olie wokken, vervolgens ui en champignons toevoegen. Zodra de champignons glimmen, zijn ze klaar. Maak op het bord een bedje van rucola en verspreid hierop de wokmix. Daaroverheen gegruisde cashewnoten en mosterdhoningdressing sprenkelen.

Allercharmantst stel van de Van Nispenstraat, deze maaltijd smaakt en oogt als een waar koningsmaal en is duidelijk met liefde bereid. Voor het eten, de sfeer en de wijn worden vier sterren toebedeeld.