Commentaar
Geen oorlog. Geen aids. Geen liefdesverdriet. Geen deadlines. Geen afstompende colleges. Geen giftige slangen. Geen suffe baan. Geen katers. Geen nare sneer noch negatieve gedachte.
Geen kennis. Als Eva de appel niet had geplukt.
Daar staan we dan met onze kennis. Ik denk, dus ik ben. Wij denken, dus we zijn. Of moeten we, als academici in spe, zeggen: ik twijfel, dus ik ben?
We twijfelen totdat we een ons wegen. In naam der wetenschap. Niets mag worden aangenomen als absolute waarheid. Wetenschap volgens Wikipedia: ‘De wetenschappelijke wereld is dat deel van de maatschappij dat zich uitdrukkelijk ten doel heeft gesteld systematisch kennis te verwerven.’ Maar Wikipedia an sich is allesbehalve wetenschappelijk. Of toch wel?
Hebben wij studenten ons uitdrukkelijk ten doel gesteld om systematisch kennis te verwerven? Streven we naar een zes? Een bul, een diploma, erkenning. Waarom niet? Volgen we een opleiding die onze
harten sneller doet kloppen? Houden we ons bezig met onderwerpen die ons van jongs af aan al
boeiden? Twijfel.
Die eeuwige twijfel. Israël of Palestina? Liefde of aandacht? Een baan of een wereldreis? Vrijheid of zekerheid? Vers of diepvries? Een nacht doorstuderen of herkansen? Vriend of vijand? Oorlog of speciaal? Aardbei of framboos? Slaap of seks?
Kennis of toch het paradijs?
