De Verdieping: Pelgrimstocht met Studentenkerk
Gaat verdieping in het studentenleven verder dan de bodem van een bierglas? In deze rubriek een portie canonwaardige kennis, spirituele zelfreflectie óf toch een intellectuele kater. Deze maand: Pelgrimstocht met Studentenkerk.
Al eeuwen geleden ontdekten pelgrims hoe heilzaam een lange wandeling is voor de innerlijke rust. Een weekendje op pad met de Studentenkerk in de Zuid-Limburgse natuur lijkt de ideale weg naar spirituele zelfreflectie. De uitvalsbasis van deze pelgrimstocht is het Arnoldus Janssenklooster te Wahlwiller. Dit klooster wil een oase van rust zijn voor mensen die bezinning zoeken. Voor de minder spirituele student is een klooster tevens prima te gebruiken als stil en goedkoop hotel.
Voor beide dagen staat een lange wandeling gepland. Volgens John Hacking, pastor bij de Studentenkerk, kennen de contreien die worden doorkruist een rijke historie: ‘Vele dorpen hier bestaan al sinds 800 na Christus. Naburige steden als Aken en Luik waren ten tijde van Karel de Grote belangrijke handelssteden. Verschillende koningen zijn door deze omgeving gereisd, evenals vele plunderende legers.’
Tijdens de lange voettochten worden verschillende bezienswaardigheden bezocht. Dit zijn voornamelijk kerkjes, daar religie de rode draad vormt door deze tocht. John vertelt honderduit: ‘De pastoor van deze kerk had in Nieuw-Guinea malaria opgelopen. Terug in Nederland dronk hij veel whisky tegen de aanvallen. Hij viel soms van dronkenschap om achter het altaar.’ Het hoogtepunt van de bezochte curiosa is het Universitätsklinikum te Aken. Dit enorme ziekenhuis oogt van buiten als een booreiland, met talloze knalrode ijzeren trappen en geelzwart gestreepte buizen op het dak. De verbazing wordt nog groter bij het binnentreden: de vloer en de muren zijn in de meest absurde, felle kleuren geverfd. Waar ziekenhuizen over het algemeen nogal kil aandoen, lijkt dit complex eerder een futuristische discotheek.
Levensvragen
De helft van de groep, die slechts uit tien personen bestaat, studeert niet meer. De deelnemers zijn veelal mee om te bekomen van de dagelijkse hectiek; er is daarom bewust gekozen om de avonduren vrij van invulling te laten. Onderweg wordt gepraat over de meest uiteenlopende zaken. Zo vertelt iemand openhartig dat hij binnenkort stopt met zijn werk om alles op een rijtje te zetten, en verklaart een ander mee te zijn gegaan vanwege twijfel over de keuze van zijn huidige studie Tandheelkunde. Tijdens het wandelen wordt af en toe een lied ingezet. Later blijkt het zingen een ware passie, wanneer de liederen zelfs door de overvolle bus naar het klooster galmen.
Het is opvallend hoe hartelijk en oprecht geïnteresseerd iedereen is, terwijl veel mensen elkaar pas net kennen. De wandeltocht werkt verbazingwekkend rustgevend. Als je het jezelf toestaat te worden ondergedompeld in een weekendje vol pais en vree, verdwijnt je jachtige studentenleven daadwerkelijk een paar dagen naar de achtergrond. Wanneer de voettocht uiteindelijk eindigt op de kitscherige kerstmarkt in Aken, is de overgang van twee dagen stille natuur naar deze schreeuwerige massa enorm. Welkom terug in de echte wereld.
Tekst: Andy Leenen
Illustratie: Loes van Woezik
