ANS-Online

Duffe opsommingen of ultiem entertainment? Iedere maand verschanst ANS zich in de collegebanken om een genadeloos oordeel te vellen over het onderwijs aan de RU.

College:
Robotica 2, vrijdag 8 januari,
10.45-15.30 uur, AK55

Docent:
Dr. I.G. Sprinkhuizen-Kuyper en dr. P.C. Groot

Uitstraling:
Zorgzame oma met computerkennis en een kalende compagnon

Publiek:
Overwegend mannelijke robokoppen

Inhoud:
Academisch knutselen met K’nex

Eindcijfer:
7,5

‘Wat is hier gebeurd?’, reageert een studente geschrokken als blijkt dat een onverlaat ongevraagd aan de robot van haar groep heeft zitten sleutelen. Verschillende onderdelen ontbreken en een groot deel van de programmering moet opnieuw. Sprinkhuizen-Kuyper, door iedereen gemoedelijk Ida genoemd, springt in en gaat op zoek naar vervangende onderdelen. Mededocent Perry doet het rustiger aan. ‘Ik hoor het wel als ze mijn hulp nodig hebben.’ Ook over afwezigheid wordt niet moeilijk gedaan. Door de druppelsgewijze toestroom van duf uitziende semibèta’s lijkt dit werkcollege Robotica meer op een inloopuur.
De studenten Kunstmatige Intelligentie (KI) leggen de laatste hand aan zelfgemaakte robots, die een week later hun kunsten zullen vertonen op de Demodag. Deze dag is voor belangstellende ouders een uitgelezen kans om te zien wat hun spruiten uitspoken in het uitgestrekte souterrain van het Spinozagebouw. Na de presentaties zullen de robots zich in een heuse arena moeten bewijzen. Geen arena of destruction voor deze prille creaties: ze bouwen rails of zoeken een uitweg langs allerlei obstakels. De suggestie van een student om als eerste prijs drank aan te bieden, doet vermoeden hoe de studievereniging CognAC aan haar naam komt.
De afgelopen zeven weken hebben de KI’ers in groepjes twee robots gebouwd die samen een zelfbedachte taak uitvoeren. Dit varieert van balletjes uit de weg ruimen tot ontsnappen uit een doolhof. Sommigen lijken al hun vrije tijd in hun bouwsels te hebben gestoken en discussiëren driftig over efficiënte algoritmen, terwijl anderen al tevreden achterover kunnen leunen om een naam te bedenken voor hun project. Een kleine brainstorm resulteert in namen als The Wumpinator en Team Blizz.
Terwijl er druk wordt geknutseld en gecodeerd zit Perry aan zijn beeldscherm gekluisterd en drentelt Ida langs elk groepje om zich ervan te vergewissen dat alles goed verloopt. ‘Kan ik iemand helpen? Nee?’ Voor het
gedupeerde groepje van de omgebouwde robot heeft ze allerhande onderdelen bij elkaar weten te scharrelen, als ware het een aflevering van Scrapheap Challenge. Ofschoon de techneuten nog worstelen met de sensors en de Bluetoothverbinding, worden er alweer volop testritjes gemaakt. ‘Het is geen totale catastrofe.’

Het Laatste Oordeel der Studenten
Een enkeling zegt de aangeboden kennis relevant te vinden voor zijn Lego-carrière, de meesten missen echter de connectie tussen theorie en praktijk. De abstracte stof wordt geapprecieerd omdat de docenten het afwisselen met ‘coole robotfilmpjes’. De meerderheid geniet echter vooral van het bouwen. ‘Het practicum is absoluut geweldig.’ Desalniettemin dwalen sommigen in gedachten af naar warmere oorden en anderen zelfs naar de dag dat robots de wereld overnemen. Wel zijn de androïdebouwers onverdeeld enthousiast over de ontspannen sfeer en de betrokkenheid van de docenten. ‘Misschien zijn ze zelfs iets te lief voor ons.’

Tekst: Lucy Vleeshouwers
Foto: Yahya Hussin

Klik hier voor alle artikelen van ANS februari 2010.