Commentaar
‘Jij gaat nu naar de Academie, weet jij wel wat de Academie is?
‘Een hollend paard, waarop de studenten rijden. Maar die de ars equitationis verstaan, hollen niet langer dan een paar jaren, want zij maken zich langzamerhand meester van de teugel, en rijden dan met een bedaard gezicht, alsof zij nooit gehold hadden, naar de plaats van hun bestemming.
‘En nog roep ik je toe: zit recht te paard! Houd de teugels zo strak als jij kunt! Gebruik nooit sterke drank, en wijn, modice. Want het is geen paard voor zuipers en dronkaards.’
Wat een belerende raad in Studenten-typen van de negentiende eeuwse schrijver Klikspaan. Welkom op de Radboud Universiteit, het hollende paard van Nijmegen. Houd de teugels vast, maar schroom niet de riem op sommige momenten met slechts één hand vast te houden, om dan je vrije hand uit te steken naar een voluptueuse studente, of een biertje.
Zelfs al moge het niet ‘je ding’ zijn lid te worden van een dispuut, neem dan tenminste een beetje les van de heren – en dames – van het verenigingsleven. Feesten, zoals het een ware student betaamt; daar maken deze lieden naam mee. Ook met ontgroeningen natuurlijk, daar kun je bij het noemen van studentengezelligheidsverenigingen bijna niet omheen. Tenminste, dat is wat elk wie de krant leest mag geloven. Artikels over een uit de hand gelopen feuteninwijding verschijnen bijna ieder jaar wel.
Nijmegen is sinds jaar en dag niet meer binnen deze context in de media gekomen, toch wakkerde het onderwerp de fantasie van onze redactie aan. ‘Ontgroening, daarvan zijn vast wel wat leuke plaatjes te schieten voor de middenpagina.’ Drankmisbruik, een beetje vernedering en vooral varkens: een lust voor het oog. Zou je denken, toch?
Niets is minder waar: het levert prachtige plaatjes op. Maar tegelijk een onbedoelde anticampagne om lid te worden bij onze vrinden van Carolus Magnus, Ovum Novum en Argus. En dat net nu het wervingstijd van nieuwe leden is. Mocht je dus erover weifelen de gelederen van een vereniging te vergezellen, laat je dan niet afleiden door de foto’s op de middelste twee bladzijdes van dit blad. Wij hebben werkelijk geen flauw benul van wat er daadwerkelijk plaatsvindt bij ontgroeningen. Maar is het niet ontzettend leuk om erover te fantaseren?
Dat beetje lolligheid moet er wel van af kunnen om, zoals Klikspaan het zo mooi verwoordt, ‘nu ook in de strikste zin des woords, student te zijn’.
De hoofdredactie
