M#
Het kan niet lang meer duren voor je er hier ook openlijk voor uit kan komen. In Amerika is het in ieder geval al helemaal hot: Save Sex; verklaren dat je Geen Seks Voor Het Huwelijk hebt.
Lijkt me vreselijk, eerst jaren met iemand een ‘band opbouwen’, officieel het jawoord geven en dan pas de koffer in. Maar ik ben dan ook geïndoctrineerd door jaren Nederlandse televisie. Ik ben ‘bevlekt’ met heteroseksuele MTV-denkbeelden: vrouwen zijn sexy en willen een vent, en mannen willen hen. Mij is geleerd dat seks leuk is, en iets goeds, en dat je vooral moet doen waar je zin in hebt.
Het is bovendien ook gewoon moeilijk te weerstaan: je staat in een café, bent een leuke avond aan het hebben, er begint iemand tegen je te praten die je vaag kent, hij maakt wat opmerkingen over hoe leuk je bent, geeft je een aai en voor je het weet ben je verloren. Hoe valt de verleiding te weerstaan? En waarom eigenlijk? De alcohol heeft de ‘waarom’-vraag danig naar de achtergrond verdrongen en vervangen door ‘waarom niet?’. En waarom ook eigenlijk niet. Als je er toch zin in hebt (ja!) en het fijn is (ja!) en zonder gevolgen blijft (eh, hoe bedoel je precies?).
Die ‘save sex‘-beweging is om twee redenen misschien een overweging waard, zeker voor vrouwen. Want ten eerste hebben vrouwen toch vaak moeite met het scheiden van verleiding en verliefdheid. Vorig jaar nog begon een docent van me in een college over de aantrekkingskracht tussen hemelse lichamen groter wordt naarmate ze dichter bij elkaar komen. Hulpeloos zocht ik oogcontact met een ‘several nights stand‘ die zich ook in CC2 bevond, enkele stoelen verderop. De blik bleef onbeantwoord. Eikel. Die kon het verder dus vergeten.
Ten tweede geldt het cliché toch dat een slettende vrouw een hoer is en een mannelijke slet stoer. Ik werd laatst in een kroeg voorgesteld aan een vriendengroep van een bekende. ‘Daar zit Meike’, zei hij. ‘Dat is Maarten, zij heet Kristel, dat is Jaap, en zij is te makkelijk.’ Ik slikte. ‘Te makkelijk’ mocht dan haar naam waarmaken en inderdaad druk in de weer zijn met een, blijkbaar onbekende, jongen, en had ze de opmerking met geen mogelijkheid kunnen verstaan, ik kreeg toch medelijden met haar. Het zal je maar gebeuren dat vrienden je zo aankondigen.
Maar wie weet, doen die van mij dat ook wel. Hoe vaak heb ik het nou met vrienden over wat ze precies van me vinden? Ze zijn handig voor advies en lol, en het is fijn iets voor ze te kunnen betekenen. Maar weet ik veel wat hun mening is over mijn keuzes en acties. Daar kom je in een doorsnee gesprek gewoon niet achter. Misschien wil ik het ook wel helemaal niet weten. En waarom zou ik iets aan hun mening willen veranderen, als dat al kon?
Ik doe lekker toch waar ik zin in heb. Puh.
‘Wat zit je haar leuk.’
Ik glimlach.
Waarom niet?
