Sjaak
Nederland op zijn smalst: je hoort de term wel eens, bijvoorbeeld als Mona schepijs op de markt brengt of als we met voetballen een boel rooie kaarten bij mekaar schoppen. Zelden hoor je de leus bij stoere Hollandse instanties die allesbehalve stoere slogans hanteren, terwijl daar toch niet niet minder reden toe is. ‘De Marine, helemaal zo gek nog niet’: vervang de Marine door de Efteling (of door Klaas-Jan Huntelaar, de levende reclame voor pindakaas en Tjolk) en de zin wordt minstens zo goed. Sterker nog: volgens een onafhankelijk panel van drie asielzoekers zonder vooroordelen (zij beheersten ten tijde van dit onderzoek de Nederlandse taal namelijk nog niet) wordt de zin op deze wijze zelfs met zo’n 45 procent beter. Een mooier bewijs dat de Marine maar eens snel een wat passender zin uit het vet moet trekken, moet nog geboren worden.
‘t Is niet zo dat de Marine alleen staat in niet-stoere zinnen. ‘Iedereen is geschikt voor de Landmacht’: zo luidt de toverspreuk waarmee onze landrammers hun blazoen willen oppoetsen. Let’s be straight: ik zit ten tijde van oorlog (tegen Afghanistan of een toekomstige Evil Power met bovenmatige interesse in inname van Hollands grondgebied) echt niet te wachten op oma’s, TBS’ers, gehandicapten, leprozen, Konmar-medewerkers, loonadministratiërs en Bond tegen het Vloekers die ons dienen te verdedigen.
Nee! Het leger is niet voor iedereen, beste posterontwerpers: ik ben volledig pro non-discriminatie; nog meer ben ik pro één dikke lijn trekken. Politie dan! In Oost-Europa staan deze knakkers qua aanzien nog vrij hoog in het vaandel: bij crimineel gedrag wordt gerost: dus rechtvaardig opgetreden. In Nederland daarentegen zijn de mannen en vrouwen van het politieapparaat ‘uw beste vriend’. Het is al niks met het gezag voor de Nederlandse Oom Agent (wat een lieve term, zou die zonder reden in zwang zijn in ons taalgebied?), maar met dit soort leuzen wordt het er natuurlijk niet beter op. Het erge is: zo’n leusje lijkt agenten alleen maar weker te maken.
Laatst bijvoorbeeld trof een vrouw in Sint Oedenrode (Noord-Brabant) een heuse granaat in haar tuin aan: ze kreeg vervolgens het deksel op de neus toen de politie haar te verstaan gaf het object te laten liggen waar het lag: in haar tuin. Bommenruimers zouden spoedig langskomen: op welke dag, ja mevrouwtje, dat hing er echt vanaf of Sint Oedenrode op de route lag. Onlangs toevallig nog pedofielen gezien? Nee? Nou sjonge mevrouwtje, een beter milieu begint bij uzelf hoor. Houdoe en bedankt!
Moeten we hier nu om lachen, er boos om worden of erom gaan janken? Ja mensen, geen emotie te dol of hij past bij de politie, die zelf weer een pet schijnt te hebben die ons allemaal past. Met die opmerkelijke parallel met onze landmacht komt het allemaal aan het licht: de beschermende machten zijn niet eng, maar veel te lief, veel te volks en vooral veel te gewoon. Weg met de reclamebureaus, laat overste Berlijn maar eens een paar uurtjes zwoegen op wat pittige teksten, en het komt wellicht nog goed.
