Commentaar
‘De nieuwe ANS moet vandaag echt af!’ Deadlinestress is echt het laatste waar je hoofd naar staat wanneer je vertoeft in een idyllisch Frans dorpje en je vrienden zich vermaken op het strand. Hoe vaak hebben we de deadline ook alweer verplaatst? Vandaag moet het lukken. Al is het met een torenhoge telefoonrekening en een halve vakantie in een ranzig internetcafé waar de airconditioning op standje vrieskist staat.
Toen ik een halfjaar geleden nietsvermoedend een ANS vergadering bijwoonde had ik niet kunnen vermoeden dat ik zo snel tot hoofdredactie gebombardeerd zou worden. Maar de kans deed zich – bij gebrek aan beter? – toch voor. Ik en mijn partner in crime, twee totale nitwitten, mogen komend jaar ANS gaan bestieren.
Dat bestieren begon sneller dan verwacht. Opeens moesten er nieuwe plannen op tafel liggen en waren er allerlei mensen die een mening over je dachten te mogen hebben. De eerste deadline-avond was een chaos en het bier vloeide rijkelijk. Dan is daar ineens die geplande vakantie, terwijl het werk nog niet half af is. Ach, overleggen op afstand is toch altijd een succesnummer. Zeker met die internationale tarieven. Hopelijk verlopen de volgende negen ANS-edities even soepel.
Nu wordt de universiteit overspoeld door nitwitten van een geheel andere soort, eerstejaars. Opgewonden zoeken zij een weg door de chaos die introductie heet. Na weer een kroegentocht ontwaak je ’s middags met een vreemd gevoel. Dit is niet thuis en vertrouwd, maar anders en ongewoon. Dit is wakker worden in een nieuwe wereld. Een wereld waar je nog van alles moet ontdekken, maar ook een wereld waar je je helemaal thuis gaat voelen.
Santé!
