ANS-Online

Website van het Algemeen Nijmeegs Studentenblad

The RU Files

Voorlichtingsfolders schetsen een braaf, positief beeld van de Radboud Universiteit. Ze verzwijgen echter de achterliggende wereld van scheurbuik, koffieguerilla’s en bètakakkerlakken.

Tekst: Andy Leenen en Martine Peters van Ton
Illustratie: Nienke Oldenhuis

We schrijven 18 april 1985. Nijmeegse studenten zijn niet tevreden over het nieuwe studiefinancieringsstelsel van onderwijsminister Deetman en bezetten al meerdere dagen het Erasmusgebouw. Ze hebben een probleem: het bier is op. AKKU-secretaris Kristel Lageweg (24) vertelt: ‘Ideologische overtuigingen kracht bijzetten met daden is leuk, maar wat valt er tijdens een bezetting te doen behalve bier drinken?’ Vanwege de omvang van de groep is dit probleem niet opgelost met een bezoekje aan de supermarkt, dus wordt een brouwerij gebeld. Hier stuiten de onverschrokken bezetters op een tweede probleem: de vrachtwagenchauffeur van de bierleverancier is ziek. Maar, geen paniek, een van de actievoerders heeft een groot rijbewijs en behoedt zijn kameraden eigenhandig voor uitdroging. Dit is slechts één van de sterke verhalen die onze universiteit rijk is. Een korte introductie van de RU aan de hand van amusante anekdotes.

Dood en verderf
Nijmegen bleek de afgelopen jaren een broeinest van enge ziektes. In juni 2005 werd bij een student Culturele Antropologie open tuberculose ondekt. De tweedejaars student had deze ziekte opgelopen tijdens een trektocht door Oost-Azië. Hij had sinds zijn terugkomst in november 2004 met tbc rondgelopen en ondertussen meerdere mensen besmet. Ruim zestig studenten en enkele docenten moesten maandenlang aan de antibiotica.
Een jaar later, in de zomer van 2006, brak een volgende epidemie uit aan de Radboud Universiteit. Een aanzienlijk aantal studenten viel ten prooi aan schurft. De ziekte begon in de gelederen van gezelligheidsvereniging Carolus Magnus en greep door seksuele uitspattingen rap om zich heen. De uitbraak, die meer dan een half jaar aanhield, kreeg aandacht op verschillende weblogs en haalde de voorpagina van De Gelderlander.
Het meest opmerkelijke ziektegeval is de scheurbuik die Erwin van Zoelen (33) opliep als student. Hij werkte bij een videotheek en at daar maandenlang de diepvries met pizza’s leeg: ‘Mijn favoriet was de Margherita. Misschien had ik er beter een kunnen kiezen die rijker was belegd.’ Erwin bezocht sporadisch de snackbar voor de broodnodige variatie, maar dat mocht niet baten: ‘Mijn tanden en het vel van mijn wangen gingen loszitten.’ Hij besloot naar de dokter te gaan, die hem hard uitlachte. Erwin vertelt: ‘De dokter zei dat scheurbuik voor het laatst was gesignaleerd op VOC-schepen. Volgens hem had ik deze misère kunnen voorkomen door één appel per maand te eten.’

Vliegende vla
In de Refter wordt de schijf van vijf je soms letterlijk in de schoot geworpen. Op 17 september 2002 besloot een groep van ongeveer tien Hoogeveldt-bewoners de mensa te terroriseren. Gewapend met vuilniszakken vol pasta, vla en groenteresten installeerden ze zich aan verschillende tafels om op teken van de leider een voedselbombardement te starten. Veel studenten tijgerden angstig naar buiten, anderen begonnen lustig mee te gooien. Harm Schoorlemmer (24), zesdejaars Sterrenkunde herinnert zich: ‘De slierten spaghetti vlogen me om de oren en een vriend van me werd geraakt door rondvliegende vla.’ De politie werd gewaarschuwd, waarna een wapenstilstand snel werd bereikt. Om een dergelijke veldslag in het vervolg te voorkomen werd geregeld security bij de deuren van de Refter opgesteld.
De kantines waren al eerder toneel van een hevige strijd. In februari 1990 besloot het Max Bevrijdingsfront, een splintergroepering van AKKU, om alle pakken koffie op de universiteit te gijzelen. Doel van de missie: een campusbrede invoering van Max Havelaar koffie. Twintig guerrilla’s met een boombox vol Latijns-Amerikaanse muziek op de schouders stormden de kantines binnen. In no time waren honderd pakken van tien kilo gekidnapt. Om te laten zien dat het de strijders menens was, werd één pak bruut opengesneden bij een vergadering van het College van Bestuur (CvB). Dat de actie ook de landelijke televisie haalde, heeft het CvB waarschijnlijk overtuigd. Sindsdien komt het bakkie pleur uit de automaat standaard van Max Havelaar.

Kakkerlakkenplaag
Ook in de krochten van het nu gesloopte bètagebouw heeft zich door de tijd heen heel wat afgespeeld. Biologiestudenten verhalen graag over de kakkerlakken die her en der uit de wc-potten kropen. Op de faculteit wordt tot op de dag van vandaag onderzoek verricht met deze beestjes. Af en toe ontsnapt een aantal uit de laboratoria en herhaaldelijk zou er zo een kakkerlakkenplaag zijn ontstaan in het gebouw. Het onwaarschijnlijkste verhaal is wel dat de insecten tijdens het verblijf in het gangenstelsel onder de campus zijn gemuteerd in een nieuwe soort. Volgens Johannes Hackstein, hoofd van Evolutionary Microbiology, is dat laatste onzin. Bovendien zou er zeker geen sprake zijn van een plaag: ‘Kakkerlakken zijn overal te vinden. Ook bijvoorbeeld in de Refter, maar dat wil ik helemaal niet weten.’
Het laatste sterke verhaal is ook afkomstig van de bètafaculteit. Ter ere van de sloop van het oude Universeel Laboratorium (UL) werd op 16 september 2004 een feest gegeven: de UL Demolition Party. Het feest begon vredelievend, maar binnen enkele uren werden toiletten gesloopt en had het leidingwater vrij spel. De feestgangers stonden tot hun enkels in het water en mensen dansten in ruimtes waar chemische stoffen lagen opgeslagen. Bernard van Gastel (24), zesdejaars Informatica en barman op het feest, vertelt: ‘Roelof de Wijkerslooth, voorzitter van het CvB, werd om drie uur ’s nachts uit bed gebeld. Al snel stonden er veertien politieauto’s en enkele grommende honden voor onze neus.’ De politie ontruimde het gebouw, maar er bleek weinig aanleiding te zijn voor dit machtsvertoon; de studenten lieten zich gedwee naar buiten voeren. Bernard concludeert: ‘Toen gingen ze maar mensen bekeuren voor fietsen zonder licht.’

Ken jij ook nog sterke verhalen over de RU? Heb je idiote anekdotes over je introductie? Mail ze naar redactie@ans-online.nl.

  • kleinmeisje

    Persoonlijk vond ik de demolition party niet zo’n geweldig sterk verhaal… Het was een leuk feest tot drie mensen wasbakken van de muur gingen trappen…

    Wat ik dan wel weer een sterk verhaal vind, ook al is het ondertussen behoorlijk oud, is dat er een moord in de kelders van de beta-faculteit gepleegd is. Ik geloof dat het ongeveer 30 jaar geleden was en als student ken ik de details dan ook niet.

    Vroeger was er ook een gang onder de Heyendaalseweg door van de betafaculteit naar het ziekenhuis. Weet iemand waar deze uitkwam? Ik hoor allemaal verschillende verhalen…

  • Henk

    Moord in de kelders? Ik weet wel dat er door de portiers vaak seks hebbende stelletjes werden gevonden.

  • Iers

    ah die ondergrondse gangen, daar hebben we ze weer

  • Stonehead

    Nou, er is in het jaar vóór de Demolition Party tijdens de introductie wel moordenaartje gespeeld in de beta-keldergangen, rond middernacht, illegaal, met zo’n 90 eerstejaars en een man of 15 begeleiding. Dat verhaal had ik eigenlijk wel verwacht hier, want dat was echt een projectje. Maar aangezien er nog een paar vagelijk betrokkenen aan het afstuderen zijn, zal deze reactie wel niet lang blijven staan… ;)