Voedsel voor de geest: Dispuut THOR
Op zoek naar pareltjes uit ranzige studentenkeukens, schuift ANS iedere maand aan bij een avondmaaltijd. Wat schaft de pot en wat bakken de koks van culinaire kennisvragen? Deze maand: de duistere kelder van het zeer illustere dispuut THOR.
Tekst: Sjors Overman en Ewoud Rohn
Foto’s: Sjors Overman
Iedere dinsdagavond verdwijnen alle leden van dispuut THOR stipt om zeven uur door een klein deurtje onder de trap. In het souterrain van Bijleveldsingel 80 nemen de heren aan een lange tafel plaats om de gezamenlijke maaltijd te nuttigen. De kelder, uitgerust met cocktailbar en tapinstallatie, heeft net een opknapbeurt gehad. ‘Afgelopen weekend hebben we nog hard gezwoegd om het zo mooi te schilderen’, vertelt Michiel, de huispreses. ‘Ik heb minstens een halfuur buiten gestaan om bij te komen, omdat ik niet wist dat je de ammoniak moet verdunnen voordat je het gebruikt.’
‘Hadden we bijna geen huispreses meer’, grapt Melvin, terwijl hij zijn handen volheeft met het aansluiten van een nieuw fust. ‘Dit fust is wild en schuimt alleen maar, er moeten kratjes bier worden gehaald.’ Twee leden spoeden zich naar de winkel om te zorgen dat tijdens de maaltijd flesjes Hertog Jan kunnen worden gedronken. Ondertussen neemt de rest plaats aan de eettafel. ‘Ik wil wel rein eten, geen kaas vanavond’, laat Samuel zijn dispuutsgenoten weten.
‘Silentium!’ klinkt het, terwijl Pieter, Jimmy en Matthieu met hun dampende schotels binnenkomen. Iedereen wordt voorzien van een goed gevuld bord gratin á la Florentine. ‘Zo, jullie hebben je uitgesloofd vanavond, zeker omdat we gasten hebben’, merkt Koen cynisch op. De maaltijd valt goed in de smaak. ‘Er wordt hier altijd wel lekker gekookt’, zegt Michiel tevreden, ‘Doordat we met acht mannen in dit huis wonen, eten er altijd wel een paar mensen samen. Met kerstmis is het helemaal feest; we dineren traditiegetrouw met het hele huis en koken voor 80 euro per persoon.’
‘We hebben hier vaak feestjes, tijdens de vorige introductie stonden hier ineens zestig man binnen’, vervolgt de huispreses, ‘Helaas zijn hiernaast onlangs professionele voetballers uit Groesbeek komen wonen.’ Op het dakterras wijst hij naar het netjes afgehekte balkon van de buren. ‘Daar woont dat voetbaltuig. Bij iedere toon die ze uit ons huis horen komen, bellen ze de politie. Dat weerhoudt ons er echter niet van om geregeld thuiswedstrijdjes te spelen met fijne Nijmeegse damesdisputen.’
Welke vogels zijn niet koosjer?
Willem: ‘Varkens.’
Pieter: ‘Struisvogels?’
Samuel: ‘Carnivore vogels, of misschien vogelbekdieren.’
Samuel is duidelijk de kenner van rein en onrein eten, hij gaf het goede antwoord; roofvogels mogen door joden niet worden gegeten. Het eerste breintje is binnen.
Van welk deel van een rund is klapstuk afkomstig?
Samuel: ‘Dat is het slechtste gedeelte van de koe.’
Michiel: ‘Willem weet dat wel, hij is slager geweest!’
Willem: ‘Wij verkochten alleen varkens, van koeien weet ik niks.’
Jammer Willem, over varkens deze maand geen vragen. Het klapstuk wordt tussen de ribben van de koe weggesneden.
Sinds wanneer bestaat chocola in eetbare vorm?
Bob: ‘Napoleon at het al.’
Koen: ‘Ehm, sinds de VOC… zeventiende eeuw.’
Matthieu: ‘Ja, dat was drie eeuwen geleden.’
Waarschijnlijk at Napoleon andere kost, chocola wordt pas vanaf 1847 gegeten. Ook dit breintje gaat aan jullie neus voorbij.
Wat zijn de belangrijkste ingrediënten van haggis, de Schotse stoofpot?
Samuel: ‘Schapenkop.’
Christiaan: ‘En maag, gewoon ingewanden.’
Bob: ‘Er zit ook hart in.’
Koen: ‘Het is Schots, whisky natuurlijk.’
Kenners, dat is duidelijk. Haggis wordt inderdaad van schapenhart, maag en whisky gemaakt. Daarnaast zitten er longen en uien in de bruinige substantie.
Uit welke streek komt sherry?
Michiel: ‘Portugal, of was het Spanje?’
Matthieu: ‘Ergens bij Malaga, of toch Valencia.’
Michiel: ‘Ach, sherry is toch voor paupers. Alleen huismoeders drinken dat spul.’
Sherry komt inderdaad uit Spanje, om precies te zijn uit de Jerez de la Frontera, in de streek Andalusië. In het Engels wordt Jerez als Sherry uitgesproken. Spanje was goed; een half breintje voor de laatste vraag.
Aardappel anders?
Pieter, Jimmy en Matthieu hebben de opdracht om voor maximaal drie euro per bord te koken. Ze hebben hiervoor een variatie bedacht op de klassieke gratin a la Florentine. In plaats van tagliatelle of een andere pasta te gebruiken, hebben ze gekozen voor aardappels als basis. In dispuutshuis cum Hastis sic Clypeatis werd ons deze maaltijd – hier voor vier personen – voorgeschoteld:
8 aardappelen
1 grote ui
1 teentje knoflook
40 ml room
200 gram champignons
400 gram diepvriesspinazie
200 gram hamreepjes
100 gram geraspte kaas
1 ei
dragon, oregano
Kook de geschilde aardappelen ongeveer vijftien minuten, zodat ze net gaar zijn. Snijd ze in dunne schijfjes en beleg hiermee een een ingevette ovenschaal. Maak hier bovenop een aantal lagen met ontdooide en uitgelekte spinazie, hamreepjes, plakjes champignons en gesnipperde uien. Leg bovenop weer een laag aardappelschijfjes. Roer de geraspte kaas, room en het ei door elkaar, zodat je een mooie gladde saus krijgt. Schenk deze saus als topping over de schotel en maak het af met wat dragon en oregano. Verwarm de oven voor op 200 graden, en bak daarin de gratin in ongeveer veertig minuten gaar en bruin.
De geur van de dampende schotels is om van te watertanden en de borden zien eruit alsof ze rechtstreeks uit de keuken van Jamie Oliver worden geserveerd. Jammer genoeg zijn de aardappels niet helemaal gaar, waardoor er flink moet worden gekauwd. Deze ovenschotel maakt ongetwijfeld een goede indruk als er een leuk damesdispuut over de vloer komt. Tweeënhalve Michelinsterren worden aan de ovenschotel van THOR toegekend.






