Lieve ANS,
Ik ben verliefd. Op mijn vriendin A., met wie ik al anderhalf jaar een heerlijke relatie heb, maar ook op mijn drieëntwintigjarige mentormama S. Afgelopen tijd gaat het steeds slechter met A. Krampachtig klampt ze zich aan me vast en ze wil altijd bij me zijn. Hoe anders dan S. Zij is spontaan, lief en laat duidelijk weten met mij verder te willen, ook al heeft ze een vriend.
Ik heb mezelf altijd gezien als betrouwbaar vriendje en wil A. echt niet kwetsen, maar ik ben bang dat ik me niet langer kan bedwingen. Hoe kom ik zo verantwoord mogelijk uit deze benarde situatie?
Een achttienjarige Psychologiestudent uit Hooge Mierde
Beste J.,
Niet alleen is je vriendin aan het thuisfront een hysterisch wijf, je hebt ook nog eens kans bij een oudere, interessantere en waarschijnlijk lekkerdere mentormama. Dit lijkt me een typisch geval van ‘zo klaar als een klontje’. Hoe lang verwacht je nu werkelijk dat je samen blijft met je high school sweetheart? Die term bevat niet voor niets het woord high school, zoiets behoor je achter je te laten op het moment dat je je inschrijft voor een studie die je min of meer interesseert.
Bovendien, je mentormama is pas het begin: spoedig zullen hordes hitsige Nijmeegse studentes zich aan je voeten werpen. Je zult ze van je af moeten slaan en hen belerend toe moeten spreken dat je niet gediend bent van een pijpbeurt midden in de kroeg (maar wel in de privésferen van je kamer van 6 vierkante meter in het centrum). Geloof me, je zit dan echt niet te wachten op een irritant aanhangsel dat je in een ver verleden toevallig lief hebt gehad. Mijn advies luidt dan ook: dumpen die A. en lang leve het hoereren! Moge de goden je bijstaan bij al je toekomstige katers, ranspartijen en druipers.
Succes ermee,
ANS
Tekst: Redactie
Klik hier voor alle artikelen van ANS intro 2009.
