ANS-Online

Website van het Algemeen Nijmeegs Studentenblad

Commentaar

Nieuwe tijden. Het zou zo uit Wim Sonnenvelds Het Dorp kunnen zijn gelicht. ‘De nieuwe tijd, net wat u zegt. Maar het maakt me wat melancholiek’, zit in Wims magnum opus; ergens voor het laatste refrein, tussen de bijeenklittende jeugd met minirok en Beatle-haar en de vaders en moeders die zoethout kochten voor een cent en touwtjespringden. Zulke melancholiek laten we even voor wat het is: op de tv is er al genoeg gezeik over 2006. Dat onze jongens in Afghanistan NOS’ Nieuwsman van het jaar, is natuurlijk hartstikke leuk, maar onze blik is gericht op de toekomst.
Nieuwe tijden heeft namelijk een tweede bijklank. Het zal u vast wel te binnen zijn geschoten toen u de voorpagina aantrof in de bakken, de Albert Heijn of uw stamkroeg: de titel is doordrenkt met Goede Tijden, Slechte Tijden-associatie. Het soapgehalte van het credo van januari is daardoor behoorlijk hoog geworden, misschien wel té hoog voor een studentenblad. Is het ware leven gedegradeerd tot een niveau dat slechts vermaak biedt aan boenende huisvrouwen?
De Faculteit der Letteren vertoont in elk geval een heus Glazen Huis-gehalte: interne machtsconflicten, het resultaat van budgetproblemen, hebben geleid tot de teloorgang van Arabisch. De arabisten moeten, voorzien van een sting – de vakterm voor een kort muzieksegment om de nadruk te leggen op een scène – en op de robijn van hun ring bijtend, toezien hoe wel geld wordt vrijgemaakt voor het andere risicogeval Duits en vooral voor het Centrum voor Parlementaire Geschiedenis.
Op macroniveau zijn we steeds verder Onderweg Naar Morgen. Moeder Natuur ligt in het ziekenhuis, maar doktor Wetenschap staat voor een raadsel wat de oorzaak is van haar bedlegerigheid. Is kleinkind Mensheid haar met vervuiling om zeep aan het helpen of is ze zwaar in de overgang? Mankeert haar überhaupt wel iets? Vader Tijd scandeert in elk geval hardvochtig dat uitsluitsel niet vroeg genoeg kan komen.
Buiten onze onderwerpen van deze maand om wordt er ook op los ge-GTST‘t. Thom de Graaf is opgestaan om de teugels van vaderliefs Nijmeegse imperium in handen te nemen. De littekens van het Gekozen Burgemeester-debacle staan nog op Thoms gezicht gegriefd, en het betrekken van zijn post is meer dan gelegenheid om zijn punt duidelijk te maken.
U leest het: roerige tijden staan voor de deur!

De hoofdredactie