Snackbartest
De geur van een ouderwets goed patatje is er een uit duizenden. Tussen dönerpaleizen, loempiacampers en gebakkramen floreren snackbars nog steeds in groten getale. Wat levert een rondgang langs Nijmeegse cafeteria’s op?
Tekst: Erik Denessen
Foto: Willie Kerkhof
Snackbar Groenen, Molenstraat 152
Prijs friet met 1,50/kroket 1,20/frikandel 1,20 euro
Bijzonderheden: het uitblijven van gedwongen sluiting
Oordeel: misselijkmakend
Cijfer: 3
Snackbar Groenen heeft het meestal niet druk, behalve in de late uurtjes. Wanneer de kroegen van de Molenstraat leegstromen, begeeft het beschonken volk zich immers en masse op strooptocht naar voedsel. Dat Groenen daarbij niet wordt gemeden, mag een klein wonder heten; het is er ranzigheid troef.
Al bij de vreetmuur gaat het mis: de helft van de installatie lijkt te zijn uitgevallen en het geheel is verre van schoon. Een blik op de donkere producten maakt de keuze er niet gemakkelijker op. De kaassoufflé, door het kastje veel te warm gehouden, is gedegradeerd tot een broze vetcroissant met daarin een harde kaasstaaf. Toedeledokie, dat eet niemand.
Een camera is op de kassa gericht. Het onderstreept waarschijnlijk het vertrouwen dat de eigenaar heeft in zijn personeel. Naast het frituur staat een bakje vol met zwartgebakken frietjes. Is dit wellicht een poging tot selectie? De smaak van de geserveerde friet komt het niet ten goede. Aan deze gruizige patat valt geen eer te behalen; de laffe fritessaus maakt het hooguit eenvoudiger te kauwen.
Nieuwe teleurstellingen dienen zich aan wanneer de hamburger ten tonele verschijnt. Weliswaar van de bakplaat, maar helaas bereid met een klodder boter waarmee een half brood kan worden besmeerd. Het vlees, niet veel dikker dan dit blad, trekt de aandacht van de rondzoemende vliegen. Na te hebben kennisgemaakt met het foam-achtige broodje waarop de burger wordt gepresenteerd, zit er niets anders op. Weg hier en nooit meer terugkomen. Wie in deze buurt een patatje belieft, kan maar beter doorlopen naar het Keizer Karelplein.
Automatiek Van Wee, hoek Hout-straat/Plein 1944
Prijs friet met 1,60/kroket 1,20/frikandel 1,10 euro
Bijzonderheden: ‘Halal Control-certificaat’
Oordeel: het voordeel van de twijfel
Cijfer: 6-
Van Wee bestaat al jaren, maar geniet nauwelijks bekendheid onder studenten. Gezien het enorme assortiment dat de uitbaters, een oosterse familie, voeren, had dat anders kunnen zijn. Bijna al het denkbare dat op of naast een patatje kan, is hier verkrijgbaar: van stoofvlees, babi pangang, shoarma en döner tot allerhande ijsjes en maar liefst zestien smaken milkshake. Dat lijkt een uitnodiging om uitgebreid te bunkeren.
De zaak leent zich vanwege de ruimte zelfs rond etenstijd goed voor een lange zit. Sfeervolle tl-verlichting, de grote automatiek en hygiënisch witte tegeltjes verscholen achter promotieposters voor snacks van het type dat spoedig weer in de vergetelheid raakt; kortom, de inrichting is des snackbars. De bestelde friet met, een Raspatat – gefrituurde aardappelpuree in dunne sliertvorm – en een kersenmilkshake staan al vlug op de nepmarmeren tafel.
De patat is niet onaardig, maar de smaak van een vleugje frituurvet blijft hangen. Daarbij is de ietwat donkere Raspatat nogal smakeloos, en ook de fritessaus is net té standaard. De hoop is nu gevestigd op de shake. Daarop is gelukkig niet veel aan te merken, tenzij van de zestien smaken wordt verwacht dat ze met vers fruit worden bereid. Al met al geen vervelende ervaring, en vanwege de gigantische menukaart is Van Wee nipt een vermelding waard.
Snackbar Keizer Karelplein, Keizer Karelplein 34
Prijs friet met €1,60/kroket 1,25/frikandel 1,10 euro
Bijzonderheden: munttelefoon, Photoplay en oude leesmap
Oordeel: wannabe-frietkot zonder Belgen
Cijfer: 6,5
Het kan verkeren: waar de ANS-friettest van 1999 de toenmalige Ugala Cafetaria nog als slechtste snackbar van Nijmegen betitelde, heeft ze, met de toekenning van de zogenaamde Best Midnight Snack Award bij de Student Awards 2006, mogelijk een stap voorwaarts genomen.
Waar ’s zomers vanaf het terras naar de bloemetjes en de fontein gekeken kan worden, is de klant nu veroordeeld tot binnenzitten. Aangestaard door voorbijtrekkende automobilisten in de avondspits, mag de smulrol figureren bij de friet. Het voedselassortiment is aardig in omvang en ziet er hygiënisch uit. Daarnaast is er verse koffie, warme Chocomel, een arsenaal aan koude dranken en een onovertroffen aantal van 21 smaken milkshake verkrijgbaar. Na vriendelijk te zijn geholpen kan aan een van de twee tafeltjes de leesmap ter hande worden genomen. De krappe friettent laat zelfs ruimte over voor een spelletje Photoplay.
Het eten wordt in no time over de toonbank aangereikt. De milkshake is beter dan die bij Van Wee. Met een beetje chilisaus kan de smulrol worden getipt als de underdog van 2007: misschien een relatief onbekende snack, maar voor de afwisseling zeker een aanrader. Een culinaire klap op de vuurpijl blijft uit: sommige van de patatjes zijn duidelijk herfrituurd, andere zijn weer ongezouten en daardoor bijna smakeloos.
De cafetaria heeft zich sinds de vorige test ontwikkeld tot een verantwoorde gelegenheid. De matige friet is geen echte deceptie, maar ook geen reden om een award uit te reiken.
Snackbar Corry, Daalseweg 1
Prijs friet met 1,45/kroket 1,10/frikandel 1,10 euro
Bijzonderheden: bezorgservice en doordeweeks tot laat open
Oordeel: degelijke snackschuur met couleur locale
Cijfer: 7,5
Op een steenworp van het centrum zit Nijmeegs enige snackbar met een rode loper. Hoewel de naam anders doet vermoeden, is Corry geen dikke Hollandse frietvrouw. Dat het bij Corry evenwel gezellig is, zit hem in de kleine dingen. De markante eigenaar, Evi, staat vaak zelf achter de toonder en wat direct opvalt, is dat hij nogal graag praat, of liever: hij praat aan een stuk door.
Het is druk en er wordt hard gewerkt aan de bestellingen. De meeste zijn om af te halen, zo nu en dan rent de bezorger binnen om een grote doos van de balie te grissen en in de auto te springen.
Evi is in zijn element achter de balie. De kleine man ruilt, even aan de telefoon, snel zijn gebruikelijke zachte g in voor een Turkse tongval met Nijmeegs accent. ‘Dat was mijn schoonfamilie’, grapt hij terwijl hij een nieuwe bestelling noteert. Iedereen in de wachtrij wordt persoonlijk behandeld, soms op het vrijpostige af: ‘Zou je dat nu wel doen?’, klinkt het bij de bestelling van slechts een kleine friet zonder, ‘Meenemen of inpakken?’ bij de ander. Tussen de in mayonaise-emmers gepotte planten is het hoogst vermakelijk deze routinegesprekken te beluisteren.
Het eten arriveert. De friet stoofvlees is in smaak en omvang formidabel. Corry hanteert een ongeëvenaarde prijs-kwantiteit-verhouding: de friet, döner en salade komen in drie grote bergen nog net ordelijk op een bord, met zoveel saus als gewenst. Buikjes kunnen hier rond worden gegeten, en voor de persoonlijke touch van de eigenaar komen klanten graag nog eens terug.
Vuurens, In de Betouwstraat 16a
Prijs friet met 1,70/kroket 1,80/frikandel 1,80 euro
Bijzonderheden: zure bommen en biefstukken
Oordeel: nostalgische kwaliteitssnackbar
Cijfer: 8,5
Vuurens is een authentiek snackwalhalla, getuige de kitsch-oubollige inrichting. Aan de muur pronkt, behalve enkele Van Gogh-replica’s, een aantal zeer lovende recensies van enkele jaren terug. Geniet de zaak nog steeds een reputatie om trots op te zijn?
De producten zijn behoorlijk aan de prijs en de openingstijden niet echt aangepast aan de 24-uurs economie. Echte snackgastronomen zullen daar maling aan hebben, voor studenten zal het, ook gezien de niet al te royale portionering reden zijn even verder te kijken. Helaas is het fameuze stoofvlees net uitverkocht en ontbreken viandel en mexicano permanent op de kaart. Jammer, maar snel vergeten bij het zien van de kleine maar kwalitatief hoogwaardige kaart. Deze biedt bijvoorbeeld de keus een heus biefstukje te eten.
De meeste klanten zijn bekenden van de dames achter de vetpannen. De afhalers onder de klandizie krijgen de patat ouderwets in kranten verpakt mee. Zij die de tijd nemen om plaats te nemen, krijgen hun consumpties geserveerd zoals bij moeder thuis: degelijk servies, potjes mosterd, bakjes appelmoes en glazen met rietjes. Dit soort snuisterijen zijn niet gewoon; het geeft de gelegenheid extra cachet.
De ‘eigengemaakte friet’, zoals op de gevel staat vermeld, smaakt uitstekend. Echte goudgebakken rakkers met, als enige in deze test, appetijtelijke mayonaise. De zachtsmeuïge bal gehakt blijkt een uitermate geschikt bijgerecht. De grote glazen pot op de toonbank is te verleidelijk om te weerstaan: een hap van een van de sappige zure bommen is van toegevoegde waarde voor de liefhebber. Volgende keer stoofvlees en biefstuk graag.
